zarośnięcie nozdrzy
Zarośnięcie nozdrzy (atrezja nozdrzy) to wada wrodzona polegająca na nieprawidłowym zamknięciu jednego lub obu otworów nosowych. Stan ten może występować jako całkowite lub częściowe zamknięcie, utrudniając lub uniemożliwiając przepływ powietrza przez nos.
W przypadku całkowitego zarośnięcia obu nozdrzy mamy do czynienia z zaburzeniem zagrażającym życiu noworodka, ponieważ niemowlęta są obligatoryjnymi oddychaczami nosowymi w pierwszych miesiącach życia. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej w celu udrożnienia dróg oddechowych.
Zarośnięcie nozdrzy może występować jako wada izolowana lub jako element zespołów wad wrodzonych (np. zespołu CHARGE). Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, próbę wprowadzenia cewnika przez nozdrza oraz badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny). Leczenie jest chirurgiczne i polega na odtworzeniu drożności nozdrzy.
Po zabiegu operacyjnym konieczne jest regularne poszerzanie nozdrzy za pomocą odpowiednich rozszerzadeł (stentów), aby zapobiec ponownemu zarośnięciu. Rokowanie przy odpowiednim leczeniu jest zazwyczaj dobre, choć w niektórych przypadkach mogą wystąpić nawroty zwężenia wymagające ponownej interwencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metizol 5 mg
Produkt leczniczy Metizol zawiera tiamazol w dawce 5 mg i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia ze względu na ryzyko teratogenne, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Tiamazol przenika przez łożysko, osiągając stężenia we krwi płodu równe stężeniom w surowicy matki, co może prowadzić do wola płodowego, niedoczynności tarczycy u płodu oraz zmniejszonej masy urodzeniowej noworodka. Stosowanie tiamazolu w ciąży wiąże się z ryzykiem wrodzonych wad rozwojowych, takich jak aplazja skóry, wady twarzoczaszki, zarośnięcie nozdrzy tylnych, przepuklina pępowinowa, zarośnięcie przełyku, nieprawidłowości przewodu pępowinowo-jelitowego oraz ubytek przegrody międzykomorowej. Leczenie w ciąży powinno być prowadzone po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, stosując najmniejszą skuteczną dawkę bez dodatkowego podawania hormonów tarczycy.
aplazja skóry, dysmorfia twarzy, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy u płodu, niska masa urodzeniowa, parametry funkcji tarczycy, poród przedwczesny, poronienie, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przepuklina pępowinowa, ryzyko teratogenne, tiamazol, ubytek przegrody międzykomorowej, wada twarzoczaszki, wada wrodzona, wiek rozrodczy, wole płodowe, zarośnięcie nozdrzy, zarośnięcie przełyku