leczenie alfa-adrenolityczne
Leczenie alfa-adrenolityczne (inaczej terapia alfa-blokerami) polega na stosowaniu leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne, które znajdują się głównie w naczyniach krwionośnych, gruczole krokowym oraz cewce moczowej. Blokada tych receptorów powoduje rozluźnienie mięśni gładkich, rozszerzenie naczyń krwionośnych i zmniejszenie oporu obwodowego.
W urologii alfa-adrenolityki stosowane są przede wszystkim w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Poprzez zmniejszenie napięcia mięśni gładkich w sterczu i szyi pęcherza moczowego, leki te łagodzą objawy ze strony dolnych dróg moczowych (LUTS), takie jak trudności w rozpoczęciu mikcji, osłabienie strumienia moczu czy uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza.
W kardiologii alfa-adrenolityki wykorzystywane są głównie w terapii nadciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z towarzyszącym przerostem gruczołu krokowego. Działanie wazodylatacyjne tych leków prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego, jednak może powodować działania niepożądane jak hipotonia ortostatyczna (spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała).
Do najczęściej stosowanych alfa-adrenolityków należą: tamsulozyna, doksazosyna, alfuzosyna i terazosyna. Selektywność wobec podtypów receptorów alfa (alfa-1A, alfa-1B, alfa-1D) determinuje profil działania i występowanie efektów ubocznych poszczególnych preparatów. Leki o większej selektywności wobec receptorów alfa-1A (obecnych głównie w gruczole krokowym) wykazują mniej działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Silandyl 50 mg
Silandyl, zawierający syldenafil w formie cytrynianu, dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg oraz 100 mg w postaci lamelek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Standardowa dawka początkowa dla dorosłych wynosi 50 mg, przyjmowana około 1 godziny przed planowaną aktywnością seksualną, z maksymalną dawką dobową 100 mg. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od skuteczności i tolerancji, z możliwością zmniejszenia dawki do 25 mg w przypadku działań niepożądanych lub zwiększenia do 100 mg przy niedostatecznej skuteczności. U pacjentów ≥65 lat oraz z łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) stosuje się standardowe dawkowanie. W ciężkim upośledzeniu nerek (klirens <30 ml/min) oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (np. marskość) zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 25 mg z możliwością stopniowego zwiększania do 100 mg. Silandyl nie jest wskazany u osób poniżej 18 roku życia.
cytrynian syldenafilu, dawkowanie leku, dysfagia, działanie niepożądane, inhibitor CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens syldenafilu, lamelki doustne, leczenie alfa-adrenolityczne, lek alfa-adrenolityczny, marskość wątroby, niedociśnienie ortostatyczne, pacjent geriatryczny, rytonawir, terapia syldenafilem, zaburzenie czynności nerek