Dawkowanie i sposób podawania leku Aerrane 100%

Aerrane 100% jest płynem do anestezji wziewnej zawierającym jako substancję czynną izofluran w stężeniu 100%. Precyzyjne dawkowanie tego produktu leczniczego ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności znieczulenia. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku Aerrane 100%, które powinny być uwzględnione podczas planowania znieczulenia ¹.

Wymagania dotyczące sprzętu do podawania

Do podawania izofluranu niezbędne jest użycie specjalistycznego sprzętu. W celu precyzyjnego kontrolowania stężenia podawanego izofluranu należy stosować parowniki kalibrowane specjalnie do podawania tego środka anestetycznego ².

Premedykacja

Przed rozpoczęciem znieczulenia przy pomocy Aerrane 100%, lekarz powinien indywidualnie dobrać produkty lecznicze do premedykacji uwzględniając stan pacjenta oraz wpływ izofluranu na czynność oddechową. Stosowanie leków antycholinergicznych jest opcjonalne, jednak może być szczególnie wskazane podczas indukcji znieczulenia wziewnego u dzieci i młodzieży ³.

Wprowadzenie do znieczulenia (indukcja)

Wprowadzenie do znieczulenia za pomocą izofluranu powinno przebiegać według następującego schematu:

• Zalecane stężenie początkowe izofluranu wynosi 0,5% ⁴
• Stężenia w zakresie 1,5-3,0% pozwalają osiągnąć odpowiednią głębokość znieczulenia wymaganą do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego w ciągu 7-10 minut ⁵

W celu uniknięcia powikłań oddechowych, takich jak odruch kaszlowy i/lub skurcz krtani, które mogą wystąpić podczas wprowadzania do znieczulenia przy użyciu samego izofluranu (zarówno w skojarzeniu z tlenem, jak i mieszanką tlenu i podtlenku azotu), zaleca się stosowanie:

• krótko działających barbituranów lub
• innych środków o zbliżonym działaniu, takich jak propofol, etomidat lub midazolam

⁶

Indukcja znieczulenia u dzieci

Izofluran nie jest zalecany do stosowania jako wziewny środek do indukcji znieczulenia u niemowląt i dzieci. Przeciwwskazanie to wynika z ryzyka wystąpienia:

• kaszlu
• zatrzymania oddechu
• desaturacji
• nasilonej sekrecji
• skurczu krtani

⁷

Podtrzymanie znieczulenia

W trakcie zabiegu chirurgicznego znieczulenie można utrzymać stosując:

• Stężenia 1,0-2,5% izofluranu z jednoczesnym podawaniem mieszaniny N₂O i O₂
• Przy podawaniu z czystym tlenem może być konieczne zwiększenie stężenia izofluranu o 0,5-1,0%

⁸

Należy pamiętać, że izofluran zmniejsza wymaganą dawkę środków zwiotczających mięśnie. Jeśli konieczne jest dodatkowe zwiotczenie mięśni, można zastosować uzupełniająco odpowiedni środek zwiotczający ⁹.

Podczas podtrzymywania znieczulenia ciśnienie tętnicze wykazuje tendencję do zmian odwrotnie proporcjonalnych do stężenia izofluranu w pęcherzykach płucnych (MAC), przy braku innych czynników powodujących powikłania. Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego może wskazywać na zbyt głębokie znieczulenie – w takim przypadku należy zmniejszyć stężenie wdychanego izofluranu ¹⁰.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się stosowanie mniejszych stężeń izofluranu do podtrzymania znieczulenia umożliwiającego przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego ¹¹.

Minimalne stężenie izofluranu w pęcherzykach płucnych (MAC)

Wartość MAC (minimalne stężenie pęcherzykowe) izofluranu zmniejsza się wraz z wiekiem pacjenta, obniżając się od średniego stężenia w tlenie wynoszącego 1,28% między 20 i 30 rokiem życia do 1,15% między 40 i 50 rokiem życia i 1,05% między 60 i 70 rokiem życia ¹².

W przypadku noworodków i niemowląt wartości MAC są następujące:

• Dla noworodków wartość MAC izofluranu w tlenie wynosi 1,6%
• Dla niemowląt między 1 i 6 miesiącem życia – 1,87%
• Dla niemowląt między 6 i 12 miesiącem życia – 1,80%

¹³

Jeśli nośnikiem jest mieszanina gazów: 50% O₂ i 50% N₂O, wartość minimalnego stężenia izofluranu w pęcherzykach płucnych wynosi około 0,65% ¹⁴.

¹⁵

Wybudzanie

Procedura wybudzania pacjenta po znieczuleniu izofluranem powinna przebiegać następująco:

1. Aby umożliwić szybkie wybudzanie, przy końcu operacji stężenie izofluranu należy zmniejszyć do 0,5% ¹⁶
2. Podczas zaszywania rany stężenie należy zredukować do 0% ¹⁷
3. Po zakończeniu podawania wszystkich gazów anestetycznych drogi oddechowe pacjenta należy przewentylować 100% tlenem aż do całkowitego wybudzenia ¹⁸