beta-metylodigoksyna

Beta-metylodigoksyna to glikozyd nasercowy, który stanowi syntetyczną pochodną digoksyny. Należy do grupy leków kardiologicznych stosowanych głównie w leczeniu niewydolności serca oraz zaburzeń rytmu serca, szczególnie migotania przedsionków.

Mechanizm działania beta-metylodigoksyny polega na hamowaniu pompy sodowo-potasowej (Na+/K+-ATPazy), co prowadzi do wzrostu stężenia wewnątrzkomórkowego sodu, a następnie wapnia w komórkach mięśnia sercowego. Efektem jest zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowe dodatnie) oraz zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego.

W praktyce klinicznej beta-metylodigoksyna wykazuje podobne właściwości farmakologiczne do digoksyny, jednak charakteryzuje się nieco odmienną farmakokinetyką. Lek wymaga starannego monitorowania stężenia w surowicy ze względu na wąski indeks terapeutyczny i możliwość wystąpienia działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca, zaburzeń żołądkowo-jelitowych czy zaburzeń widzenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl