obkurczenie naczyń krwionośnych nosa

Obkurczenie naczyń krwionośnych nosa, określane medycznie jako wazokonstrykcja naczyń nosowych, to zjawisko fizjologiczne polegające na zmniejszeniu światła naczyń krwionośnych błony śluzowej nosa. Proces ten zachodzi pod wpływem działania układu współczulnego i substancji o działaniu sympatykomimetycznym, takich jak noradrenalina, adrenalina czy aminy sympatykomimetyczne.

W praktyce klinicznej obkurczenie naczyń krwionośnych nosa wykorzystywane jest zarówno diagnostycznie, jak i terapeutycznie. Leki obkurczające naczynia (dekongestanty) stosowane są w leczeniu niedrożności nosa w przebiegu alergicznego nieżytu nosa, ostrego zapalenia zatok przynosowych czy przeziębienia. Działają one poprzez aktywację receptorów alfa-adrenergicznych w naczyniach błony śluzowej, prowadząc do ich skurczu i zmniejszenia przekrwienia.

Nadużywanie leków obkurczających naczynia nosa może prowadzić do polekowego zapalenia błony śluzowej nosa (rhinitis medicamentosa), charakteryzującego się paradoksalnym nasileniem obrzęku błony śluzowej i niedrożności nosa po zaprzestaniu stosowania leku. Z tego powodu większość preparatów obkurczających naczynia powinna być stosowana nie dłużej niż 3-5 dni.

W diagnostyce rynologicznej obkurczenie naczyń jest wykorzystywane podczas badania endoskopowego nosa dla lepszej wizualizacji struktur anatomicznych oraz oceny charakteru zmian patologicznych w jamie nosowej. W procedurach chirurgicznych w obrębie nosa stosuje się miejscowe środki obkurczające naczynia w celu zmniejszenia krwawienia śródoperacyjnego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Theraflu Max Grip 1000 mg + 70 mg + 10 mg

Theraflu MAX GRIP zawiera paracetamol, kwas askorbinowy oraz chlorowodorek fenylefryny, które wykazują zróżnicowane profile farmakokinetyczne. Paracetamol jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, z okresem półtrwania 1-4 godziny, niskim wiązaniem z białkami osocza oraz intensywnym metabolizmem w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym. Około 5% paracetamolu metabolizuje do hepatotoksycznego NAPQI, który jest detoksykowany przez glutation; w przypadku przedawkowania dochodzi do jego akumulacji i uszkodzenia hepatocytów. Kwas askorbinowy charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i dystrybucją do tkanek, z około 25% wiązaniem z białkami osocza, a nadmiar jest wydalany z moczem w postaci metabolitów.
biodostępność fenylefryny, chlorowodorek fenylefryny, glutation, inhibitory monoaminooksydazy, kwas askorbowy, martwica, metabolit hepatotoksyczny, metabolit pośredni, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych nosa, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, sprzęganie z kwasem glukuronowym, Theraflu MAX GRIP, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza, witamina C, wyczerpanie glutationu
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Septanazal dla dzieci (0,5 mg + 50 mg)/ml

Septanazal dla dzieci to aerozol do nosa zawierający 0,5 mg ksylometazoliny chlorowodorku oraz 50 mg deksopantenolu w 1 ml roztworu, co odpowiada dawce pojedynczej aplikacji 0,1 ml zawierającej 0,05 mg ksylometazoliny i 5 mg deksopantenolu. Ksylometazolina, będąca alfa-sympatykomimetykiem o działaniu na receptory α-adrenergiczne, powoduje obkurczenie naczyń krwionośnych błony śluzowej nosa, co skutkuje redukcją obrzęku i poprawą drożności nosa w ciągu 5-10 minut od aplikacji. Deksopantenol, analog witaminy B5, wykazuje działanie ochronne i regenerujące na nabłonek błony śluzowej, wspomagając procesy gojenia oraz kompensując zwiększone zapotrzebowanie na kwas pantotenowy w uszkodzonych tkankach.
aerozol do nosa, alfa-sympatykomimetyk, alkohol pantotenylowy, błona śluzowa nosa, chlorowodorek ksylometazoliny, deksopantenol, działanie sympatykomimetyczne, działanie troficzne, gojenie ran, koenzym A, kwas pantotenowy, mukopolisacharyd, nabłonek, obkurczenie naczyń krwionośnych nosa, obrzęk błony śluzowej, oddychanie przez nos, receptor α-adrenergiczny, synteza kortykosteroidów, wytwarzanie przeciwciał
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Hot Intense 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg

Produkt leczniczy Gripex Hot Intense zawiera paracetamol (1000 mg), kofeinę (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie, z okresem półtrwania 2-4 godzin. Jego działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (około 90%), a niewielka część (2-4%) jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej. Kofeina wchłania się szybko i całkowicie, osiągając maksymalne stężenie po 50-75 minutach, z okresem półtrwania 3-7 godzin. Wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (25-36%) i przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Fenylefryna ma biodostępność około 40%, maksymalne stężenie osiąga po 1-2 godzinach, a jej okres półtrwania wynosi 2-3 godziny; metabolizowana jest głównie w wątrobie i wydalana z moczem.
białka osocza, biodostępność doustna, biotransformacja wątrobowa, chlorowodorek fenylefryny, działanie przeciwbólowe, glutation wątrobowy, kofeina, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, objętość dystrybucji, obkurczenie naczyń krwionośnych nosa, okres półtrwania, oksydacyjna deaminacja, paracetamol, parametry farmakokinetyczne, płyn mózgowo-rdzeniowy, przewód pokarmowy, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie maksymalne we krwi, szlak eliminacji, trudność w połykaniu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Pro Mucus 250 mg + 100 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Gripex Pro MUCUS zawiera paracetamol (250 mg), gwajafenezynę (100 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (5 mg), które wykazują zróżnicowane profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) po około 1 godzinie, z okresem półtrwania 2-4 godziny. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-50%, a metabolizm odbywa się głównie w wątrobie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym (u dorosłych) i siarkowym (u dzieci), z niewielką produkcją hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy. Fenylefryna ma ograniczoną biodostępność doustną (~40%) z Tmax 1-2 godziny i t½ 2-3 godziny, metabolizowana jest w wątrobie przez sprzęganie i oksydacyjną deaminację. Gwajafenezyna wykazuje najszybsze wchłanianie (Tmax 15-30 minut), umiarkowane wiązanie z białkami (około 40%) oraz krótki okres półtrwania około 1 godziny, jest metabolizowana do kwasu beta-2-metoksyfenoksy-mlekowego i wydalana w 40% w postaci niezmienionej, a 95% dawki eliminuje się z moczem w ciągu 24 godzin.
biodostępność, biotransformacja wątrobowa, cytochrom P450, czas osiągnięcia maksymalnego stężenia, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, działanie wykrztuśne, efekt pierwszego przejścia, fenylefryny chlorowodorek, gwajafenezyna, kwas beta-2-metoksyfenoksy-mlekowy, maksymalne stężenie we krwi, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm pierwszego przejścia, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność nerek, obkurczenie naczyń krwionośnych nosa, okres półtrwania, okres półtrwania biologiczny, oksydacyjna deaminacja, paracetamol, parametr farmakokinetyczny, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie maksymalne, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Anosin 10 mg

Chlorowodorek fenylefryny, substancja czynna leku Anosin w dawce 10 mg, charakteryzuje się dobrą absorpcją z przewodu pokarmowego, jednak jej dostępność biologiczna wynosi około 40% z powodu intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w ścianie jelita. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest w ciągu 1-2 godzin (Tmax), a okres półtrwania (T1/2) wynosi 2-3 godziny. Schemat dawkowania zaleca podawanie leku co 4-6 godzin, co pozwala na utrzymanie skutecznego stężenia terapeutycznego i optymalizuje efekt obkurczający naczynia krwionośne nosa.
biodostępność, biotransformacja, chlorowodorek fenylefryny, fenylefryna, glukuronidacja, kapsułka twarda, metabolit glukuronidowy, metabolit siarczanowy, metabolizm leku, metabolizm pierwszego przejścia, obkurczenie naczyń krwionośnych nosa, okres półtrwania, oksydacyjna deaminacja, parametr farmakokinetyczny, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie terapeutyczne, stężenie w surowicy, Tmax, wątroba, wydalanie z moczem

obkurczenie naczyń krwionośnych nosa

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Theraflu Max Grip 1000 mg + 70 mg + 10 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Septanazal dla dzieci (0,5 mg + 50 mg)/ml

Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Hot Intense 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Pro Mucus 250 mg + 100 mg + 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Anosin 10 mg