dysfunkcja przeszczepu

Dysfunkcja przeszczepu to stan patologiczny, w którym przeszczepiony narząd lub tkanka nie funkcjonuje prawidłowo po transplantacji. Jest to poważne powikłanie, które może wystąpić zarówno we wczesnym, jak i późnym okresie po przeszczepieniu, prowadząc do pogorszenia stanu klinicznego pacjenta.

Etiologia dysfunkcji przeszczepu jest wieloczynnikowa i obejmuje reakcje immunologiczne (odrzucanie ostre lub przewlekłe), uszkodzenie niedokrwienno-reperfuzyjne, infekcje, toksyczność leków immunosupresyjnych oraz nawrót choroby podstawowej. W zależności od rodzaju przeszczepionego narządu, objawy kliniczne mogą znacząco się różnić – od bezobjawowego wzrostu markerów biochemicznych po ciężką niewydolność narządową.

Diagnostyka dysfunkcji przeszczepu opiera się na monitorowaniu parametrów laboratoryjnych, badaniach obrazowych oraz biopsji przeszczepionego narządu, która pozostaje złotym standardem diagnostycznym. Leczenie jest uzależnione od przyczyny dysfunkcji i może obejmować modyfikację immunosupresji, zastosowanie leków przeciwinfekcyjnych, interwencje zabiegowe lub w skrajnych przypadkach retransplantację.

Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie dysfunkcji przeszczepu ma kluczowe znaczenie dla długoterminowego przeżycia zarówno przeszczepu, jak i pacjenta. Nowoczesne protokoły opieki potransplantacyjnej kładą nacisk na regularne monitorowanie funkcji przeszczepu, co pozwala na szybką interwencję w przypadku wykrycia nieprawidłowości.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl