Eating Disorder Examination

Eating Disorder Examination (EDE) to ustrukturyzowany wywiad kliniczny uznawany za złoty standard w diagnostyce zaburzeń odżywiania. Narzędzie to zostało opracowane przez Christophera Fairburna i współpracowników i służy do oceny kluczowych psychopatologicznych cech zaburzeń odżywiania.

EDE składa się z czterech głównych podskal: ograniczanie jedzenia, zaabsorbowanie jedzeniem, zaabsorbowanie kształtem ciała oraz zaabsorbowanie masą ciała. Wywiad pozwala na ocenę częstości i nasilenia objawów w ciągu ostatnich 28 dni. Na podstawie wywiadu można postawić diagnozę zaburzeń odżywiania zgodną z kryteriami DSM-5, takich jak anoreksja, bulimia czy zespół kompulsywnego objadania się.

Istnieje również wersja kwestionariuszowa EDE-Q (Eating Disorder Examination Questionnaire), która jest narzędziem samoopisowym bazującym na EDE. EDE-Q jest często stosowany w badaniach przesiewowych i klinicznych, gdy przeprowadzenie pełnego wywiadu jest niemożliwe. Oba narzędzia wykazują dobrą rzetelność i trafność w populacjach klinicznych i nieklinicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Bulimia nerwowa – Diagnostyka i diagnoza

Bulimia nervosa to poważne zaburzenie odżywiania charakteryzujące się nawracającymi epizodami objadania się w ciągu około 2 godzin, podczas których pacjent spożywa ilość pokarmu znacznie przekraczającą normę, połączonymi z poczuciem utraty kontroli nad jedzeniem. Kryteria diagnostyczne DSM-5 wymagają występowania co najmniej jednego epizodu objadania się i niewłaściwych zachowań kompensacyjnych tygodniowo przez minimum 3 miesiące. Zachowania kompensacyjne obejmują prowokowanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających, głodówki oraz nadmierne ćwiczenia fizyczne. Stopień nasilenia bulimii klasyfikuje się na podstawie częstotliwości zachowań kompensacyjnych: łagodna (1-3 epizody/tydzień), umiarkowana (4-7), ciężka (8-13) oraz ekstremalna (≥14). Diagnostyka wymaga kompleksowej oceny medycznej, psychologicznej i behawioralnej, w tym szczegółowego wywiadu, badania fizykalnego (m.in. ocena BMI, badanie jamy ustnej, obecność znaku Russella) oraz badań laboratoryjnych (elektrolity, morfologia, funkcje nerek i wątroby, amylaza, hormony tarczycy i płciowe). W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć anoreksję nerwową, zaburzenie z napadowym objadaniem się (BED), OSFED oraz inne stany medyczne imitujące objawy bulimii.
anoreksja nerwowa, bulimia nerwowa, choroba zapalna jelit, cukrzyca typu 1, densytometria kości, DSM-5, Eating Disorder Examination, elektrokardiogram, epizod objadania się, erozja szkliwa zębów, fluoksetyna, funkcja nerek, funkcja wątroby, kwestionariusz SCOFF, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, operacja bariatryczna, prowokowanie wymiotów, środek przeczyszczający, SSRI, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie odżywiania, zaburzenie osobowości, zaburzenie z napadowym objadaniem się, zachowanie kompensacyjne, zespół cyklicznych wymiotów, zespół policystycznych jajników
Leksykon chorób i schorzeń
Bulimia nerwicowa nieograniczona – Diagnostyka i diagnoza

Bulimia nerwicowa nieograniczona (BED) jest najczęstszym zaburzeniem odżywiania, charakteryzującym się nawracającymi epizodami objadania się, podczas których pacjent spożywa w ciągu około 2 godzin ilość pokarmu znacznie przekraczającą normę, jednocześnie odczuwając brak kontroli nad jedzeniem. Kryteria diagnostyczne DSM-5 wymagają występowania epizodów co najmniej raz w tygodniu przez 3 miesiące, bez towarzyszących kompensacyjnych zachowań (np. przeczyszczania). Nasilenie BED klasyfikuje się na podstawie częstotliwości epizodów: łagodne (1-3/tydzień), umiarkowane (4-7/tydzień), ciężkie (8-13/tydzień) oraz skrajnie ciężkie (≥14/tydzień). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie klinicznym, ocenie psychiatrycznej (np. EDE, BES) oraz badaniach laboratoryjnych (m.in. glukoza na czczo, profil lipidowy, funkcje wątroby i tarczycy), które służą wykluczeniu innych schorzeń i ocenie powikłań. W diagnostyce różnicowej należy odróżnić BED od bulimii nerwicowej, jadłowstrętu psychicznego oraz zaburzeń współistniejących, takich jak depresja czy zaburzenia lękowe.
bulimia nerwicowa nieograniczona, choroba tarczycy, choroba zapalna jelit, diagnoza różnicowa, DSM-5, Eating Disorder Examination, enzym wątrobowy, epizod objadania się, funkcja tarczycy, funkcja wątroby, jadłowstręt psychiczny, lisdeksamfetamina, profil lipidowy, remisja, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, terapia interpersonalna, terapia poznawczo-behawioralna, udoskonalona terapia poznawczo-behawioralna, wywiad kliniczny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie lękowe, zaburzenie osobowości borderline, zaburzenie z napadami objadania się, zachowanie kompensacyjne

Eating Disorder Examination

Powiązane wpisy

Bulimia nerwowa – Diagnostyka i diagnoza

Bulimia nerwicowa nieograniczona – Diagnostyka i diagnoza