Właściwości farmakodynamiczne
Klofarabina

Klofarabina, analog nukleozydów purynowych z grupy antymetabolitów przeciwnowotworowych (kod ATC: L01BB06), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe poprzez hamowanie polimerazy DNA α, reduktazy rybonukleotydowej oraz indukcję apoptozy poprzez uszkodzenie błony mitochondriów. Po wewnątrzkomórkowej fosforylacji do aktywnego metabolitu klofarabina 5′-trifosforanu, lek wykazuje wysokie powinowactwo do kinazy deoksycytydynowej oraz oporność na rozkład przez deaminazę adenozynową, co zwiększa jego skuteczność. Badania in vitro i na modelach zwierzęcych potwierdziły cytotoksyczność wobec proliferujących i nieproliferujących komórek hematologicznych oraz komórek nowotworowych. W badaniach klinicznych u dzieci z nawrotem lub oporną ALL stosowano dawki od 11,25 do 70 mg/m²/dobę, z maksymalną tolerowaną dawką 52 mg/m²/dobę podawaną w infuzji dożylnej przez 5 dni w cyklach co 2-6 tygodni.

Właściwości farmakodynamiczne klofarabiny: Mechanizm działania

Klofarabina należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwnowotworowych, antymetabolitów, określana też jako analog nukleozydów purynowych (kod ATC: L01BB06). Substancja wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, które wynika z trzech głównych mechanizmów: 1

2

Aktywacja wewnątrzkomórkowa klofarabiny

Aby klofarabina mogła wywrzeć swoje działanie przeciwnowotworowe, musi najpierw przeniknąć lub zostać przetransportowana do komórek docelowych. Wewnątrz komórek, za pośrednictwem wewnątrzkomórkowych kinaz, ulega sekwencyjnej fosforylacji – najpierw do mono- i difosforanów, a ostatecznie do aktywnego metabolitu – klofarabina 5′-trifosforanu. 3

Klofarabina wykazuje szczególnie duże powinowactwo do jednego z aktywujących enzymów fosforylujących – kinazy deoksycytydynowej, które przekracza powinowactwo naturalnego substratu deoksycytydyny. Ponadto, w porównaniu do innych substancji aktywnych z tej samej klasy, klofarabina charakteryzuje się większą opornością na rozkład wewnątrzkomórkowy przez deaminazę adenozynową oraz mniejszą podatnością na rozpad fosforolityczny. 4

Istotne jest również to, że powinowactwo trifosforanów klofarabiny do polimerazy DNA α i reduktazy rybonukleotydowej jest podobne lub nawet większe niż powinowactwo trifosforanów deoksyadenozyny. Te właściwości farmakodynamiczne przyczyniają się do zwiększonej skuteczności przeciwnowotworowej klofarabiny. 5

Skuteczność klofarabiny w badaniach in vitro

Badania in vitro wykazały, że klofarabina hamuje wzrost komórek i wykazuje działanie cytotoksyczne wobec różnych szybko proliferujących linii komórek hematologicznych oraz komórek litego guza. Co istotne, klofarabina wykazuje również aktywność cytotoksyczną wobec nieaktywnych (niedzielących się) limfocytów i makrofagów. 6

W badaniach z wykorzystaniem modeli zwierzęcych, klofarabina opóźniała wzrost różnych ludzkich i mysich nowotworów przeszczepionych myszom, a w niektórych przypadkach powodowała nawet regresję nowotworu. Obserwacje te stanowiły podstawę do dalszych badań klinicznych u ludzi. 7

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania klofarabiny

Kryteria oceny odpowiedzi klinicznej

W celu umożliwienia systematycznej oceny odpowiedzi obserwowanych u pacjentów w badaniach klinicznych, Panel Niezależnego Przeglądu Odpowiedzi (ang. Independent Response Review Panel, IRRP) określił następujące kryteria odpowiedzi na podstawie definicji przygotowanych przez Grupę Onkologii Dziecięcej: 8

CR (Całkowita remisja) – pacjenci spełniający wszystkie poniższe kryteria:

  • Brak blastów we krwi obwodowej lub dowodów występowania choroby pozaszpikowej
  • Szpik kostny M1 (≤ 5% blastów)
  • Poprawa liczby płytek w krwi obwodowej (płytki ≥ 100 x 109/l i ANC ≥ 1,0 x 109/l)

9

CRp (Całkowita remisja przy braku Całkowitej Poprawy Płytek) – pacjenci, którzy spełnili wszystkie kryteria CR z wyjątkiem poprawy liczby płytek do > 100 x 109/l. 100 x 109/l”>10

PR (Częściowa remisja) – pacjenci spełniający wszystkie poniższe kryteria:

  • Brak blastów we krwi obwodowej
  • Szpik kostny M2 (≥ 5% i ≤ 25% blastów) i pojawienie się komórek progenitorowych
  • Szpik M1, który nie kwalifikuje się do CR ani do CRp

11

Współczynnik ogólnej remisji (OR) – obliczany jako: (Liczba pacjentów z CR + Liczba pacjentów z CRp) ÷ Liczba pacjentów zakwalifikowanych, którzy otrzymali klofarabinę. 12

Badania kliniczne z zastosowaniem klofarabiny

Badanie fazy I

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność klofarabiny oceniono w otwartym badaniu I fazy bez grupy kontrolnej, z eskalacją dawek, z udziałem 25 dzieci z nawrotem/oporną białaczką (17 ALL; 8 AML), u których standardowe leczenie nie przyniosło poprawy lub dla których nie istniała inna terapia. 13

Protokół leczenia rozpoczynał się od dawki 11,25 mg/m2 pc./dobę, którą następnie zwiększano do 15, 30, 40, 52 i 70 mg/m2 pc./dobę w infuzji dożylnej przez 5 dni. Częstotliwość cykli wynosiła od 2 do 6 tygodni, w zależności od obserwowanej toksyczności i odpowiedzi na leczenie. 14

Dziewięcioro z siedemnastu pacjentów z białaczką ALL otrzymywało leczenie klofarabiną w dawce 52 mg/m2 pc./dobę. Spośród 17 pacjentów z ALL, u 2 nastąpiła całkowita remisja (12%; CR), a u 2 częściowa remisja (12%; PR) po podawaniu różnych dawek. 15

Podczas tego badania obserwowano toksyczność ograniczającą dawkę, która obejmowała hiperbilirubinemię, podwyższone aktywności aminotransferaz i wysypkę grudkowo-plamkową. Objawy te występowały podczas podawania dawki 70 mg/m2 pc./dobę (u 2 pacjentów z ALL). 16

Badanie fazy II

Na podstawie wyników badania fazy I przeprowadzono wieloośrodkowe, otwarte badanie II fazy bez grupy kontrolnej z zastosowaniem klofarabiny. Celem badania była ocena współczynnika ogólnej remisji (OR) u pacjentów, u których stosowano wcześniej liczne terapie (≤ 21 lat podczas pierwszej diagnozy) z nawrotem lub oporną ALL zdefiniowaną według klasyfikacji francusko-amerykańsko-angielskiej. 17

W badaniu stosowano maksymalną tolerowaną dawkę klofarabiny, ustaloną podczas badania I fazy, która wynosiła 52 mg/m2 pc./dobę. Lek podawano w infuzji dożylnej przez 5 kolejnych dni, w cyklach co 2 do 6 tygodni. 18

Kryteria włączenia pacjentów do badania fazy II

Do badania kwalifikowano pacjentów z ALL, którzy nie mogli być zakwalifikowani do bardziej intensywnego leczenia i u których doszło do drugiej lub kolejnej wznowy i/lub rozwinęła się oporność na leczenie. Oporność na leczenie definiowano jako brak remisji po co najmniej dwóch poprzednio zastosowanych schematach leczenia. 19

Przed zakwalifikowaniem do badania, 58 z 61 pacjentów (95%) otrzymało od 2 do 4 różnych schematów leczenia indukującego, a 18/61 (30%) spośród tych pacjentów zostało poddanych przynajmniej jednej wcześniejszej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych (ang. Haemopoietic stem cells transplantation − HSCT). 20

Mediana wieku leczonych pacjentów (37 płci męskiej, 24 płci żeńskiej) wynosiła 12 lat. 21

Wyniki skuteczności w badaniu fazy II

Podanie klofarabiny spowodowało gwałtowne i szybkie zmniejszenie liczby komórek białaczkowych we krwi obwodowej u 31 z 33 pacjentów (94%), u których bezwzględną liczbę blastów określono na początku badania. 22

U 12 pacjentów, którzy uzyskali ogólną remisję (CR + CRp), mediana czasu przeżycia wynosiła 69,5 tygodnia w momencie granicznego dnia zbierania danych. 23 24

Odpowiedź na leczenie odnotowano u pacjentów z różnymi immunofenotypami ALL, w tym u pacjentów z komórkami pre-B i komórkami T. 25

Warto podkreślić, że choć odsetek transplantacji nie stanowił punktu końcowego badania, 10/61 pacjentów (16%) otrzymało HSCT po leczeniu klofarabiną. Wśród tych pacjentów było 3 po uzyskaniu CR, 2 po CRp, 3 po PR, 1 pacjent, u którego uznano brak poprawy w związku z leczeniem według IRRP, oraz 1 pacjent, którego uznano za niekwalifikującego się do oceny według IRRP. 26

Należy zauważyć, że interpretacja okresów trwania odpowiedzi jest utrudniona u pacjentów, którzy otrzymali HSCT. 27

Podsumowanie wyników skuteczności

Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki skuteczności z badania głównego fazy II u pacjentów (≤ 21 lat podczas pierwszej diagnozy) z nawrotami lub oporną na leczenie ALL po podaniu przynajmniej dwóch wcześniejszych cykli leczenia:

Kategoria odpowiedzi Pacjenci ITT* (n = 61) Mediana czasu trwania remisji (tygodnie) (95% CI) Mediana czasu do wystąpienia objawów (tygodnie)** (95% CI) Mediana ogólnego przeżycia (tygodnie) (95% CI)
Ogólna remisja (CR + CRp) 12 (20%) 32,0 (9,7 do 47,9) 38,2 (15,4 do 56,1) 69,5 (58,6 do -)
CR 7 (12%) 47,9 (6,1 do -) 56,1 (13,7 do -) 72,4 (66,6 do -)
CRp 5 (8%) 28,6 (4,6 do 38,3) 37,0 (9,1 do 42) 53,7 (9,1 do -)
PR 6 (10%) 11,0 (5,0 do -) 14,4 (7,0 do -) 33,0 (18,1 do -)
CR + CRp + PR 18 (30%) 21,5 (7,6 do 47,9) 28,7 (13,7 do 56,1) 66,6 (42,0 do -)
Brak poprawy w związku z leczeniem 33 (54%) N/A 4,0 (3,4 do 5,1) 7,6 (6,7 do 12,6)
Brak możliwości oceny 10 (16%) N/A
Wszyscy pacjenci 61 (100%) N/A 5,4 (4,0 do 6,1) 12,9 (7,9 do 18,1)

*ITT = populacja zgodna z zamiarem leczenia.
** Dane od pacjentów żyjących z remisją podczas ostatniej obserwacji ocenianych w danym punkcie czasu analizy.

28

Indywidualne wyniki leczenia

Poniżej przedstawiono indywidualny okres remisji i dane dotyczące przeżywalności pacjentów, u których uzyskano całkowitą remisję (CR) lub całkowitą remisję bez pełnej normalizacji płytek (CRp):

Najlepsza odpowiedź na leczenie Czas do ogólnej remisji (OR) [tygodnie] Długość okresu remisji [tygodnie] Łączne przeżycie [tygodnie]
Pacjenci, którzy nie otrzymali przeszczepu
CR 5,7 4,3 66,6
CR 14,3 6,1 58,6
CR 8,3 47,9 66,6
CRp 4,6 4,6 9,1
CR 3,3 58,6 72,4
CRp 3,7 11,7 53,7
Pacjenci, którzy otrzymali przeszczep w okresie remisji*
CRp 8,4 11,6+ 145,1+
CR 4,1 9,0+ 111,9+
CRp 3,7 5,6+ 42,0
CR 7,6 3,7+ 96,3+
Pacjenci, którzy otrzymali przeszczep po leczeniu alternatywnym lub wznowie choroby*
CRp 4,0 35,4 113,3+**
CR 4,0 9,7 89,4***

* Długość okresu remisji ustalana w chwili otrzymania przeszczepu.
** Pacjent otrzymał przeszczep po zakończeniu leczenia alternatywnego.
*** Pacjent otrzymał przeszczep po wznowie choroby.

29

Status rejestracyjny produktów zawierających klofarabinę

Produkty lecznicze zawierające klofarabinę zostały dopuszczone do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby, nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej produktów leczniczych. 30

Europejska Agencja Leków zobowiązała się do corocznego przeglądu wszelkich nowych informacji, a w razie konieczności, Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) będzie aktualizowana zgodnie z ChPL referencyjnego produktu leczniczego. 31

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl