diplegia spastyczna

Diplegia spastyczna to postać mózgowego porażenia dziecięcego charakteryzująca się wzmożonym napięciem mięśniowym (spastycznością) oraz osłabieniem siły mięśniowej, które dotyczy głównie kończyn dolnych. Górne kończyny mogą być zajęte w mniejszym stopniu lub pozostać praktycznie niezmienione. Występuje symetrycznie po obu stronach ciała.

Najczęstszą przyczyną diplegii spastycznej jest uszkodzenie okołokomorowej istoty białej mózgu (leukomalacja okołokomorowa), które często występuje u wcześniaków. Do czynników ryzyka należą: wcześniactwo, niedotlenienie okołoporodowe, urazy okołoporodowe oraz infekcje wewnątrzmaciczne. Diplegia spastyczna stanowi około 30-40% wszystkich przypadków mózgowego porażenia dziecięcego.

Objawy kliniczne obejmują chód na palcach, pozycję nożycową kończyn dolnych, trudności z utrzymaniem równowagi oraz charakterystyczny wzorzec chodu z koślawością kolan i rotacją wewnętrzną bioder. U pacjentów często występują przykurcze stawowe, szczególnie ścięgien Achillesa, a także deformacje kostne, które mogą pogłębiać się z wiekiem.

Leczenie diplegii spastycznej ma charakter wielodyscyplinarny i obejmuje fizjoterapię, terapię zajęciową, farmakoterapię (baklofen, toksyna botulinowa), zabiegi ortopedyczne oraz neurochirurgiczne (selektywna rizotomia grzbietowa). Wczesna i intensywna rehabilitacja jest kluczowa dla poprawy funkcjonalności i jakości życia pacjentów. Rokowanie zależy od stopnia nasilenia zaburzeń, czasu rozpoczęcia rehabilitacji oraz współistniejących problemów neurologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl