przenikanie empagliflozyny

Empagliflozyna to doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy inhibitorów kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT-2), stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Przenikanie empagliflozyny do różnych tkanek i narządów ma istotne znaczenie dla jej działania terapeutycznego oraz profilu bezpieczeństwa.

Po podaniu doustnym empagliflozyna wykazuje dobrą biodostępność, osiągającą około 78%. Lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 1,5-3 godzinach. Empagliflozyna w około 86% wiąże się z białkami osocza, co wpływa na jej dystrybucję w organizmie.

Szczególnie istotne jest przenikanie empagliflozyny do nerek, gdzie selektywnie hamuje kotransporter SGLT-2 w kanalikach proksymalnych, zwiększając wydalanie glukozy z moczem. Lek wykazuje również zdolność do przenikania przez barierę krew-mózg, choć w ograniczonym stopniu. Empagliflozyna może także przenikać przez łożysko, dlatego nie jest zalecana do stosowania w czasie ciąży.

Dystrybucja empagliflozyny do tkanek sercowo-naczyniowych przyczynia się do jej korzystnych efektów kardioprotekcyjnych i nefroprotekcyjnych, niezależnych od działania hipoglikemizującego. Lek jest metabolizowany głównie poprzez glukuronidację i wydalany zarówno z moczem (54%), jak i z kałem (41%), co należy uwzględnić przy doborze dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl