związek polienowy

Związki polienowe to grupa substancji chemicznych charakteryzujących się obecnością wielu wiązań podwójnych w łańcuchu węglowym. W medycynie najważniejszymi przedstawicielami tej grupy są leki przeciwgrzybicze, takie jak amfoterycyna B, nystatyna czy natamycyna, wykorzystywane w leczeniu zakażeń grzybiczych opornych na inne terapie.

Mechanizm działania przeciwgrzybiczych związków polienowych opiera się na ich zdolności do wiązania się z ergosterolem – głównym sterolem błony komórkowej grzybów. Prowadzi to do tworzenia kanałów w błonie komórkowej, zaburzenia jej integralności i zwiększenia przepuszczalności, co skutkuje wyciekiem składników wewnątrzkomórkowych i śmiercią komórki grzyba.

Spektrum działania związków polienowych obejmuje większość grzybów chorobotwórczych, w tym drożdżaki z rodzaju Candida, Cryptococcus, Aspergillus oraz grzyby powodujące mukormykozę. Leki te są często stosowane w ciężkich zakażeniach układowych, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością, choć ich zastosowanie ograniczają działania niepożądane, zwłaszcza nefrotoksyczność.

W kontekście biochemicznym, do związków polienowych zaliczamy również niektóre witaminy (np. witaminę A) i karotenoidy, które pełnią istotne funkcje biologiczne jako przeciwutleniacze i regulatory ekspresji genów. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe, również należące do tej grupy, są ważnymi składnikami błon komórkowych i prekursorami wielu mediatorów komórkowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl