nasilona sekrecja
Nasilona sekrecja (zwiększone wydzielanie) to proces fizjologiczny polegający na wzmożonej produkcji i uwalnianiu substancji wydzielniczych przez gruczoły lub komórki wydzielnicze. W medycynie termin ten może odnosić się do zwiększonego wydzielania różnych substancji biologicznych, takich jak hormony, enzymy, śluz, pot czy inne płyny ustrojowe.
Nasilona sekrecja może być procesem fizjologicznym (np. zwiększone wydzielanie potu podczas wysiłku fizycznego lub w wysokiej temperaturze) lub patologicznym, związanym z różnymi stanami chorobowymi. Nadmierne wydzielanie może dotyczyć gruczołów egzokrynnych (wydzielających na zewnątrz organizmu lub do światła narządów) oraz endokrynnych (wydzielających hormony bezpośrednio do krwi).
W diagnostyce medycznej ocena nasilonej sekrecji stanowi istotny element rozpoznawania wielu schorzeń, takich jak nadczynność gruczołów wydzielania wewnętrznego (np. nadczynność tarczycy, zespół Cushinga), choroby zapalne dróg oddechowych (zwiększone wydzielanie śluzu), zaburzenia trawienne (nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego) czy choroby skóry związane z nadmierną produkcją sebum. Leczenie nasilonej sekrecji zależy od jej przyczyny i może obejmować farmakoterapię, interwencje chirurgiczne lub modyfikacje stylu życia.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Desfluran (Suprane) wymaga stosowania wyłącznie przez personel przeszkolony w zakresie znieczulenia ogólnego z użyciem dedykowanego parownika. W trakcie podawania konieczne jest zapewnienie sprzętu do utrzymania drożności dróg oddechowych, sztucznej wentylacji, wzbogacania mieszaniny oddechowej w tlen oraz resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Desfluran może wywołać u podatnych pacjentów hipertermię złośliwą, której pierwszym objawem jest hiperkapnia, a towarzyszą jej m.in. sztywność mięśni, tachykardia, sinica i niestabilne ciśnienie tętnicze. W przypadku podejrzenia hipertermii złośliwej należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć dożylne podawanie dantrolenu sodu oraz monitorować funkcje nerek i przepływ moczu. Suprane jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną podatnością na hipertermię złośliwą. Ponadto, stosowanie desfluranu wiąże się z ryzykiem hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z dystrofią mięśniową, zwłaszcza po podaniu chlorku suksametonium, co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.
alergiczne zapalenie wątroby, analgezja, choroba wieńcowa, ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, desfluran, dysfagia, dystrofia Duchenne’a, dystrofia mięśniowa, hiperkapnia, hipermetabolizm mięśni szkieletowych, hipertermia złośliwa, hipokapnia, hipowolemia, karboksyhemoglobina, kinaza kreatynowa, marskość wątroby, martwica wątroby, maska krtaniowa, mioglobinuria, nasilona sekrecja, niedokrwienie mięśnia sercowego, sinica, skurcz krtani, środek znieczulający, sztywność mięśni, tachykardia, tlenek węgla, torsade de pointes, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie odcinka QT, wzrost ciśnienia śródczaszkowego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne, żółtaczka, zwężenie dróg oddechowych -
Leksykon leków
Aerrane 100% to izofluran w stężeniu 100%, stosowany jako środek do anestezji wziewnej. Precyzyjne dawkowanie i kontrola stężenia izofluranu za pomocą kalibrowanych parowników są kluczowe dla bezpieczeństwa i skuteczności znieczulenia. Indukcja znieczulenia powinna zaczynać się od stężenia 0,5%, a do osiągnięcia głębokiego znieczulenia operacyjnego stosuje się stężenia 1,5-3,0% w ciągu 7-10 minut. Izofluran nie jest zalecany do indukcji u niemowląt i dzieci ze względu na ryzyko kaszlu, zatrzymania oddechu, desaturacji, nasilonej sekrecji i skurczu krtani. W trakcie zabiegu znieczulenie podtrzymuje się stężeniami 1,0-2,5% izofluranu z mieszaniną N₂O i O₂; przy podawaniu czystego tlenu konieczne może być zwiększenie stężenia o 0,5-1,0%. Izofluran obniża zapotrzebowanie na środki zwiotczające mięśnie, a nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego może wskazywać na zbyt głębokie znieczulenie i wymaga redukcji stężenia leku.
Aerrane, anestezja wziewna, barbiturany, ciśnienie tętnicze, desaturacja, etomidat, hipotensja, indukcja znieczulenia, izofluran, lek antycholinergiczny, MAC, midazolam, minimalne stężenie pęcherzykowe, nasilona sekrecja, odruch kaszlowy, parownik kalibrowany, podtlenek azotu, premedykacja, propofol, skurcz krtani, środek anestetyczny, środek zwiotczający mięśnie, stężenie początkowe, wybudzanie, zatrzymanie oddechu, znieczulenie -
Leksykon leków
Desfluran, jako wziewny środek anestetyczny, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na środki halogenowe oraz u osób z potwierdzoną lub genetycznie uwarunkowaną podatnością na hipertermię złośliwą, która charakteryzuje się gwałtownym wzrostem temperatury ciała, zwiększonym metabolizmem i sztywnością mięśni. Nie zaleca się stosowania desfluranu do indukcji znieczulenia u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko przyspieszenia czynności serca i wzrostu ciśnienia tętniczego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z historią zapalenia wątroby po halogenowych anestetykach wziewnych oraz u niemowląt i dzieci ze względu na częste działania niepożądane, takie jak kaszel, zatrzymanie oddechu, bezdech, skurcz krtani i nasilona sekrecja.
anestezjolog, bezdech, choroba niedokrwienna serca, desfluran, działanie wazodylatacyjne, eozynofilia, hepatotoksyczność, hipertermia złośliwa, indukcja znieczulenia, kaszel, nadciśnienie tętnicze, nadreaktywność dróg oddechowych, nasilona sekrecja, niewydolność krążenia, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, powikłania oddechowe, przewlekła choroba układu oddechowego, przyspieszenie czynności serca, schorzenie wątroby, skurcz krtani, środek halogenowy, Suprane, wziewny środek anestetyczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zatrzymanie oddechu, znieczulenie ogólne
