zaawansowana AMD
Zaawansowana postać zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD – Age-related Macular Degeneration) charakteryzuje się znacznym pogorszeniem widzenia centralnego z powodu postępujących zmian w plamce żółtej. W tej fazie choroby występują wyraźne objawy kliniczne w postaci geograficznego zaniku nabłonka barwnikowego siatkówki (w postaci suchej) lub obecności neowaskularyzacji podsiatkówkowej z wysiękami i krwawieniami (w postaci wysiękowej).
W zaawansowanej AMD suchej obserwuje się rozległe obszary zaniku geograficznego RPE i fotoreceptorów, co prowadzi do nieodwracalnej utraty widzenia centralnego. W postaci wysiękowej (neowaskularnej) dochodzi do patologicznego rozrostu naczyń krwionośnych pod siatkówką, które powodują obrzęk, wysięki i krwawienia, prowadząc do szybkiej utraty widzenia.
Diagnostyka zaawansowanej AMD obejmuje badanie dna oka, OCT (optyczną koherentną tomografię), angiografię fluoresceinową oraz indocyjaninową. Leczenie postaci wysiękowej opiera się głównie na iniekcjach doszklistkowych preparatów anty-VEGF (czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego), które hamują nieprawidłowy rozrost naczyń. Dla postaci suchej obecnie nie ma skutecznej terapii, stosuje się natomiast suplementację antyoksydantów i preparatów luteiny.
Pacjenci z zaawansowaną AMD wymagają regularnych kontroli okulistycznych, rehabilitacji wzrokowej oraz często pomocy w przystosowaniu się do życia z ograniczonym widzeniem centralnym. Choroba ta pozostaje główną przyczyną nieodwracalnej ślepoty w krajach rozwiniętych u osób powyżej 65. roku życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Sucha degeneracja plamki żółtej – Zapobieganie i profilaktyka
Sucha degeneracja plamki żółtej (sucha AMD) jest główną przyczyną nieodwracalnej utraty wzroku u osób powyżej 65. roku życia. Obecnie brak jest skutecznego leczenia odwracającego uszkodzenia siatkówki, dlatego kluczowe jest zapobieganie i spowolnienie progresji choroby. Badania, takie jak Rotterdam i konsorcjum EYE-RISK, wykazały, że dieta bogata w przeciwutleniacze (beta-karoten, witaminy C 500 mg, E 400 IU, luteinę 10 mg, zeaksantynę 2 mg, cynk 80 mg oraz miedź 2 mg) oraz kwasy tłuszczowe omega-3 znacząco zmniejsza ryzyko rozwoju AMD. Zalecane jest spożywanie ciemnozielonych warzyw liściastych, ryb morskich co najmniej dwa razy w tygodniu, oliwy z oliwek oraz ograniczenie czerwonego mięsa i produktów wysokoprzetworzonych. Suplementacja formułą AREDS2 jest wskazana u pacjentów z pośrednim lub zaawansowanym stadium suchej AMD, co może zmniejszyć ryzyko utraty wzroku o około 25%. Beta-karoten został zastąpiony luteiną i zeaksantyną ze względu na ryzyko raka płuc u palaczy.
anemia, atrofia geograficzna, avacincaptad pegol, badanie AREDS, beta-karoten, cynk, czynnik neurotroficzny rzęskowy, dieta śródziemnomorska, formuła AREDS2, fotobiomodulacja, komórka macierzysta, kwas tłuszczowy omega-3, luteina, modyfikowalny czynnik ryzyka, nadciśnienie tętnicze, okulista, pegcetacoplan, przeciwutleniacz, siatka Amslera, siatkówka, sucha AMD, sucha degeneracja plamki żółtej, wysoki poziom cholesterolu, zaawansowana AMD, zeaksantyna