wchłonięcie ogólnoustrojowe

Wchłonięcie ogólnoustrojowe (absorpcja systemowa) to proces, w którym substancja aktywna zostaje wchłonięta z miejsca podania do krwioobiegu i rozprowadzona po całym organizmie. Jest to kluczowy element farmakokinetyki decydujący o biodostępności leku i jego działaniu ogólnoustrojowym.

Proces ten może zachodzić przez różne drogi: przez przewód pokarmowy (po podaniu doustnym), przez skórę i błony śluzowe (aplikacja przezskórna, podjęzykowa), z miejsca podania pozajelitowego (np. domięśniowo, podskórnie) czy przez płuca (inhalacja). Na efektywność wchłaniania wpływają właściwości fizykochemiczne substancji (m.in. lipofilność, stopień jonizacji, masa cząsteczkowa), stan fizjologiczny pacjenta oraz specyfika miejsca absorpcji.

W praktyce klinicznej znajomość stopnia wchłaniania ogólnoustrojowego ma istotne znaczenie przy doborze odpowiedniej dawki leku, ocenie potencjalnych działań niepożądanych oraz przy przewidywaniu interakcji lekowych. W niektórych przypadkach medycznych dąży się do zminimalizowania wchłaniania ogólnoustrojowego (np. w przypadku leków działających miejscowo), podczas gdy w innych sytuacjach celem jest jego maksymalizacja dla uzyskania pełnego efektu terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl