post-treatment Lyme disease syndrome
Post-treatment Lyme disease syndrome (PTLDS) to stan kliniczny występujący u części pacjentów po przebytym i prawidłowo leczonym zakażeniu bakterią Borrelia burgdorferi. Charakteryzuje się utrzymywaniem objawów, takich jak zmęczenie, bóle mięśniowo-stawowe, zaburzenia poznawcze i problemy neurologiczne, przez okres dłuższy niż 6 miesięcy po zakończeniu antybiotykoterapii.
Patofizjologia PTLDS nie jest w pełni wyjaśniona. Rozważane mechanizmy obejmują przetrwałe zakażenie, odpowiedź autoimmunologiczną, przewlekły stan zapalny, uszkodzenie tkanek i zaburzenia neuroendokrynne. Pomimo licznych badań, nie udowodniono jednoznacznie obecności żywych krętków Borrelia u pacjentów z PTLDS.
Diagnostyka PTLDS opiera się głównie na wywiadzie, objawach klinicznych i wcześniejszym potwierdzonym zakażeniu Borrelia burgdorferi. Należy wykluczyć inne przyczyny objawów, w tym choroby autoimmunologiczne, endokrynologiczne i psychiatryczne. Długotrwała antybiotykoterapia nie jest zalecana w PTLDS, gdyż badania kliniczne nie wykazały jej skuteczności, a wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych.
Leczenie PTLDS ma charakter objawowy i interdyscyplinarny. Obejmuje farmakoterapię bólu, rehabilitację, terapię poznawczo-behawioralną oraz wsparcie psychologiczne. Rokowanie jest zróżnicowane – u części pacjentów objawy ustępują samoistnie w ciągu 1-2 lat, u innych mogą utrzymywać się przez wiele lat, znacząco obniżając jakość życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Borelioza – Objawy
Borelioza, wywoływana przez bakterie z rodzaju Borrelia i przenoszona przez kleszcze, przebiega zwykle w trzech stadiach: wczesnej lokalnej, wczesnej rozsianej oraz późnej rozsianej boreliozy. Wczesne stadium charakteryzuje się pojawieniem się rumienia wędrującego (erythema migrans) u 70-80% pacjentów, zwykle w ciągu 3-30 dni od ukąszenia, o średnicy do 30 cm, często z centralnym przejaśnieniem („tarcza strzelnicza”). Towarzyszą mu objawy grypopodobne, takie jak gorączka, bóle głowy, zmęczenie, bóle mięśniowo-stawowe oraz powiększenie węzłów chłonnych. W stadium wczesnej rozsianej boreliozy, pojawiającej się od kilku dni do tygodni po zakażeniu, obserwuje się rozsiane rumienie, porażenie nerwu twarzowego (porażenie Bella), boreliozowe zapalenie mięśnia sercowego (4-10% przypadków) z zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, a także objawy neurologiczne, takie jak aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Późna rozsiana borelioza, rozwijająca się miesiące do lat po zakażeniu, manifestuje się przewlekłym zapaleniem stawów (około 60% nieleczonych pacjentów, głównie stawy kolanowe), encefalopatią, neuropatią obwodową oraz w Europie acrodermatitis chronica atrophicans. Zespół poboreliozowy (PTLDS) dotyczy 5-20% leczonych pacjentów i objawia się przewlekłym zmęczeniem, bólami mięśniowo-stawowymi oraz zaburzeniami poznawczymi i nastroju.
acrodermatitis chronica atrophicans, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, blok serca, borelioza, Borrelia, Borrelia afzelii, Borrelia burgdorferi, Borrelia garinii, choroba z Lyme, encefalopatia, erythema migrans, fibromialgia, Lyme carditis, mononeuritis multiplex, neuroborelioza, neuropatia obwodowa, polineuropatia, porażenie Bella, porażenie nerwu twarzowego, post-treatment Lyme disease syndrome, POTS, przewlekły zespół zmęczenia, radikulopatia, rumień wędrujący, zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego, zapalenie nerwów wzrokowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, zespół poboreliozowy, zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej - Leksykon chorób i schorzeń
Borelioza – Etiologia i przyczyny
Borelioza, wywoływana przez bakterie Borrelia burgdorferi sensu lato, jest chorobą przenoszoną przez kleszcze z rodzaju Ixodes, zróżnicowaną geograficznie pod względem dominujących gatunków Borrelia i kleszczy wektorów. W USA dominuje Borrelia burgdorferi sensu stricto oraz Borrelia mayonii, natomiast w Europie i Azji występują dodatkowo Borrelia afzelii, garinii, spielmanii i lusitaniae. Gatunki te różnią się tropizmem tkankowym, co determinuje odmienne manifestacje kliniczne, np. Borrelia burgdorferi sensu stricto predysponuje do zapalenia stawów, Borrelia garinii do neuroboreliozy, a Borrelia afzelii do przewlekłego zanikowego zapalenia skóry. Transmisja bakterii następuje zwykle po 24-48 godzinach przyczepienia się zakażonego kleszcza, który nabywa patogen podczas żerowania na małych ssakach i ptakach – głównych rezerwuarach. Patogeneza obejmuje migrację bakterii przez tkanki, unikanie odpowiedzi immunologicznej oraz modulację ekspresji genów, co utrudnia diagnostykę i leczenie.
acrodermatitis chronica atrophicans, błona maziowa stawu, borelioza, Borrelia, Borrelia afzelii, Borrelia burgdorferi sensu lato, Borrelia burgdorferi sensu stricto, Borrelia garinii, choroba z Lyme, erythema migrans, fibromialgia, kleszcz pospolity, korzenie nerwowe, neuropatia, post-treatment Lyme disease syndrome, rezerwuar bakterii, rumień wędrujący, transmisja wertykalna, tropizm tkankowy, układ nerwowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie stawów, zespół poboreliozowy, zespół przewlekłego zmęczenia