Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Metizol 5 mg

Wpływ tiamazolu na płodność, ciążę i laktację

Produkt leczniczy Metizol, zawierający jako substancję czynną tiamazol w dawce 5 mg, wymaga szczególnej uwagi w kontekście jego stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje, które lekarz powinien przekazać pacjentkom w tych szczególnych okolicznościach.¹

Kobiety w wieku rozrodczym

Wszystkie pacjentki w wieku rozrodczym przyjmujące tiamazol muszą być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej metody antykoncepcji w trakcie całego okresu leczenia. Ma to kluczowe znaczenie ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne związane ze stosowaniem leku, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży.²

Stosowanie w okresie ciąży

Nadczynność tarczycy u kobiet w ciąży wymaga odpowiedniego leczenia, ponieważ nieleczona może prowadzić do poważnych powikłań zarówno u matki, jak i u płodu. Do najgroźniejszych konsekwencji nieleczonej nadczynności tarczycy należą poród przedwczesny oraz wady rozwojowe płodu.³

Z drugiej strony, należy zwrócić uwagę, że niedoczynność tarczycy wywołana stosowaniem nieodpowiednich dawek tiamazolu może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem poronień, co podkreśla konieczność uważnego doboru dawki leku.⁴

Istotną informacją dla lekarzy jest fakt, że tiamazol przenika przez łożysko u człowieka, osiągając we krwi płodu stężenia równe stężeniom w surowicy matki. Stosowanie niewłaściwych dawek może prowadzić do:

• Wola płodowego – powiększenie tarczycy u płodu na skutek działania leku⁵
• Niedoczynności tarczycy u płodu – zahamowanie czynności tarczycy rozwijającego się płodu⁶
• Zmniejszonej masy urodzeniowej noworodka⁷

Potencjalne wady rozwojowe związane ze stosowaniem tiamazolu w ciąży

Dane epidemiologiczne oraz spontaniczne zgłoszenia wskazują, że tiamazol może powodować wrodzone wady rozwojowe, jeśli jest podawany w okresie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze oraz w dużych dawkach.⁸

Do udokumentowanych wad rozwojowych związanych ze stosowaniem tiamazolu należą:

• Wrodzona aplazja skóry – brak prawidłowo wykształconej skóry w określonych miejscach⁹
• Wady rozwojowe twarzoczaszki, w tym:
  • Zarośnięcie nozdrzy tylnych¹⁰
  • Dysmorfia twarzy¹¹
• Przepuklina pępowinowa¹²
• Zarośnięcie przełyku¹³
• Nieprawidłowe zmiany przewodu pępowinowo-jelitowego¹⁴
• Ubytek przegrody międzykomorowej¹⁵

Zalecenia dotyczące stosowania tiamazolu w ciąży

Tiamazol można podawać w czasie ciąży wyłącznie po przeprowadzeniu ścisłej indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka i tylko w najmniejszej skutecznej dawce, bez dodatkowego podawania hormonów tarczycy.¹⁶

W przypadku stosowania tiamazolu w okresie ciąży, lekarz powinien zalecić ścisłe kontrolowanie stanu:

• Matki – regularne monitorowanie parametrów funkcji tarczycy¹⁷
• Płodu – ocena rozwoju, w tym badania ultrasonograficzne¹⁸
• Noworodka – ocena czynności tarczycy po urodzeniu¹⁹

Stosowanie w okresie karmienia piersią

Tiamazol przenika do mleka ludzkiego, gdzie może osiągać stężenia równe stężeniom w surowicy matki. W związku z tym istnieje ryzyko rozwoju niedoczynności tarczycy u karmionego piersią dziecka.²⁰

Należy poinformować pacjentkę, że karmienie piersią w czasie leczenia tiamazolem jest możliwe pod następującymi warunkami:

• Stosowanie wyłącznie małych dawek do 10 mg na dobę²¹
• Bez dodatkowego podawania hormonów tarczycy²²
• Regularne kontrolowanie czynności gruczołu tarczowego u dziecka²³

W przypadku konieczności stosowania dużych dawek tiamazolu (powyżej 10 mg na dobę), lekarz powinien zalecić pacjentce zaprzestanie karmienia piersią ze względu na zwiększone ryzyko niedoczynności tarczycy u dziecka.²⁴