staw nadgarstkowy-śródręczny

Staw nadgarstkowy-śródręczny (carpometacarpalis, CMC) stanowi połączenie między kośćmi nadgarstka a kośćmi śródręcza. Anatomicznie wyróżnia się pięć stawów nadgarstkowych-śródręcznych, które umożliwiają ruchy między poszczególnymi kośćmi śródręcza a rzędem dalszym kości nadgarstka.

Szczególne znaczenie kliniczne ma staw nadgarstkowy-śródręczny kciuka (CMC I), który charakteryzuje się dużą ruchomością i umożliwia wykonywanie ruchów opozycji kciuka. Ten siodełkowaty staw, utworzony między kością czworoboczną większą a pierwszą kością śródręcza, jest często miejscem zmian zwyrodnieniowych, określanych jako rizartroza.

Pozostałe stawy nadgarstkowe-śródręczne (CMC II-V) są stawami płaskimi o ograniczonej ruchomości. Stabilność stawów CMC zapewniają więzadła międzyśródręczne, nadgarstkowe-śródręczne dłoniowe i grzbietowe. Urazy w obrębie tych stawów mogą obejmować zwichnięcia, podwichnięcia lub złamania u podstawy kości śródręcza.

Diagnostyka patologii stawów nadgarstkowych-śródręcznych obejmuje badanie kliniczne, obrazowanie radiologiczne (RTG, TK, MRI) oraz w wybranych przypadkach artroskopię. Leczenie zależy od rodzaju schorzenia i może obejmować postępowanie zachowawcze (unieruchomienie, fizjoterapia) lub operacyjne (rekonstrukcja więzadeł, artroplastyka, artrodeza).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl