świąd przewlekły
Świąd przewlekły (łac. pruritus chronicus) to uporczywe uczucie swędzenia skóry utrzymujące się dłużej niż 6 tygodni. Jest to objaw, nie choroba sama w sobie, który może towarzyszyć różnym schorzeniom dermatologicznym i ogólnoustrojowym.
Etiologia świądu przewlekłego jest złożona i obejmuje choroby skóry (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb), choroby ogólnoustrojowe (niewydolność nerek, choroby wątroby, zaburzenia endokrynologiczne), zaburzenia hematologiczne (czerwienica prawdziwa), choroby nowotworowe oraz zaburzenia psychiczne. Istotną grupę stanowi również świąd o podłożu neurologicznym i neuropatycznym.
Diagnostyka świądu przewlekłego wymaga dokładnego wywiadu medycznego, badania fizykalnego oraz panelu badań laboratoryjnych obejmujących morfologię, parametry wątrobowe i nerkowe, hormony tarczycy oraz badania w kierunku chorób układowych. W przypadkach trudnych do zdiagnozowania niezbędna jest konsultacja wielospecjalistyczna.
Leczenie świądu przewlekłego jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, a terapia objawowa obejmuje stosowanie leków przeciwhistaminowych, leków przeciwdepresyjnych o działaniu przeciwświądowym (np. doksepina), gabapentynoidów, miejscowych środków znieczulających oraz emolientów. W ciężkich przypadkach stosuje się fototerapię UVB lub PUVA, a także leki immunosupresyjne.
Świąd przewlekły istotnie obniża jakość życia pacjentów, powodując zaburzenia snu, stany lękowe i depresyjne. Skuteczne postępowanie wymaga indywidualnego podejścia i często współpracy między dermatologami, internistami, neurologami i psychiatrami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atarax 2 mg/ml
Atarax w postaci syropu o stężeniu 2 mg/ml hydroksyzyny chlorowodorku jest lekiem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, wskazanym przede wszystkim w leczeniu objawowym stanów lękowych u dorosłych, świądu o różnej etiologii oraz jako premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi. Hydroksyzyna wykazuje działanie anksjolityczne, przeciwhistaminowe oraz uspokajające, co pozwala na kontrolę objawów lęku bez ryzyka uzależnienia fizycznego, skuteczne hamowanie świądu w dermatozach i reakcjach alergicznych skóry, a także redukcję napięcia emocjonalnego i zapobieganie reakcjom alergicznym w okresie przedoperacyjnym. Syrop jest szczególnie korzystny u pacjentów z trudnościami w połykaniu oraz u dzieci, umożliwiając precyzyjne dostosowanie dawki do masy ciała.
benzodiazepiny, dermatoza, dysfagia, hydroksyzyna, interakcja lekowa, lęk, lęk przedoperacyjny, premedykacja, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skóry, stan lękowy, świąd, świąd przewlekły, właściwości anksjolityczne, właściwości przeciwhistaminowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zależność fizyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd skóry (pruritus) – Diagnostyka i diagnoza
Świąd skóry (pruritus) jest częstym objawem dermatologicznym, który może wynikać z pierwotnych chorób skóry lub schorzeń ogólnoustrojowych. Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego badania fizykalnego i wywiadu, uwzględniającego czas trwania, lokalizację, nasilenie, czynniki zaostrzające oraz obecność innych objawów. W przypadku braku pierwotnych zmian skórnych lub przewlekłego świądu trwającego ponad 6 tygodni, wskazane jest wykonanie badań laboratoryjnych, takich jak morfologia krwi z rozmazem, parametry funkcji wątroby (bilirubina, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna), funkcji nerek (kreatynina, mocznik), poziom TSH, glukozy na czczo lub HbA1c oraz stężenia żelaza. Dodatkowo, w zależności od obrazu klinicznego, mogą być zlecone badania serologiczne, immunologiczne, obrazowe (RTG klatki piersiowej, USG jamy brzusznej) oraz dermatologiczne (biopsja skóry, zeskrobiny, testy alergiczne). Diagnostyka różnicowa uwzględnia choroby dermatologiczne (np. atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb), choroby ogólnoustrojowe (np. marskość wątroby, przewlekła niewydolność nerek, niedokrwistość z niedoboru żelaza, nadczynność tarczycy, cukrzyca) oraz przyczyny neurologiczne, psychiatryczne i nowotworowe.
AZS, badanie fizykalne, badanie tarczycy, biopsja skóry, chłoniak Hodgkina, cholestaza ciążowa, choroba pęcherzowa, czerwienica prawdziwa, funkcje wątroby, immunofluorescencja, lichenifikacja, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łuszczyca, morfologia krwi, pierwotna marskość żółciowa, pokrzywka, posiew bakteriologiczny, poziom żelaza, świąd mocznicowy, świąd neuropatyczny, świąd polekowy, świąd przewlekły, świąd psychogenny, świąd skóry, testy alergiczne, TSH, zeskrobiny skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd skóry (pruritus) – Objawy
Świąd skóry (pruritus) jest powszechnym objawem dermatologicznym, który może mieć charakter ostry lub przewlekły (trwający ponad 6 tygodni) i znacząco obniżać jakość życia pacjenta poprzez zaburzenia snu, lęk i depresję. Może występować miejscowo lub uogólnienie, z towarzyszącymi zmianami skórnymi takimi jak zaczerwienienie, excoriacje, lichenifikacja czy pęcherzyki. Klasyfikacja świądu obejmuje cztery główne typy: skórny (pruritoceptywny), neuropatyczny, neurogenny oraz psychogenny. Przyczyny są zróżnicowane i obejmują choroby skóry (np. atopowe zapalenie skóry, łuszczycę, świerzb), choroby ogólnoustrojowe (np. przewlekłą niewydolność nerek, cholestazę, chłoniaka Hodgkina, zaburzenia tarczycy, cukrzycę) oraz czynniki zewnętrzne i psychogenne. Diagnostyka powinna obejmować szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne (morfologia, funkcje wątroby i nerek, RTG klatki piersiowej), a w razie potrzeby biopsję skóry. U osób starszych najczęstszą przyczyną jest kseroza skóry, natomiast u kobiet w okresie menopauzy świąd wiąże się z obniżeniem poziomu estrogenu i zmniejszoną produkcją kolagenu.
atopowe zapalenie skóry, chłoniak Hodgkina, cholestaza, cholestaza ciężarnych, cykl świąd-drapanie, excoriacje, kseroza, lichenifikacja, łuszczyca, neurodermatitis, pokrzywka, prurigo nodularis, pruritus, przewlekły świąd, świąd cholestatyczny, świąd mocznicowy, świąd neurogenny, świąd neuropatyczny, świąd nocny, świąd przewlekły, świąd psychogenny, świąd skórny, świąd skóry, świąd wodny, świerzb