biodostępność substancji aktywnych
Biodostępność substancji aktywnych to parametr farmakokinetyczny określający ilość oraz szybkość, z jaką substancja lecznicza dociera do krążenia ogólnoustrojowego. Wyrażana jest jako procent dawki leku, który osiąga krążenie ogólne w porównaniu do dawki podanej. Biodostępność po podaniu dożylnym przyjmuje się jako 100%.
Na biodostępność wpływają różne czynniki, w tym droga podania leku, formulacja farmaceutyczna, rozpuszczalność substancji, stabilność w przewodzie pokarmowym, efekt pierwszego przejścia przez wątrobę oraz indywidualne cechy pacjenta (wiek, choroby współistniejące, interakcje z pokarmem i innymi lekami). Przy podaniu doustnym biodostępność jest zwykle niższa niż przy podaniu pozajelitowym.
W praktyce klinicznej znajomość biodostępności jest kluczowa przy ustalaniu dawkowania leków, zwłaszcza tych o wąskim indeksie terapeutycznym. Parametr ten jest również istotny przy wprowadzaniu na rynek leków generycznych, które muszą wykazać biorównoważność z lekiem oryginalnym, czyli podobną biodostępność i profil farmakokinetyczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Owoc ostropestu – Właściwości farmakodynamiczne
Owoc ostropestu (Silybi mariani fructus) jest kluczowym składnikiem preparatu Gastrobonisol, występującym w formie nalewki alkoholowej (ekstrakcja etanolem 65% V/V) w stężeniu 15% (proporcja nalewki 1:45-55). Sylimaryna, kompleks flawonolignanów zawarty w owocu, stanowi główny składnik aktywny odpowiedzialny za farmakologiczne działanie preparatu, polegające na stymulacji wydzielania żółci oraz enzymów trzustkowych. Mechanizm ten wspomaga procesy trawienne i łagodzi objawy dyspeptyczne, co jest potwierdzone tradycyjnym zastosowaniem produktu.
biodostępność substancji aktywnych, dyspepsja, działanie farmakodynamiczne, ekstrahent etanolowy, enzymy trzustkowe, flawonolignany, intrakt z bożego drzewka, korzeń mniszka, liść mięty, nalewka z ostropestu, niestrawność, owoc ostropestu, płyn doustny, proces trawienny, soki trawienne, sylimaryna, układ trawienny, wydzielanie żółci, ziele dziurawca, ziele krwawnika - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bilobil Intense 120 mg
Bilobil Intense zawiera wyciąg z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.), którego główne składniki aktywne to glikozydy flawonowe oraz laktony terpenowe (ginkgolidy A, B, C i bilobalid). Po podaniu doustnym w dawce 120 mg wyciągu, biodostępność laktonów terpenowych jest wysoka: ginkgolid A – 80%, ginkgolid B – 88%, bilobalid – >79%. Maksymalne stężenia w osoczu po podaniu tabletek wynoszą odpowiednio 16-22 ng/ml dla ginkgolidu A, 8-10 ng/ml dla ginkgolidu B oraz 27-54 ng/ml dla bilobalidu, natomiast po podaniu 120 mg wyciągu: 25-33 ng/ml, 9-17 ng/ml i 19-35 ng/ml. Czas półtrwania składników jest zróżnicowany i wynosi dla ginkgolidu A 3-4 godziny (tabletki) i 5 godzin (wyciąg), dla ginkgolidu B 4-6 godzin (tabletki) i 9-11 godzin (wyciąg), a dla bilobalidu 2-3 godziny (tabletki) i 3-4 godziny (wyciąg). Całkowita eliminacja następuje w ciągu 24 godzin od podania.
bilobalid, biodostępność substancji aktywnych, czas półtrwania, dawkowanie preparatu, eliminacja substancji, farmakokinetyka, ginkgo biloba, ginkgoflawonoglikozydy, ginkgolid A, ginkgolid B, ginkgolidy, glikozydy flawonowe, kumulacja substancji, laktony terpenowe, maksymalne stężenie, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, wyciąg z miłorzębu japońskiego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Imupret N 1 ml/ml
Imupret N to złożony preparat roślinny zawierający wyciąg z siedmiu składników roślinnych w proporcji 5/4/4/4/4/3/2, ekstraktowany 59% etanolem, z końcową zawartością etanolu do 19,5% (V/V). Preparat wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, potwierdzone w badaniach in vitro i in vivo, obejmujące immunomodulację, działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne oraz przeciwzapalne. Składniki takie jak ziele skrzypu (Equisetum arvense L.) i liść orzecha włoskiego (Juglans regia L.) odpowiadają za immunomodulację i działanie przeciwbakteryjne, natomiast korzeń prawoślazu (Althaea officinalis L.) pełni funkcję osłaniającą i łagodzącą. Działanie przeciwzapalne potwierdzono zarówno na poziomie komórkowym, jak i w modelach in vivo, co jest istotne w terapii infekcji górnych dróg oddechowych.
badanie in vitro, badanie in vivo, biodostępność substancji aktywnych, działanie immunomodulujące, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, ekstrahent, etanol, infekcja górnych dróg oddechowych, kora dębu, korzeń prawoślazu, krople doustne, kwiat rumianku, liść orzecha włoskiego, stan zapalny, wyciąg złożony, ziele krwawnika pospolitego, ziele mniszka lekarskiego, ziele skrzypu - Leksykon substancji czynnych
Ziele męczennicy – Właściwości farmakokinetyczne
Ziele męczennicy (Passiflora incarnata L., herba) jest składnikiem aktywnym produktu leczniczego Neurapas, występującym w formie wyciągu suchego w dawce 32 mg na tabletkę powlekaną. Wyciąg ten pozyskiwany jest z surowca roślinnego przy użyciu 68% etanolu (V/V) z pierwotnym współczynnikiem DER 6-7:1. Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawiera szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących tego surowca, co jest typowe dla preparatów złożonych z ekstraktów roślinnych, ze względu na ich wieloskładnikowy charakter i zróżnicowane losy biologiczne poszczególnych związków, takich jak flawonoidy, alkaloidy indolowe i kumaryny. Ziele męczennicy w Neurapas występuje w połączeniu z zielem dziurawca (60 mg, DER 4,6-6,5:1, etanol 45% V/V) oraz korzeniem kozłka lekarskiego (28 mg, DER 3,8-5,6:1, etanol 47% V/V), a efekt terapeutyczny produktu wynika z synergistycznego działania tych trzech składników roślinnych.
ADME, alkaloid indolowy, biodostępność substancji aktywnych, charakterystyka produktu leczniczego, etanol 68%, flawonoid, glukoza ciekła suszona rozpyłowo, Hypericum perforatum, korzeń kozłka lekarskiego, laktoza jednowodna, parametry ADME, Passiflora incarnata, tabletka powlekana, Valeriana officinalis, właściwości farmakokinetyczne, współczynnik DER, wyciąg suchy, ziele dziurawca, ziele męczennicy, związek kumarynowy - Leksykon substancji czynnych
Cichorium intybus – Dawkowanie i sposób podawania
Cichorium intybus, będąca składnikiem preparatu hepatoprotekcyjnego Liv.52, występuje w dawce 65 mg na tabletkę i jest stosowana w leczeniu różnych schorzeń wątroby. Dawkowanie u dorosłych jest zróżnicowane w zależności od wskazania klinicznego: w odwracalnych uszkodzeniach wątroby zaleca się 2-3 tabletki 3-4 razy na dobę (390-780 mg/dobę), po zatruciach lekami 1-2 tabletki 2 razy na dobę (130-260 mg/dobę), w alkoholowych uszkodzeniach wątroby 2-3 tabletki 3 razy na dobę (390-585 mg/dobę), a w okresie rekonwalescencji 2 tabletki 2 razy na dobę (260 mg/dobę). U młodzieży powyżej 12 roku życia dawka wynosi 1-2 tabletki 3-4 razy na dobę (195-520 mg/dobę). Preparatu nie zaleca się stosować u dzieci poniżej 12 lat.
alkoholowe uszkodzenie wątroby, biodostępność substancji aktywnych, choroba układu pokarmowego, Cichorii intybus semen, cykoria podróżnik, Liv.52, nasiona cykorii, odwracalne uszkodzenie wątroby, okres rekonwalescencji, podanie doustne, preparat hepatoprotekcyjny, schemat dawkowania, schorzenie wątroby, stan kliniczny, wchłanianie substancji aktywnych, zatrucie lekami