inwazja przestrzeni limfatyczno-naczyniowej
Inwazja przestrzeni limfatyczno-naczyniowej (LVSI – Lymphovascular Space Invasion) to zjawisko patologiczne polegające na wnikaniu komórek nowotworowych do naczyń limfatycznych i/lub krwionośnych zlokalizowanych w tkance nowotworowej lub jej najbliższym otoczeniu. Jest to istotny czynnik prognostyczny w wielu nowotworach, szczególnie w raku endometrium, szyjki macicy, piersi oraz innych guzach litych.
Obecność LVSI stanowi marker agresywności biologicznej nowotworu i zwiększa ryzyko przerzutów do węzłów chłonnych oraz przerzutów odległych. W praktyce klinicznej wykrycie inwazji przestrzeni limfatyczno-naczyniowej w badaniu histopatologicznym może wpływać na decyzje terapeutyczne, w tym na rozszerzenie zakresu operacji, zastosowanie leczenia uzupełniającego (radioterapii, chemioterapii) oraz intensyfikację nadzoru po leczeniu.
Rozpoznanie LVSI opiera się na badaniu mikroskopowym, gdzie obserwuje się obecność komórek nowotworowych wewnątrz przestrzeni wyścielonych przez endotelium. Dla wiarygodnego rozpoznania często stosuje się dodatkowe barwienia immunohistochemiczne z wykorzystaniem markerów naczyń limfatycznych (np. D2-40) oraz markerów naczyń krwionośnych (np. CD31, CD34). Stopień nasilenia inwazji (ogniskowa vs. rozległa) również może mieć znaczenie prognostyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak endometrium – Leczenie
Rak endometrium jest najczęstszym nowotworem ginekologicznym w krajach rozwiniętych, a jego leczenie opiera się na indywidualnym doborze terapii w zależności od stopnia zaawansowania, typu histologicznego, wieku i stanu ogólnego pacjentki. Podstawą terapii jest chirurgia, obejmująca całkowitą histerektomię z obustronną salpingo-ooforektomią oraz ocenę węzłów chłonnych. W I stopniu zaawansowania i niskim ryzyku (G1-G2, brak głębokiej inwazji mięśniówki) operacja może być jedynym leczeniem. W bardziej zaawansowanych stadiach stosuje się rozszerzone zabiegi, cytoredukcję oraz uzupełniająco radioterapię (teleradioterapia i brachyterapia) i chemioterapię (karboplatyna z paklitakselem jako standard). Hormonoterapia (progestageny, inhibitory aromatazy, inhibitory CDK4/6) jest wskazana w zaawansowanych, nawrotowych lub u pacjentek chcących zachować płodność, przy obecności receptorów ER/PR. Terapie celowane (lenvatinib, bewacyzumab, ewerolimus, trastuzumab derukstekan) oraz immunoterapia (pembrolizumab, dostarlimab) są stosowane w zaawansowanych i nawrotowych przypadkach, szczególnie w guzach MSI-H/dMMR.
awelumab, bewacyzumab, błona śluzowa macicy, brachyterapia, całkowita histerektomia, cytoredukcja chirurgiczna, dostarlimab, durwalumab, inhibitor aromatazy, inhibitor mTOR, inhibitor PARP, inwazja mięśniówki macicy, inwazja przestrzeni limfatyczno-naczyniowej, koniugat przeciwciała z lekiem, lenvatinib, niestabilność mikrosatelitarna, niwolumab, nowotwór ginekologiczny, obustronna salpingo-ooforektomia, octan medroksyprogesteronu, octan megestrolu, operacja cytoredukcyjna, pembrolizumab, przeciwciało monoklonalne, radiochemioterapia, rak endometrioidny, rak endometrium, stopień zróżnicowania guza, szlak PI3K/AKT/mTOR, technika minimalnie inwazyjna, teleradioterapia, terapia anty-angiogenna, typ histologiczny, węzły chłonne, zaburzenia naprawy niesparowanych zasad DNA, zachowanie płodności