Właściwości farmakokinetyczne
Ginkofar Extra 240 mg

Ginkofar Extra zawiera 240 mg standaryzowanego suchego wyciągu z liści miłorzębu japońskiego, którego kluczowe składniki aktywne – ginkgolidy A i B oraz bilobalid – wykazują wysoką biodostępność po podaniu doustnym (od 79% do 88%). Maksymalne stężenia (Cmax) tych związków we krwi mieszczą się w zakresie: ginkgolid A 16-33 ng/ml, ginkgolid B 8-17 ng/ml oraz bilobalid 19-54 ng/ml, co odpowiada wartościom terapeutycznym. Resorpcja ginkgoflawonoglikozydów zachodzi głównie w jelicie cienkim, co determinuje biodostępność i farmakodynamiczne działanie preparatu.

Właściwości farmakokinetyczne leku Ginkofar Extra

Właściwości farmakokinetyczne Ginkofar Extra opierają się na zachowaniu aktywnych składników wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) w organizmie człowieka. Tabletki powlekane Ginkofar Extra zawierają 240 mg kwantyfikowanego suchego wyciągu z liści miłorzębu, który jest standaryzowany pod względem zawartości kluczowych składników aktywnych.1

Absorpcja

Resorpcja ginkgoflawonoglikozydów zachodzi głównie w jelicie cienkim. Jest to kluczowy proces decydujący o biodostępności substancji aktywnych zawartych w wyciągu z miłorzębu. Po doustnym podaniu wyciągu, aktywne składniki są wchłaniane i przedostają się do krwiobiegu, skąd mogą wywierać swoje działanie farmakologiczne.2

Biodostępność

Biodostępność laktonów terpenowych po doustnym podaniu 120 mg wyciągu z miłorzębu jest wysoka i zróżnicowana dla poszczególnych składników aktywnych:

  • Dla ginkgolidu A wynosi 80% – oznacza to, że znacząca ilość tej substancji dostaje się do krążenia ogólnoustrojowego3
  • Dla ginkgolidu B wynosi 88% – jest to najwyższa biodostępność spośród badanych laktonów terpenowych4
  • Dla bilobalidu wynosi ponad 79% – podobnie jak pozostałe składniki, bilobalid wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym5

Stężenie maksymalne

Po doustnym podaniu tabletek zawierających wyciąg z miłorzębu, maksymalne stężenia składników aktywnych we krwi (Cmax) mieszczą się w następujących zakresach:

  • Ginkgolid A: 16-22 ng/ml – co stanowi stężenie terapeutyczne dla osiągnięcia efektu farmakologicznego6
  • Ginkgolid B: 8-10 ng/ml – niższe stężenie maksymalne w porównaniu do ginkgolidu A, mimo wyższej biodostępności7
  • Bilobalid: 27-54 ng/ml – wykazuje najwyższe stężenie maksymalne spośród wszystkich składników8

Badania po doustnym podaniu 120 mg wyciągu z miłorzębu wykazały nieco inne wartości maksymalnych stężeń dla poszczególnych składników:

  • Ginkgolid A: 25-33 ng/ml9
  • Ginkgolid B: 9-17 ng/ml10
  • Bilobalid: 19-35 ng/ml11

Okres półtrwania i eliminacja

Składniki aktywne wyciągu z miłorzębu charakteryzują się stosunkowo krótkimi okresami półtrwania, co wskazuje na szybki metabolizm i wydalanie z organizmu. Czasy półtrwania dla poszczególnych składników wynoszą:

  • Ginkgolid A: 3-4 godziny w jednych badaniach oraz 5 godzin w badaniach alternatywnych12
  • Ginkgolid B: 2-6 godzin w jednych badaniach oraz 9-11 godzin w badaniach alternatywnych – wykazuje największą zmienność w zakresie czasu półtrwania13
  • Bilobalid: 2-3 godziny w jednych badaniach oraz 3-4 godziny w badaniach alternatywnych – charakteryzuje się najkrótszym i najbardziej powtarzalnym czasem półtrwania14

Istotnym aspektem farmakokinetyki składników wyciągu z miłorzębu jest pełna eliminacja z organizmu, która następuje po 24 godzinach od podania. Oznacza to, że po upływie doby od przyjęcia leku, aktywne składniki są całkowicie usuwane z organizmu, co minimalizuje ryzyko kumulacji przy długotrwałym stosowaniu.15

Składnik aktywny Biodostępność (%) Maksymalne stężenie po podaniu tabletek (ng/ml) Maksymalne stężenie po podaniu 120 mg wyciągu (ng/ml) Czas półtrwania (h) – badanie 1 Czas półtrwania (h) – badanie 2
Ginkgolid A 80 16-22 25-33 3-4 5
Ginkgolid B 88 8-10 9-17 2-6 9-11
Bilobalid >79 27-54 19-35 2-3 3-4
  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl