zaburzenia źreniczne
Zaburzenia źreniczne dotyczą nieprawidłowości w funkcjonowaniu źrenicy – okrągłego otworu w tęczówce oka, który reguluje ilość światła wpadającego do wnętrza gałki ocznej. W warunkach fizjologicznych źrenice reagują odruchowo, zwężając się przy silnym oświetleniu (mioza) i rozszerzając w ciemności (mydriaza), co zapewnia optymalną ilość światła docierającego do siatkówki.
Wśród najczęstszych zaburzeń źrenicznych wyróżnia się: anizokorię (nierówność źrenic), zespół Hornera (mioza, opadnięcie powieki i zapadnięcie gałki ocznej), źrenicę Adiego (jednostronnie poszerzona źrenica słabo reagująca na światło), źrenicę Argyll Robertsona (brak reakcji na światło przy zachowanej reakcji na akomodację) oraz źrenice sztuczne, szczelinowate czy nieregularne.
Zaburzenia źreniczne mogą być objawem poważnych schorzeń neurologicznych (udar, krwotok podpajęczynówkowy, guz mózgu), okulistycznych (jaskra, zapalenie tęczówki), uszkodzeń rdzenia kręgowego, zatruć niektórymi substancjami lub efektem ubocznym działania leków. Diagnostyka obejmuje ocenę reakcji źrenic na światło i w akomodacji, testy farmakologiczne oraz badania neuroobrazowe.
Leczenie zaburzeń źrenicznych zależy od przyczyny podstawowej. W przypadkach nagłych, zwłaszcza gdy towarzyszy im ból głowy, zaburzenia widzenia lub świadomości, konieczna jest natychmiastowa diagnostyka neurologiczna, gdyż mogą one świadczyć o stanach zagrażających życiu pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Alprox 0,5 mg
Przedawkowanie alprazolamu, podobnie jak innych benzodiazepin, zwykle nie stanowi bezpośredniego zagrożenia życia, o ile nie towarzyszy mu jednoczesne spożycie innych substancji depresyjnych na OUN, zwłaszcza alkoholu. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum od łagodnej senności i splątania do głębokiej śpiączki i depresji oddechowej. W porównaniu do innych benzodiazepin, alprazolam częściej wywołuje reakcje paradoksalne, takie jak niepokój i omamy. Dawki wywołujące umiarkowane zatrucie u dorosłych to 10-15 mg, a ciężkie zatrucie obserwuje się przy 15 mg w połączeniu z alkoholem lub 25-50 mg samego leku. Dawki śmiertelne odnotowano przy 25-50 mg alprazolamu z alkoholem (stężenie alkoholu we krwi około 2‰). U dzieci dawka 0,3 mg/kg masy ciała wywołuje umiarkowane zatrucie.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja żołądkowa, ataksja, benzodiazepina, blok przedsionkowo-komorowy, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diagnostyka toksykologiczna, dyzartria, flumazenil, hemodializa, hipotermia, hipotonia, intoksykacja, intubacja, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, spadek ciśnienia tętniczego, środek przeczyszczający, tachykardia, toksyczność alprazolamu, węgiel aktywny, wymuszona diureza, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia źreniczne