stężenie lerkanidypiny

Lerkanidypina to selektywny antagonista kanałów wapniowych z grupy pochodnych dihydropirydyny, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Lek charakteryzuje się długim czasem działania oraz wysoką lipofilnością, co przekłada się na powolne osiąganie maksymalnego stężenia w osoczu i przedłużony efekt hipotensyjny.

Stężenie lerkanidypiny w osoczu osiąga wartość maksymalną po około 1,5-3 godzinach od podania doustnego. Ze względu na efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, biodostępność leku wynosi około 10%. Terapeutyczne stężenie w osoczu mieści się zwykle w zakresie 1-3 ng/ml, przy czym lek w 98% wiąże się z białkami osocza.

Monitorowanie stężenia lerkanidypiny nie jest rutynowo zalecane w praktyce klinicznej, jednak może być istotne u pacjentów z niewydolnością wątroby, gdzie metabolizm leku ulega spowolnieniu. Okres półtrwania lerkanidypiny wynosi około 8-10 godzin, a lek jest metabolizowany głównie przez cytochrom P450 3A4, co może prowadzić do istotnych interakcji lekowych wpływających na jego stężenie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl