preparat glinu

Preparaty glinu (związki zawierające glin) są substancjami powszechnie wykorzystywanymi w medycynie ze względu na ich właściwości ściągające, przeciwkwasowe i osłaniające. Najczęściej stosowane są w postaci wodorotlenku glinu, fosforanu glinu lub związków złożonych.

Główne zastosowanie kliniczne preparatów glinu obejmuje leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksu żołądkowo-przełykowego oraz objawowej zgagi. Działają one poprzez neutralizację kwasu solnego w żołądku oraz zwiększenie pH soku żołądkowego. Dodatkowo preparaty te tworzą warstwę ochronną na błonie śluzowej przewodu pokarmowego.

W dermatologii i leczeniu powierzchniowym preparaty glinu, szczególnie w postaci chlorku glinu, stosowane są jako środki przeciwpotne w antyperspirantach. Ich działanie polega na zwężaniu ujść gruczołów potowych i zmniejszaniu wydzielania potu.

Należy pamiętać o ograniczeniach w stosowaniu preparatów glinu u pacjentów z niewydolnością nerek, gdyż długotrwała ekspozycja na wysokie dawki glinu może prowadzić do jego kumulacji w organizmie i potencjalnych działań neurotoksycznych. Przy standardowych dawkach terapeutycznych ryzyko to jest jednak minimalne u osób z prawidłową funkcją nerek.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Althyxin 125 mcg

Lewotyroksyna sodowa (Althyxin) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność terapeutyczną oraz działanie innych leków. Substancje takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol), preparaty zawierające glin, żelazo i wapń, orlistat, sewelamer, inhibitory pompy protonowej oraz produkty sojowe mogą znacząco zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny, co wymaga zachowania odpowiednich odstępów czasowych (np. 4-5 godzin dla żywic jonowymiennych, minimum 2 godziny dla preparatów zawierających glin, żelazo i wapń) oraz monitorowania funkcji tarczycy. Leki indukujące enzymy wątrobowe (barbiturany, karbamazepina, dziurawiec) zwiększają klirens lewotyroksyny, co może wymagać zwiększenia dawki. Substancje hamujące konwersję T4 do T3 (propylotiouracyl, glikokortykoidy, beta-adrenolityki, amiodaron) oraz leki wpływające na wiązanie lewotyroksyny z białkami osocza (fenytoina, salicylany, dikumarol, furosemid w dawce 250 mg, klofibrat) mogą zmieniać stężenia wolnej frakcji hormonów tarczycy, co wymaga ścisłego monitorowania stężeń fT4, fT3 i TSH. Szczególną uwagę należy zwrócić na amiodaron ze względu na ryzyko zarówno nadczynności, jak i niedoczynności tarczycy.
amiodaron, barbiturany, beta-adrenolityk, biotyna, chlorochina, cholestyramina, dikumarol, dziurawiec zwyczajny, estrogen, fenytoina, frakcja hormonu, furosemid, glikokortykoid, hormonalna terapia zastępcza, imatynib, induktor enzymatyczny, indynawir, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcja biotyna-streptawidyna, karbamazepina, klirens wątrobowy, klofibrat, kolestypol, konwersja T4 do T3, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lewotyroksyna sodowa, lopinawir, niedoczynność tarczycy, orlistat, pochodna kumaryny, preparat glinu, preparat żelaza, proguanil, propylotiouracyl, rytonawir, salicylany, sertralina, sewelamer, sole wapnia, środek kontrastowy z jodem, sukralfat, sunitynib, tachykardia, wiązanie z białkami osocza, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Althyxin 175 mcg

Lewotyroksyna sodowa, składnik preparatu Althyxin, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, co wymaga starannego monitorowania i dostosowania dawkowania podczas terapii skojarzonej. Substancje takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol), preparaty glinu, żelaza i wapnia znacząco hamują wchłanianie lewotyroksyny, co może obniżać jej skuteczność terapeutyczną. Zaleca się zachowanie odstępów czasowych (np. 4-5 godzin przed żywicami jonowymiennymi, co najmniej 2 godziny przed preparatami glinu) w podawaniu leków. Inhibitory pompy protonowej, orlistat, sewelamer oraz produkty sojowe również mogą zmniejszać wchłanianie leku, co wymaga regularnej kontroli funkcji tarczycy. Leki indukujące enzymy wątrobowe (barbiturany, karbamazepina, dziurawiec) zwiększają klirens lewotyroksyny, co może wymagać zwiększenia dawki. Ponadto inhibitory konwersji T4 do T3 (propylotiouracyl, glikokortykoidy, beta-adrenolityki, amiodaron) wpływają na metabolizm hormonów tarczycy, zmieniając ich stężenia i działanie.
amiodaron, barbiturat, białko osocza, biotyna, chlorochina, cholestyramina, dikumarol, dziurawiec zwyczajny, estrogen, fenytoina, furosemid, glikokortykoid, hormon tarczycowy, imatynib, induktor enzymu wątrobowego, indynawir, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor konwersji T4 do T3, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klofibrat, kolestypol, krwawienie do OUN, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, lopinawir, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, orlistat, pochodna kumaryny, preparat glinu, preparat żelaza, proguanil, propylotiouracyl, rytonawir, salicylan, sertralina, sewelamer, sól wapnia, środek kontrastowy z jodem, streptawidyna, sukralfat, sunitynib, tachykardia, tyreotropina, wole guzkowe, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Calcium Sandoz + Vitamin D3 1000 mg + 880 IU

Preparat Calcium Sandoz + Vitamin D3 (1000 mg wapnia + 880 IU witaminy D3) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie wysokie ryzyko dotyczy jednoczesnego stosowania z antybiotykami z grupy tetracyklin i chinolonów, gdzie wapń tworzy nierozpuszczalne kompleksy lub chelatuje jony wapnia, co prowadzi do znacznego zmniejszenia biodostępności tych leków. Ponadto, obecność kwasu cytrynowego w preparacie może zwiększać wchłanianie glinu z leków zobojętniających kwas żołądkowy, co wymaga ostrożności i monitorowania. Alkohol negatywnie wpływa na wchłanianie wapnia i metabolizm witaminy D3, co obniża skuteczność suplementacji i może pogarszać metabolizm kostny, zwłaszcza u pacjentów z osteoporozą.
alkohol, biodostępność leku, bisfosfonian, chelatowanie, chinolon, cytrynian, digoksyna, fenobarbital, fenytoina, fluorouracyl, glikokortykosteroid, hiperkalcemia, indukcja enzymatyczna, interakcja lekowa, kompleks wapniowy, kumulacja glinu, kwas cytrynowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lewotyroksyna, metabolizm kostny, metabolizm witaminy D3, osteoporoza, parametr biochemiczny, preparat glinu, stężenie wapnia, suplementacja wapnia i witaminy D3, terapia hormonalna, tetracyklina, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Medithyrox 137 mcg

Lewotyroksyna sodowa, główny składnik leku Medithyrox, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków oraz substancjami, które mogą wpływać na jej wchłanianie, metabolizm i efekt terapeutyczny. Wchłanianie lewotyroksyny jest istotnie ograniczane przez żywice jonowymienne (kolestyramina, kolestypol) – zaleca się przyjmowanie leku co najmniej 4-5 godzin przed tymi preparatami. Podobne zalecenia dotyczą preparatów zawierających glin, żelazo i wapń, które należy stosować minimum 2 godziny po lewotyroksynie. Inhibitory pompy protonowej, sewelamer, orlistat oraz produkty sojowe również mogą obniżać biodostępność hormonu, co wymaga monitorowania funkcji tarczycy i ewentualnej korekty dawki. Metabolizm lewotyroksyny może być przyspieszony przez induktory enzymów wątrobowych, takie jak barbiturany, karbamazepina czy ziele dziurawca, co skutkuje obniżeniem stężenia hormonu w surowicy i koniecznością zwiększenia dawki.
amiodaron, amitryptylina, barbiturany, beta-bloker, chlorochina, dikumarol, dziurawiec zwyczajny, estrogen, fenytoina, furosemid, glikokortykosteroid, hormon tarczycy, imatynib, imipramina, indynawir, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, karbamazepina, klofibrat, kolestypol, kolestyramina, konwersja T4 do T3, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lewotyroksyna sodowa, lopinawir, niedoczynność tarczycy, orlistat, preparat glinu, proguanil, propylotiouracyl, przewlekła choroba nerek, rytonawir, salicylany, sertralina, sewelamer, sole żelaza, środek kontrastowy jodowy, sukralfat, sunitynib, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wole guzkowe, wolna frakcja hormonu, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Euthyrox N 150 150 mcg

Lewotyroksyna sodowa, składnik aktywny preparatu Euthyrox N, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi, które mogą osłabiać ich działanie hipoglikemizujące, wymagając częstego monitorowania glikemii i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Pochodne kumaryny wykazują zwiększone działanie przeciwzakrzepowe w wyniku wypierania z połączeń z białkami osocza przez lewotyroksynę, co podnosi ryzyko krwawień, zwłaszcza u osób starszych, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie parametrów krzepnięcia. Inhibitory proteazy (rytonawir, indynawir, lopinawir) oraz fenytoina wpływają na metabolizm i wiązanie lewotyroksyny, co wymaga ścisłej kontroli funkcji tarczycy i dostosowania dawki leku. Ponadto, leki wiążące kwasy żółciowe (cholestyramina, kolestypol) oraz preparaty zawierające glin, żelazo i sole wapnia mogą znacząco obniżać wchłanianie lewotyroksyny, co rekomenduje stosowanie odstępów czasowych między podaniem tych leków (4-5 godzin dla kwasów żółciowych, minimum 2 godziny dla preparatów z glinem, żelazem i wapniem).
białko osocza, biodostępność lewotyroksyny, cholestyramina, dikumarol, działanie antykoagulacyjne, fenytoina, frakcja hormonu, furosemid, glikemia, HIV, hormon tarczycy, indynawir, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, klofibrat, kolestypol, krwawienie, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek wiążący kwasy żółciowe, lek zobojętniający, lewotyroksyna sodowa, lopinawir, metabolizm wątrobowy, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, orlistat, parametr krzepnięcia, parametr tarczycy, pochodna kumaryny, powikłanie krwotoczne, preparat glinu, preparat żelaza, przewlekła choroba nerek, rytonawir, salicylan, sewelamer, sól wapnia, stężenie glukozy, sukralfat, terapia hormonalna tarczycy
Leksykon leków
Interakcje leku – Euthyrox N 100 100 mcg

Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Euthyrox N 100, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na jej skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi, które mogą osłabiać ich działanie hipoglikemizujące, co wymaga częstego monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawek. Ponadto, pochodne kumaryny wykazują nasilone działanie przeciwzakrzepowe w wyniku wypierania z białek osocza przez lewotyroksynę, co zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u osób starszych, i wymaga regularnej kontroli INR oraz dostosowania dawki antykoagulantu. Inhibitory proteazy HIV (rytonawir, indynawir, lopinawir) oraz fenytoina mogą modyfikować metabolizm i stężenia hormonów tarczycy (fT4, fT3), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów tarczycy i dostosowania dawki lewotyroksyny.
biodostępność leku, czynność tarczycy, działanie antykoagulacyjne, działanie hipoglikemizujące, inhibitor lipazy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lewotyroksyna sodowa, metabolizm wątrobowy, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, parametry krzepnięcia krwi, parametry tarczycy, pochodna kumaryny, preparat glinu, przewlekła choroba nerek, sok żołądkowy, stężenie glukozy, wolna frakcja hormonu, wolna tyroksyna, zakażenie HIV, żywica jonowymienne
Leksykon substancji czynnych
Parykalcytol – Interakcje

Parykalcytol w postaci roztworu do wstrzykiwań (dawki 2 µg/ml i 5 µg/ml) wykazuje potencjalne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z ketokonazolem, który jako niespecyficzny inhibitor enzymów cytochromu P450 może wydłużać okres półtrwania parykalcytolu z 9,8 do 17 godzin oraz podwajać jego AUC0-∞. W związku z tym zaleca się ostrożność i monitorowanie stężeń wapnia i fosforanów podczas jednoczesnego stosowania. Ponadto, istotne są interakcje farmakodynamiczne z glikozydami naparstnicy, preparatami fosforanowymi, innymi pochodnymi witaminy D, dużymi dawkami wapnia oraz tiazydowymi lekami moczopędnymi, które zwiększają ryzyko hiperkalcemii i podwyższenia iloczynu wapniowo-fosforanowego (Ca x P). Preparaty zawierające magnez i glin wymagają unikania lub ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko hipermagnezemii i toksyczności glinu na kości. Warto również uwzględnić, że roztwór do wstrzykiwań zawiera 11% etanolu, co może nasilać hepatotoksyczność alkoholu i wpływać na metabolizm wapnia i witaminy D, dlatego zaleca się ograniczenie lub abstynencję od alkoholu podczas terapii.
analog witaminy D, AUC, choroba nerek, Cmax, farmakokinetyka parykalcytolu, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, hiperkalcemia, hipermagnezemia, iloczyn wapniowo-fosforanowy, inhibitor cytochromu P450, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, metabolizm parykalcytolu, metabolizm wapnia, okres półtrwania, parykalcytol, preparat glinu, preparat wapnia, stężenie glinu we krwi, stężenie magnezu, stężenie PTH, stężenie wapnia i fosforanów, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność glikozydów naparstnicy, toksyczność glinu, witamina D
Leksykon leków
Interakcje leku – Althyxin 100 mcg

Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna Althyxinu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Leki takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol), preparaty zawierające glin, żelazo, wapń, orlistat, sewelamer oraz inhibitory pompy protonowej mogą znacząco obniżać wchłanianie lewotyroksyny, co wymaga zachowania odpowiednich odstępów czasowych (np. 4-5 godzin dla żywic jonowymiennych, co najmniej 2 godziny dla preparatów glinu) oraz monitorowania funkcji tarczycy. Ponadto, leki wypierające lewotyroksynę z wiązań białkowych osocza (salicylany, dikumarol, furosemid >250 mg, klofibrat, fenytoina) zwiększają stężenie wolnej frakcji hormonu (fT4), co może nasilać jej działanie i wymaga ścisłej kontroli hormonalnej. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych kumaryny ze względu na ryzyko nasilenia działania przeciwzakrzepowego i krwawień, zwłaszcza u osób starszych.
amiodaron, barbituran, beta-adrenolityk, białko osocza, biotyna, chlorochina, dikumarol, dziurawiec zwyczajny, estrogen, fenytoina, frakcja wolna hormonu, furosemid, glikokortykoid, globulina wiążąca tyroksynę, imatynib, induktor enzymu wątrobowego, indynawir, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, karbamazepina, klofibrat, konwersja T4 do T3, lek przeciwcukrzycowy, lek zobojętniający, lewotyroksyna sodowa, lopinawir, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, orlistat, pochodna kumaryny, preparat glinu, preparat żelaza, proguanil, propylotiouracyl, rytonawir, salicylan, sertralina, sewelamer, sól wapnia, środek kontrastowy jodowy, sukralfat, sunitynib, tyreotropina, wole guzkowe, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Levothyroxine Accord 112 mcg

Lewotyroksyna sodowa, składnik preparatu Levothyroxine Accord, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Leki przeciwcukrzycowe wymagają częstej kontroli glikemii z powodu nasilonego metabolizmu glukozy pod wpływem hormonów tarczycy, co zwiększa zapotrzebowanie na insulinę i doustne leki hipoglikemizujące. Pochodne kumaryny mogą ulegać nasileniu działania przeciwzakrzepowego wskutek wypierania z białek osocza przez lewotyroksynę, co zwiększa ryzyko krwawień i wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. Inhibitory proteazy, fenytoina, inhibitory kinazy tyrozynowej oraz leki indukujące enzymy wątrobowe (np. barbiturany, karbamazepina, dziurawiec) mogą zmieniać metabolizm lewotyroksyny, co wymaga ścisłej kontroli funkcji tarczycy i dostosowania dawki. Preparaty wiążące lewotyroksynę w przewodzie pokarmowym, takie jak cholestyramina, kolestypol, glin, żelazo, wapń, a także orlistat i sewelamer, obniżają jej biodostępność, dlatego zaleca się odpowiednie odstępy czasowe między podaniem leków.
amiodaron, badanie immunologiczne, barbiturat, beta-bloker, białko osocza, biotyna, chlorochina, choroba wątroby, dikumarol, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, estrogen, fenytoina, furosemid, glikokortykoid, hormon tarczycy, hormonalna terapia zastępcza, imatynib, induktor enzymatyczny, indynawir, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, karbamazepina, klofibrat, konwersja T4 do T3, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lewotyroksyna sodowa, lopinawir, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, orlistat, pochodna kumaryny, preparat glinu, proguanil, propylotiouracyl, przewlekła choroba nerek, rytonawir, salicylan, sertralina, sewelamer, sól wapnia, środek kontrastowy jodowy, streptawidyna, sukralfat, sunitynib, wole guzkowe, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Calcium Sandoz + Vitamin C 260 mg Ca2+ + 1000 mg

Preparat Calcium Sandoz + Vitamin C zawiera 260 mg jonów wapnia oraz 1000 mg witaminy C w formie tabletek musujących i wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Diuretyki tiazydowe mogą powodować hiperkalcemię poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, co wymaga monitorowania stężenia wapnia w surowicy. Kortykosteroidy systemowe obniżają wchłanianie wapnia, co może wymagać zwiększenia dawki suplementu. Glikozydy naparstnicy wykazują zwiększoną toksyczność w warunkach hiperkalcemii, stąd konieczne jest monitorowanie EKG i poziomu wapnia. Wapń w dawkach powyżej 1000 mg może osłabiać działanie antagonistów kanałów wapniowych, a także zmniejszać wchłanianie tetracyklin, bisfosfonianów, fluorku sodu, estramustyny, etydronianu, fenytoiny, chinolonów i preparatów fluoru, co wymaga zachowania odpowiednich odstępów czasowych (2-6 godzin) między podaniem leków.
antagonista kanału wapniowego, bisfosfonian, chinolon, choroba wrzodowa, deferoksamina, diuretyk tiazydowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, estramustyna, fenytoina, fluorek sodu, fosforany nieorganiczne, glikozyd naparstnicy, hemochromatoza, hiperkalcemia, kardiomiopatia, kortykosteroid systemowy, kreatynina, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas fitynowy, kwas moczowy, kwas szczawiowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, niewydolność nerek, preparat glinu, sulfonamid, talasemia, tetracyklina, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Althyxin 50 mcg

Lewotyroksyna (T4) zawarta w preparacie Althyxin wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania. Interakcje te dotyczą głównie zmniejszenia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego przez substancje takie jak cholestyramina, kolestypol, sole żelaza, wapnia, preparaty zawierające glin, orlistat, sewelamer, produkty sojowe oraz inhibitory pompy protonowej (PPI). Zaleca się zachowanie odstępów czasowych (np. 4-5 godzin przed żywicami jonowymiennymi, minimum 2 godziny przed preparatami zawierającymi glin, żelazo i wapń) oraz regularne monitorowanie czynności tarczycy, szczególnie przy stosowaniu PPI i sewelameru. Lewotyroksyna wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza (głównie TBG), a leki takie jak pochodne kumaryny, fenytoina, salicylany, dikumarol, furosemid (250 mg) i klofibrat mogą wypierać ją z tych wiązań, zwiększając stężenie wolnej frakcji hormonu (fT4), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia i hormonów tarczycy ze względu na ryzyko krwawień i arytmii.
amiodaron, barbituran, biodostępność, chlorochina, dziurawiec zwyczajny, estrogen, fenytoina, funkcja tarczycy, furosemid, glikokortykoid, globulina wiążąca tyroksynę, hormon tarczycy, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, karbamazepina, klirens wątrobowy, klofibrat, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lewotyroksyna, metabolizm hormonu tarczycy, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, orlistat, pochodna kumaryny, preparat glinu, propylotiouracyl, receptor beta-adrenergiczny, sertralina, sewelamer, sole mineralne, środek kontrastowy jodowy, sukralfat, sunitynib, tachykardia, terapia zastępcza, trijodotyronina, wiązanie z białkami osocza, wole guzkowe, żywice jonowymienne
Leksykon leków
Interakcje leku – Levirox 100 mcg

Lewotyroksyna sodowa, aktywny składnik preparatu Levirox, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej skuteczność terapeutyczną. Substancje takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol), preparaty zawierające glin, żelazo i wapń, orlistat, sewelamer oraz produkty sojowe obniżają wchłanianie lewotyroksyny, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem leków (np. 4-5 godzin przed żywicami jonowymiennymi, co najmniej 2 godziny przed preparatami zawierającymi glin, żelazo i wapń). Ponadto, leki wypierające lewotyroksynę z białek osocza, takie jak pochodne kumaryny (np. warfaryna), fenytoina, salicylany, dikumarol, furosemid (szczególnie w dawce 250 mg) i klofibrat, mogą zwiększać stężenia wolnych hormonów tarczycy (fT3, fT4), co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia (INR) i hormonów tarczycy oraz dostosowania dawek leków. Indukcja enzymów wątrobowych przez barbiturany i karbamazepinę zwiększa klirens lewotyroksyny, natomiast inhibitory obwodowej konwersji T4 do T3 (propylotiouracyl, glikokortykosteroidy, beta-blokery, amiodaron) zmniejszają efektywne stężenie T3, co może wymagać korekty dawkowania.
amiodaron, barbiturany, biodostępność, cholestyramina, enzym wątrobowy, estrogen, fenytoina, glikokortykosteroid, hormonalna terapia zastępcza, imatynib, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor proteazy, klofibrat, lek beta-sympatykolityczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lewotyroksyna sodowa, metabolizm wątrobowy, motoryka przewodu pokarmowego, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, orlistat, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, preparat glinu, produkt sojowy, propylotiouracyl, rytonawir, salicylan, sertralina, sewelamer, środek kontrastowy z jodem, stężenie glukozy we krwi, stężenie TSH, warfaryna, węglan wapnia, wole guzkowe, żywica jonowymienne