zwyrodnienie plamki związane z wiekiem

Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem (AMD, age-related macular degeneration) to przewlekła, postępująca choroba zwyrodnieniowa plamki żółtej, będąca główną przyczyną utraty widzenia centralnego u osób powyżej 50. roku życia w krajach rozwiniętych. Schorzenie charakteryzuje się obecnością druz (złogów lipidowo-białkowych) pod nabłonkiem barwnikowym siatkówki, zmianami zanikowymi RPE oraz fotoreceptorów.

AMD występuje w dwóch głównych postaciach: suchej (atroficznej), stanowiącej około 85-90% przypadków, oraz wysiękowej (neowaskularnej), która odpowiada za około 10-15% przypadków, ale prowadzi do około 90% przypadków ciężkiej utraty wzroku związanej z AMD. W postaci wysiękowej dochodzi do patologicznej neowaskularyzacji podsiatkówkowej z wysiękiem płynu i krwi, co może prowadzić do szybkiej utraty widzenia centralnego.

Główne czynniki ryzyka AMD obejmują wiek (ryzyko wzrasta wykładniczo po 50. roku życia), palenie tytoniu (zwiększa ryzyko 2-4 krotnie), predyspozycje genetyczne (w tym polimorfizmy genów CFH, ARMS2, C3), ekspozycję na promieniowanie UV, dietę ubogą w antyoksydanty oraz choroby układu sercowo-naczyniowego. Leczenie obejmuje suplementację antyoksydantami (witaminy C, E, cynk, luteina, zeaksantyna) w postaci suchej oraz terapię anty-VEGF (iniekcje doszklistkowe afliberceptu, ranibizumabu, bewacyzumabu) w postaci wysiękowej.

Diagnostyka AMD opiera się na badaniu dna oka, OCT siatkówki (optical coherence tomography), angiografii fluoresceinowej oraz angiografii indocyjaninowej. Wczesne wykrycie i leczenie, szczególnie postaci wysiękowej, ma kluczowe znaczenie dla zachowania funkcji wzrokowych. Ważnym elementem postępowania jest również samodzielne monitorowanie przez pacjentów przy pomocy testu Amslera.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl