Skala Barthela

Skala Barthela (Barthel Index) to powszechnie stosowane narzędzie oceny funkcjonalnej, służące do pomiaru zdolności pacjenta do wykonywania podstawowych czynności życia codziennego (ADL). Została opracowana w 1965 roku przez Dorotheę Barthel i Florence Mahoney.

Skala ta ocenia 10 kluczowych obszarów funkcjonowania, takich jak: spożywanie posiłków, przemieszczanie się z łóżka na krzesło, utrzymanie higieny osobistej, korzystanie z toalety, kąpiel, poruszanie się po płaskiej powierzchni, wchodzenie i schodzenie po schodach, ubieranie się, kontrolowanie zwieracza odbytu oraz pęcherza moczowego. Za każdą czynność przyznaje się od 0 do 5, 10 lub 15 punktów, w zależności od stopnia samodzielności pacjenta.

Maksymalny wynik w skali Barthela to 100 punktów, oznaczający pełną samodzielność. Wyniki poniżej 20 punktów wskazują na bardzo ciężką niesprawność, 20-80 punktów na umiarkowaną niesprawność, a 85-95 punktów na lekką niesprawność. Skala Barthela jest szczególnie przydatna w ocenie postępów rehabilitacji oraz planowaniu opieki nad pacjentami po udarze mózgu, z chorobami neurodegeneracyjnymi, po urazach lub w geriatrii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl