aminokwas lewoskrętny
Aminokwasy lewoskrętne (L-aminokwasy) to formy aminokwasów, które stanowią podstawowy budulec białek występujących w organizmach żywych. Charakteryzują się specyficznym układem przestrzennym, w którym grupa aminowa znajduje się po lewej stronie od węgla alfa (węgla asymetrycznego) w projekcji Fischera.
W przyrodzie dominują aminokwasy w konfiguracji L, które są wykorzystywane przez organizmy do biosyntezy białek. Enzymy odpowiedzialne za metabolizm aminokwasów wykazują wysoką stereospecyficzność, rozpoznając i przetwarzając głównie formy L. Ta homochiralnośc aminokwasów jest jedną z fundamentalnych cech biochemii ziemskiego życia.
Z punktu widzenia medycznego, zaburzenia w metabolizmie L-aminokwasów mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym chorób metabolicznych i neurodegeneracyjnych. Niektóre badania sugerują także, że D-aminokwasy (prawoskrętne) mogą pełnić specyficzne funkcje w organizmie, szczególnie w układzie nerwowym jako neuromodulatory.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pediaven NN2 –
Pediaven NN2 to specjalistyczny roztwór do żywienia pozajelitowego dedykowany noworodkom urodzonym przedwcześnie oraz o czasie, w wieku od 2. do 30. dnia życia (z uwzględnieniem wieku skorygowanego). Preparat zapewnia kompleksowe pokrycie dziennego zapotrzebowania na azot (2,44 g/1000 ml), glukozę (100 g/1000 ml), elektrolity (m.in. sód 20 mmol, potas 17 mmol, wapń 7,6 mmol, magnez 1,6 mmol, chlorki 26 mmol), pierwiastki śladowe (cynk 2300 µg, miedź 260 µg, fluor 90 µg, selen 21 µg, jod 10 µg, mangan 6 µg, chrom 3 µg) oraz płyny, dostarczając 470 kcal energii całkowitej na litr roztworu. Produkt jest dostępny w formie dwukomorowego worka (125 ml aminokwasów i 125 ml glukozy), który po zmieszaniu tworzy 250 ml roztworu o osmolarności około 790 mOsm/l i pH 4,8-5,5, wolnego od cząstek stałych.
aminokwas lewoskrętny, azot, elektrolit, infuzja dożylna, mikroelement, noworodek donoszony, oddział neonatologiczny, osmolarność roztworu, parametr biochemiczny, pierwiastek śladowy, równowaga wodno-elektrolitowa, wcześniak, wiek skorygowany, worek do żywienia pozajelitowego, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Tauryna – Wskazania do stosowania
Tauryna, jako siarkowy aminokwas, jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, szczególnie u noworodków, niemowląt i dzieci, u których synteza endogenna jest ograniczona. Preparaty takie jak Aminoven Infant 10% (0,40 g/1000 ml), Pediaven NN1 i NN2 (0,08 g/1000 ml), Numeta G13%E Preterm (0,06 g/300 ml) oraz Primene 10% (0,060 g/100 ml) są dedykowane do różnych etapów życia noworodków i niemowląt, zapewniając odpowiednie dzienne zapotrzebowanie na taurynę wraz z innymi aminokwasami, elektrolitami i pierwiastkami śladowymi. U dzieci powyżej 2 lat i dorosłych stosuje się preparaty z linii SmofKabiven (0,25-0,5 g/1000 ml) oraz Pediaven G20 (0,09 g/1000 ml), które są dostosowane do ich potrzeb klinicznych i możliwości podaży pozajelitowej. Tauryna pełni istotne funkcje metaboliczne, w tym udział w tworzeniu soli żółciowych, rozwoju układu nerwowego, funkcjonowaniu serca, ochronie antyoksydacyjnej oraz regulacji homeostazy wapnia i stabilizacji błon komórkowych.
aminokwas lewoskrętny, błona komórkowa, choroba zapalna jelit, homeostaza wapnia, mieszanina aminokwasowa, nowotwór przewodu pokarmowego, ochrona antyoksydacyjna, odżywianie pozajelitowe, pierwiastki śladowe, sole żółciowe, tauryna, wchłanianie tłuszczów, wcześniak, wiek skorygowany, zaburzenia czynności przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na białko, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe wcześniaków - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pediaven G15 –
Lek Pediaven G15 to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego u pacjentów pediatrycznych, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparat dedykowany jest dla niemowląt, dzieci i młodzieży w stanie stabilnym, bez ciężkiego niedożywienia i nadmiernych strat składników odżywczych przez przewód pokarmowy. Pediaven G15 zapewnia kompleksowe pokrycie dziennego zapotrzebowania na azot (2,14 g w formie aminokwasów lewoskrętnych), glukozę (150 g), elektrolity (m.in. Na 30 mmol, K 25 mmol, Ca 6 mmol, Mg 4 mmol) oraz pierwiastki śladowe (np. Fe 500 µg, Zn 2000 µg) i płyny, dostarczając łącznie 660 kcal energii całkowitej na 1000 ml roztworu o osmolarności około 1091 mOsm/l i pH 4,8–5,5.
aminokwas lewoskrętny, całkowite żywienie pozajelitowe, ciężkie niedożywienie, elektrolit, mieszanina odżywcza, osmolarność, pierwiastek śladowy, płyn przezroczysty, populacja pediatryczna, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stan stabilny, terapia żywieniowa, worek dwukomorowy, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pediaven G20 –
Pediaven G20 to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego niemowląt, dzieci i młodzieży w stabilnym stanie klinicznym, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparat dostarcza pełne dzienne zapotrzebowanie na składniki odżywcze, w tym 20 g aminokwasów (2,85 g azotu całkowitego), 200 g glukozy, elektrolity (Na 30 mmol, K 25 mmol, Ca 6 mmol, Mg 4 mmol, Cl 39 mmol, P 8 mmol) oraz pierwiastki śladowe (np. Zn 2000 µg, Fe 500 µg, Cu 255 µg). Produkt jest podawany w formie dwukomorowych worków (2 x 500 ml), które po zmieszaniu tworzą 1000 ml roztworu o osmolarności około 1400 mOsm/l i pH 4,8-5,5, co wymaga podawania dożylnie do żył centralnych. Aminokwasy zawarte w preparacie są dobrane zgodnie z potrzebami metabolicznymi organizmu rozwijającego się dziecka, zapewniając wsparcie anaboliczne i energetyczne.
acetylocysteina, aminokwas lewoskrętny, azot całkowity, choroba zapalna jelit, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipertoniczność, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, osmolarność, proces anaboliczny, profil aminokwasowy, przetoka przewodu pokarmowego, stabilny stan kliniczny, worek dwukomorowy, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie parenteralne, żywienie pozajelitowe