przewlekła choroba zarostowa tętnic obwodowych
Przewlekła choroba zarostowa tętnic obwodowych (PAOD – Peripheral Arterial Occlusive Disease) to schorzenie naczyniowe charakteryzujące się stopniowym zwężaniem lub całkowitym zamykaniem światła tętnic kończyn, najczęściej dolnych. Główną przyczyną jest miażdżyca powodująca odkładanie się blaszek miażdżycowych w ścianach tętnic, co prowadzi do zaburzeń przepływu krwi i niedokrwienia tkanek.
Objawy kliniczne PAOD obejmują chromanie przestankowe (ból mięśni podczas wysiłku, ustępujący po odpoczynku), bóle spoczynkowe (szczególnie nocne), ochłodzenie kończyny, zanik owłosienia, osłabienie tętna na tętnicach obwodowych oraz zmiany troficzne skóry. W zaawansowanych stadiach mogą wystąpić owrzodzenia i martwica tkanek, prowadzące do konieczności amputacji.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne z oceną tętna na tętnicach obwodowych, pomiar wskaźnika kostka-ramię (ABI), badanie dopplerowskie tętnic, angiografię, angio-TK lub angio-MR. Leczenie opiera się na modyfikacji czynników ryzyka (zaprzestanie palenia, kontrola cukrzycy i nadciśnienia), farmakoterapii (leki przeciwpłytkowe, statyny), terapii wysiłkowej oraz, w zaawansowanych przypadkach, interwencjach wewnątrznaczyniowych (angioplastyka, stentowanie) lub zabiegach chirurgicznych (by-pass).
Klasyfikacja według Fontaine’a wyróżnia cztery stadia zaawansowania choroby: I – bezobjawowe, II – chromanie przestankowe, III – bóle spoczynkowe, IV – owrzodzenia i martwica tkanek. Przewlekłą chorobę zarostową tętnic obwodowych często współwystępuje z chorobą wieńcową i chorobą naczyń mózgowych, co zwiększa ryzyko zawału serca i udaru mózgu u tych pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Alprostadyl – Wskazania do stosowania
Alprostadyl (PGE1) jest syntetyczną prostaglandyną E1 o działaniu rozszerzającym naczynia, hamującym agregację płytek oraz modulującym proliferację komórek. W praktyce klinicznej stosowany jest głównie w dwóch wskazaniach: w leczeniu stadium III przewlekłej choroby zarostowej tętnic obwodowych (wg klasyfikacji Fontaine’a) u dorosłych pacjentów, którzy nie kwalifikują się do rewaskularyzacji lub u których rewaskularyzacja zakończyła się niepowodzeniem (Preparat Prostavasin 60, dawka 60 µg/ampułkę, proszek do sporządzania roztworu do infuzji), oraz w kardiologii dziecięcej do tymczasowego utrzymania drożności przewodu tętniczego u noworodków z krytycznymi wadami wrodzonymi serca (Preparat Prostin VR, roztwór do wstrzykiwań, 500 µg/ml). Terapia alprostadylem w stadium III choroby zarostowej tętnic obwodowych poprawia mikrokrążenie, zmniejsza ból spoczynkowy, wydłuża dystans chodu i może zmniejszyć ryzyko amputacji, natomiast w kardiologii dziecięcej umożliwia przeżycie do czasu zabiegu kardiochirurgicznego poprzez utrzymanie przepływu krwi w zależności od typu wady serca (np. atrezja zastawki pnia płucnego, tetralogia Fallota, koarktacja aorty).
alprostadyl, amputacja, atrezja zastawki dwudzielnej, atrezja zastawki pnia płucnego, atrezja zastawki trójdzielnej, ból spoczynkowy, drożność przewodu tętniczego, hamowanie agregacji płytek, kardiologia dziecięca, klasyfikacja Fontaine’a, koarktacja aorty, mikrokrążenie, prostaglandyna E1, przełożenie dużych naczyń tętniczych, przerwanie ciągłości łuku aorty, przewlekła choroba zarostowa tętnic obwodowych, przewód tętniczy, rewaskularyzacja, rozszerzanie naczyń krwionośnych, roztwór do wstrzykiwań, terapia pomostowa, tetralogia Fallota, wada wrodzona serca, zaburzenie krążenia obwodowego, zwężenie zastawki pnia płucnego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prostavasin 60 60 mcg
Prostavasin 60 to preparat zawierający alprostadyl w dawce 60 µg, podawany dożylnie w formie roztworu sporządzonego z 49,5 mg liofilizowanego proszku. Lek jest wskazany do leczenia pacjentów z przewlekłą chorobą zarostową tętnic obwodowych w stadium III według klasyfikacji Fontaine’a, charakteryzującym się bólem spoczynkowym i znacznym niedokrwieniem kończyny dolnej. Prostavasin 60 jest dedykowany pacjentom, którzy nie kwalifikują się do rewaskularyzacji lub u których próby rewaskularyzacji zakończyły się niepowodzeniem, stanowiąc istotną opcję terapeutyczną w zaawansowanym stadium choroby, gdzie ryzyko martwicy i amputacji jest wysokie.
agregacja płytek krwi, alprostadyl, amputacja kończyny, angioplastyka, ból spoczynkowy, chromanie przestankowe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie wazodylatacyjne, elastyczność erytrocytów, endarterektomia, klasyfikacja Fontaine’a, martwica, mikrokrążenie, owrzodzenie niedokrwienne, pomostowanie naczyniowe, prostaglandyna E1, przewlekła choroba zarostowa tętnic obwodowych, rewaskularyzacja, stężenie fibrynogenu, właściwości reologiczne krwi, zabieg rewaskularyzacyjny, zgorzel