ostra niewydolność krążeniowa

Ostra niewydolność krążeniowa to poważny stan kliniczny, w którym układ sercowo-naczyniowy nie jest w stanie dostarczyć odpowiedniej ilości krwi do tkanek i narządów, aby zaspokoić ich metaboliczne zapotrzebowanie. Stan ten rozwija się gwałtownie i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż nieleczony może prowadzić do niewydolności wielonarządowej i śmierci.

Etiologia ostrej niewydolności krążeniowej obejmuje szereg czynników, w tym zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, ostrą niewydolność zastawek, zatorowość płucną, tamponadę serca, wstrząs septyczny oraz inne przyczyny wstrząsu. Objawy kliniczne obejmują hipotensję, tachykardię, zaburzenia świadomości, oligurię, bladość powłok, ochłodzenie kończyn oraz cechy zastoju w krążeniu płucnym.

Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, badaniach laboratoryjnych (w tym markery uszkodzenia mięśnia sercowego, gazometria, elektrolity, parametry nerkowe), EKG, badaniach obrazowych (echokardiografia, RTG klatki piersiowej) oraz pomiarach hemodynamicznych. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje stabilizację hemodynamiczną, tlenoterapię, leki inotropowe i wazopresyjne, diuretyki, leczenie przyczynowe oraz w wybranych przypadkach mechaniczne wspomaganie krążenia.

Postępowanie w ostrej niewydolności krążeniowej wymaga szybkiej identyfikacji przyczyny i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Kluczowe znaczenie ma monitorowanie parametrów życiowych, bilansu płynów, stanu świadomości oraz funkcji narządów. W wielu przypadkach konieczna jest hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii. Rokowanie zależy od przyczyny, czasu do wdrożenia leczenia oraz współistniejących chorób.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl