pierwotne zapalenie naczyń

Pierwotne zapalenie naczyń (vasculitis) to grupa rzadkich chorób autoimmunologicznych charakteryzujących się zapaleniem i uszkodzeniem ścian naczyń krwionośnych. W przeciwieństwie do wtórnych zapaleń naczyń, które są powikłaniem innej choroby, pierwotne zapalenia naczyń występują jako samodzielne jednostki chorobowe.

Klasyfikacja pierwotnych zapaleń naczyń opiera się głównie na wielkości zajętych naczyń. Wyróżniamy zapalenia dużych naczyń (np. zapalenie tętnic Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic), średnich naczyń (np. guzkowe zapalenie tętnic, choroba Kawasakiego) oraz małych naczyń (np. ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, mikroskopowe zapalenie naczyń, eozynofilowe zapalenie naczyń).

Objawy kliniczne pierwotnych zapaleń naczyń są bardzo zróżnicowane i zależą od lokalizacji oraz rozległości zmian naczyniowych. Mogą obejmować gorączkę, osłabienie, bóle mięśniowe i stawowe, zmiany skórne, neuropatie, niewydolność nerek oraz objawy niedokrwienia narządów. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych, immunologicznych, obrazowych oraz histopatologicznych.

Leczenie pierwotnych zapaleń naczyń wymaga zwykle immunosupresji. W terapii stosuje się glikokortykosteroidy, cyklofosfamid, metotreksat, azatioprynę, mykofenolan mofetylu oraz leki biologiczne (m.in. rytuksymab). Intensywność leczenia dostosowuje się do aktywności choroby i zajęcia narządów krytycznych. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie mogą znacząco poprawić rokowanie u pacjentów z pierwotnym zapaleniem naczyń.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl