zapalenie tętnic skroniowych
Zapalenie tętnic skroniowych (arteritis temporalis), znane również jako olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic (giant cell arteritis, GCA), to układowe schorzenie zapalne naczyń, dotykające głównie średnich i dużych tętnic, szczególnie gałęzi tętnicy szyjnej zewnętrznej. Jest to najczęściej występująca forma zapalenia naczyń u osób dorosłych powyżej 50. roku życia, ze szczytową zachorowalnością w 7. i 8. dekadzie życia.
Choroba charakteryzuje się ziarniniakowym zapaleniem błony wewnętrznej i środkowej tętnic, z obecnością komórek olbrzymich i fragmentacją błony sprężystej wewnętrznej. Klinicznie objawia się najczęściej bólem głowy (zwykle w okolicy skroniowej), tkliwością skóry głowy, zaburzeniami widzenia, chromaniem żuchwy, a także objawami ogólnymi jak gorączka, zmęczenie i utrata masy ciała. Najpoważniejszym powikłaniem jest nagła utrata wzroku wskutek niedokrwiennego zapalenia nerwu wzrokowego.
Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, podwyższonych markerach stanu zapalnego (OB, CRP), a potwierdzeniem jest badanie histopatologiczne wycinka tętnicy skroniowej. Coraz większą rolę odgrywają badania obrazowe, takie jak ultrasonografia tętnic skroniowych, angio-MR czy PET-CT. Leczeniem pierwszego rzutu są glikokortykosteroidy w wysokich dawkach, które należy wdrożyć natychmiast po postawieniu podejrzenia klinicznego, nie czekając na wynik biopsji.
Zapalenie tętnic skroniowych często współwystępuje z polimialgią reumatyczną (40-60% przypadków), a nieleczone może prowadzić do nieodwracalnej ślepoty. Długotrwała terapia glikokortykosteroidami wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, dlatego w ostatnich latach wprowadza się leki oszczędzające steroidy, w tym leki biologiczne (np. tocilizumab), które wykazują skuteczność w indukcji i podtrzymaniu remisji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Neuralgia nerwu trójdzielnego – Diagnostyka i diagnoza
Neuralgia nerwu trójdzielnego to rzadkie schorzenie neurologiczne charakteryzujące się nagłymi, krótkotrwałymi (od ułamka sekundy do 2 minut) epizodami silnego, jednostronnego bólu twarzy o charakterze porażenia prądem, występującego w obszarze unerwionym przez nerw trójdzielny. Diagnoza opiera się na kryteriach ICHD-3, które uwzględniają charakterystykę bólu, czynniki wyzwalające oraz wykluczenie innych przyczyn. Neuralgia dzieli się na trzy podtypy: klasyczną (związaną z uciskiem naczyniowo-nerwowym widocznym w MRI), wtórną (związaną z chorobą podstawową, np. stwardnieniem rozsianym lub guzem) oraz idiopatyczną (bez wykrywalnej przyczyny w badaniach obrazowych i elektrofizjologicznych). Kluczowe w diagnostyce jest dokładne badanie neurologiczne, wywiad oraz MRI z sekwencjami FIESTA, DRIVE i CISS, które pozwalają na ocenę konfliktu naczyniowo-nerwowego i wykluczenie innych patologii.
amitryptylina, angiografia rezonansu magnetycznego, badanie neurologiczne, ból klasterowy, duloksetyna, idiopatyczna neuralgia nerwu trójdzielnego, karbamazepina, klasyczna neuralgia nerwu trójdzielnego, lek przeciwpadaczkowy, Międzynarodowa Klasyfikacja Bólów Głowy, mikrochirurgiczna dekompresja naczyniowa, nerw trójdzielny, nerwoból popółpaścowy, neuralgia nerwu trójdzielnego, odruch mrugania, okskarbazepina, rezonans magnetyczny, sekwencja CISS, sekwencja FIESTA, stwardnienie rozsiane, tomografia komputerowa, ucisk naczyniowo-nerwowy, zaburzenie stawu skroniowo-żuchwowego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie tętnic skroniowych, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekłe codzienne bóle głowy – Diagnostyka i diagnoza
Codzienny przewlekły ból głowy (CDH) definiowany jest jako ból głowy występujący ≥15 dni w miesiącu przez minimum 3 miesiące i obejmuje różnorodne pierwotne i wtórne zaburzenia bólowe. Diagnostyka CDH opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym oraz wykluczeniu tzw. czerwonych flag wskazujących na wtórne przyczyny, takich jak nowy początek po 50. roku życia, objawy neurologiczne, gorączka czy historia urazów. W diagnostyce pomocne są badania obrazowe, przede wszystkim rezonans magnetyczny (MRI) oraz angiografia rezonansu magnetycznego (MRA), a także podstawowe badania laboratoryjne i ewentualne nakłucie lędźwiowe. Kluczowe jest rozróżnienie pierwotnych postaci CDH, takich jak przewlekła migrena (≥15 dni/miesiąc, z ≥8 dniami migrenowymi), przewlekły ból głowy typu napięciowego, hemikrania ciągła, nowy codzienny uporczywy ból głowy (NDPH) oraz ból głowy z nadużywania leków (MOH). NDPH charakteryzuje się nagłym, dobrze zapamiętanym początkiem i ciągłym bólem trwającym >3 miesiące, bez innych przyczyn wtórnych.
angiografia rezonansu magnetycznego, badanie neurologiczne, ból głowy szyjnopochodny, ból głowy z nadużywania leków, czerwone flagi, hemikrania ciągła, infekcja ośrodkowego układu nerwowego, krwotok podpajęczynówkowy, malformacja Chiari, manewr Valsalvy, nadciśnienie śródczaszkowe, nakłucie lędźwiowe, niedociśnienie śródczaszkowe, nowy codzienny uporczywy ból głowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, pourazowe uszkodzenie mózgu, przewlekła migrena, przewlekły ból głowy typu napięciowego, punkcja lędźwiowa, rezonans magnetyczny, rozwarstwienie tętnicy, rozwarstwienie tętnicy szyjnej, rzekomy guz mózgu, samoistne niedociśnienie wewnątrzczaszkowe, tętniak, tomografia komputerowa, tryptan, zakrzepica żył mózgowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie tętnic skroniowych - Leksykon chorób i schorzeń
Demencja naczyniowa – Etiologia i przyczyny
Demencja naczyniowa, stanowiąca 15-25% wszystkich przypadków demencji, jest spowodowana uszkodzeniem mózgu na skutek zaburzeń przepływu krwi, najczęściej w wyniku udaru mózgu, choroby małych naczyń, miażdżycy czy krwotoku mózgowego. Patogeneza obejmuje niedokrwienie i hipoperfuzję mózgu, prowadzące do śmierci neuronów i uszkodzenia istoty białej, co skutkuje deficytami funkcji poznawczych. Udar zwiększa ryzyko demencji o około 70-120%, a około 33% pacjentów po udarze rozwija demencję w ciągu 5 lat. Demencja wielozawałowa i choroba małych naczyń (np. choroba Binswangera) są kluczowymi mechanizmami, a częstość występowania demencji mieszanej (naczyniowej i Alzheimera) jest wysoka, co komplikuje diagnostykę i leczenie. Czynniki genetyczne, takie jak CADASIL, są rzadkie, ale mogą predysponować do rozwoju demencji naczyniowej.
arterioskleroza, CADASIL, choroba Alzheimera, choroba Binswangera, choroba małych naczyń, choroba moyamoya, choroba naczyniowa mózgu, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, demencja mieszana, demencja naczyniowa, demencja wielozawałowa, dysplazja włóknisto-mięśniowa, guzkowe zapalenie tętnic, hiperintensywność istoty białej, hiperlipidemia, hipoperfuzja mózgowa, krwotok mózgowy, miażdżyca, migotanie przedsionków, mózgowa angiopatia amyloidowa, nadciśnienie tętnicze, patologia tau, podkorowa demencja naczyniowa, przejściowy atak niedokrwienny, reaktywna forma tlenu, stan lakunarny, udar mózgu, udar niedokrwienny, upośledzenie przepływu krwi, uszkodzenie tkanki mózgowej, zaburzenie funkcji poznawczej, zapalenie tętnic skroniowych, zawał lakunarny - Leksykon chorób i schorzeń
Arteritis tętnicy skroniowej – Epidemiologia
Arteritis tętnicy skroniowej (Giant Cell Arteritis, GCA) jest najczęstszym pierwotnym zapaleniem naczyń u dorosłych powyżej 50. roku życia, ze szczytem zachorowań w wieku 70-79 lat. Kobiety chorują 2,5 razy częściej niż mężczyźni, a palenie tytoniu zwiększa ryzyko u kobiet 6-krotnie. Zapadalność na GCA wynosi średnio około 10 przypadków na 100 000 osób powyżej 50 lat, z najwyższą w krajach skandynawskich (21,57/100 000), a najniższą w populacjach afroamerykańskich, azjatyckich i latynoamerykańskich. Genetycznie, haplotyp HLA-DRB1*04 wiąże się z wyższym ryzykiem rozwoju GCA, powikłań (utrata wzroku) oraz oporności na glikokortykosteroidy. Epidemiologia wykazuje wzrost średniego wieku diagnozy (z 75 do 79 lat) i tendencję spadkową zapadalności i śmiertelności, choć przewiduje się wzrost zachorowań do 2050 roku z powodu starzenia się populacji.
arteritis tętnicy skroniowej, badania laboratoryjne, biopsja tętnicy skroniowej, czułość badania, czynnik ryzyka, glikokortykosteroidy, kortykosteroidy, kryteria diagnostyczne, naczynia krwionośne, palenie tytoniu, pęknięcie aorty, pierwotne zapalenie naczyń, polymyalgia rheumatica, rozwarstwienie aorty, szybka ścieżka diagnostyczna, tętniak aorty, tętnica skroniowa, tętnica szyjna, utrata wzroku, zajęcie dużych naczyń, zapalenie tętnic skroniowych, zwężenie tętnic - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół hornera – Etiologia i przyczyny
Zespół Hornera jest wynikiem uszkodzenia drogi współczulnej zaopatrującej oko i twarz, co prowadzi do charakterystycznych objawów takich jak miosis, ptosis i anhidroza po stronie uszkodzenia. Uszkodzenia mogą wystąpić na trzech poziomach: neurony pierwszego rzędu (centralne) – obejmujące podwzgórze, pień mózgu i rdzeń kręgowy (C8-T2), gdzie przyczynami są m.in. udary, stwardnienie rozsiane, guzy mózgu i urazy rdzenia; neurony drugiego rzędu (przedzwojowe) – przebiegające przez klatkę piersiową, z przyczynami takimi jak guz Pancoasta, urazy splotu ramiennego, zabiegi chirurgiczne i nowotwory; oraz neurony trzeciego rzędu (pozazwojowe) – w okolicy tętnicy szyjnej wewnętrznej i zatoki jamistej, gdzie dominują rozwarstwienia tętnicy szyjnej, bóle klasterowe i migreny. U dzieci najczęstszą przyczyną jest uraz porodowy oraz neuroblastoma. W około 35-40% przypadków etiologia pozostaje nieznana (idiopatyczny zespół Hornera).
anhidroza, droga współczulna, gruczoł potowy, guz Pancoasta, guz rdzenia kręgowego, guz wewnątrzczaszkowy, idiopatyczny zespół Hornera, klasterowy ból głowy, limfadenopatia śródpiersia, malformacja Arnolda-Chiariego, malformacja naczyniowa, mięsak prążkowanokomórkowy, migrena, nerw współczulny, neuroblastoma, opadanie powieki, podwzgórze, pozazwojowy zespół Hornera, przedzwojowy zespół Hornera, przetoka szyjno-jamista, rak płaskonabłonkowy, ropień zęba, rozwarstwienie tętnicy szyjnej, stwardnienie rozsiane, syringomielia, tętniak, tętniak tętnicy szyjnej, udar naczyniowy mózgu, uraz porodowy, uraz splotu ramiennego, zakrzepica tętnicy szyjnej, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, zapalenie tętnic skroniowych, zespół boczny rdzenia przedłużonego, zespół Hornera, zespół Raedera, zespół Wallenberga, zwężenie źrenicy, zwój szyjny górny