procedura angiograficzna
Procedura angiograficzna to specjalistyczne badanie obrazowe wykorzystywane do wizualizacji naczyń krwionośnych organizmu. Polega na podaniu środka kontrastowego do naczyń krwionośnych pacjenta, a następnie wykonaniu serii zdjęć rentgenowskich, które ukazują przepływ kontrastu przez badane naczynia.
W trakcie zabiegu wprowadza się cewnik poprzez tętnicę udową, promieniową lub ramienną, który następnie kierowany jest do wybranego obszaru naczyniowego. Procedura umożliwia lekarzom diagnostykę zwężeń, niedrożności, tętniaków oraz innych patologii naczyniowych. Jest kluczowa w ocenie krążenia wieńcowego, mózgowego, nerkowego czy obwodowego.
Angiografia może mieć charakter zarówno diagnostyczny, jak i terapeutyczny. W trakcie jednej procedury możliwe jest wykonanie interwencji zabiegowej (np. angioplastyki, stentowania, embolizacji). Współczesne techniki angiograficzne obejmują angiografię cyfrową (DSA), angiografię tomografii komputerowej (CTA) oraz angiografię rezonansu magnetycznego (MRA), które oferują mniejszą inwazyjność przy zachowaniu wysokiej wartości diagnostycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Optiray 300 636 mg/ml (300 mg I/ml)
Optiray 300 to niejonowy środek kontrastowy zawierający jowersol w stężeniu 636 mg/ml, co odpowiada 300 mg/ml jodu elementarnego. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego lub bladożółtego roztworu o osmolalności 645 mOsm/kg oraz lepkości 8,2 mPa·s w 25°C (5,5 mPa·s w 37°C). Jest przeznaczony do diagnostyki obrazowej, w tym angiografii naczyń mózgowych, flebografii, dożylnej urografii wydzielniczej, subtrakcyjnej angiografii dotętniczej (IA-DSA) oraz tomografii komputerowej głowy i innych narządów u dorosłych. U dzieci stosuje się go w angiografii naczyń mózgowych, obwodowych, narządów wewnętrznych oraz dożylnej urografii, zwłaszcza w diagnostyce wad naczyniowych i układu moczowego.
angiografia naczyń mózgowych, angiografia naczyń obwodowych, angiografia narządów wewnętrznych, choroba układu moczowego, drogi moczowe, flebografia, jowersol, malformacja naczyniowa, moczowód, niejonowy środek kontrastowy, niewydolność żylna, osmolalność, pęcherz moczowy, procedura angiograficzna, schorzenie nerek, środek kontrastowy, tętniak, tomografia komputerowa, urografia dożylna, urografia wydzielnicza, wada rozwojowa, wzmocnienie kontrastowe, zakrzepica żył głębokich, zmiana naczyniowa, zwężenie naczyniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Omnipaque 518 mg/ml (240 mg jodu/ml)
Przedawkowanie środka kontrastowego Omnipaque (518 mg/ml, 240 mg jodu/ml) stanowi potencjalne zagrożenie, mimo dużego marginesu bezpieczeństwa wykazanego w badaniach przedklinicznych. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek objawowe przedawkowanie jest mało prawdopodobne, jeśli dawka jodu nie przekracza 2000 mg/kg masy ciała w określonym czasie. Czas trwania zabiegu oraz okres półtrwania środka (około 2 godzin) mają istotny wpływ na tolerancję nerkową. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pediatrycznych oraz podczas kompleksowych angiografii, gdzie wielokrotne podawanie dużych dawek jodu zwiększa ryzyko przedawkowania. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia funkcji nerek (wzrost kreatyniny, ostre uszkodzenie nerek), dyselektrolitemię, reakcje sercowo-naczyniowe, objawy neurologiczne oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
antidotum, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, dyselektrolitemia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, kompleksowa angiografia, objaw neurologiczny, okres półtrwania, ostre uszkodzenie nerek, podanie donaczyniowe, prawidłowa czynność nerek, procedura angiograficzna, środek kontrastujący, stężenie kreatyniny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości