Aminomix

Aminomix to preparat medyczny zawierający mieszaninę aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym. Jest wykorzystywany głównie u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą doustną lub których przewód pokarmowy nie funkcjonuje prawidłowo, na przykład w stanach po operacjach, ciężkich urazach, sepsie czy niewydolności wielonarządowej.

W skład Aminomixu wchodzą zarówno aminokwasy egzogenne (których organizm nie potrafi syntetyzować samodzielnie), jak i endogenne, dostarczane w odpowiednich proporcjach, aby zapewnić optymalną podaż białka. Preparat często zawiera również elektrolity, glukozę i emulsję tłuszczową, co czyni go kompletnym roztworem do żywienia pozajelitowego.

Aminomix jest dostępny w różnych formulacjach dostosowanych do specyficznych potrzeb pacjentów, w tym wariantach dla pacjentów z niewydolnością nerek czy wątroby. Stosowanie preparatu wymaga ścisłego nadzoru medycznego, monitorowania parametrów biochemicznych oraz dostosowania dawkowania do indywidualnych potrzeb metabolicznych pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Kwas solny – Interakcje

Kwas solny (HCl) w stężeniu 25% obecny w preparacie Aminomix 1 Novum w ilości 1,47 ml na 1000 ml roztworu do infuzji pełni funkcję regulatora pH, co jest kluczowe dla stabilności fizykochemicznej roztworu do żywienia pozajelitowego. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, nie zaobserwowano specyficznych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych kwasu solnego z innymi lekami. Jego obecność nie wpływa istotnie na biodostępność czy metabolizm współpodawanych substancji, a potencjalne interakcje teoretyczne wynikają głównie z właściwości kwasowych i wpływu na pH środowiska infuzyjnego, co może mieć znaczenie przy lekach wrażliwych na pH, lekach buforujących lub preparatach zawierających jony metali. W praktyce klinicznej, przy stosowaniu żywienia pozajelitowego, kwas solny nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji, a jego rola ogranicza się do utrzymania odpowiedniego pH roztworu (5,5-6,0).
Nie stwierdzono również specyficznych interakcji kwasu solnego z alkoholem etylowym w kontekście preparatów do żywienia pozajelitowego, choć jednoczesne podawanie alkoholu jest klinicznie niezalecane u hospitalizowanych pacjentów. Wskazane jest jednak, aby podczas terapii żywienia pozajelitowego uwzględniać potencjalne interakcje pomiędzy wszystkimi składnikami roztworu, nie tylko kwasem solnym. Podsumowując, kwas solny jako składnik pomocniczy w dawkach terapeutycznych stosowanych w Aminomix 1 Novum nie wykazuje istotnych interakcji farmakologicznych, a jego głównym zadaniem jest zapewnienie stabilności preparatu poprzez kontrolę pH, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii pozajelitowej.
Aminomix, biodostępność leku, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, kwas solny, lek wrażliwy na pH, metabolizm etanolu, metabolizm wątrobowy, regulator pH, roztwór do infuzji, stabilność fizykochemiczna, substancja pomocnicza, właściwość buforująca, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Alanina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Alanina, jako aminokwas endogenny i naturalny składnik organizmu ludzkiego, pełni kluczową rolę w metabolizmie i jest powszechnie stosowana w preparatach leczniczych, zwłaszcza w roztworach do żywienia pozajelitowego oraz dializy otrzewnowej. Analiza danych przedklinicznych wykazała, że większość produktów zawierających alaninę, takich jak Aminoplasmal 15%, Aminoven Infant 10%, Nutriflex czy Aminomix 1 Novum, nie była poddawana specyficznym badaniom toksykologicznym w pełnym składzie, co wynika z fizjologicznego charakteru aminokwasów. Badania konwencjonalne dotyczące bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, przeprowadzone dla poszczególnych składników (np. w Aminoplasmal Hepa 10%), nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami dawkowania. Warto podkreślić, że toksyczność pojedynczych aminokwasów jest głównie związana z zaburzeniem równowagi aminokwasowej, a mieszaniny aminokwasów stosowane w żywieniu pozajelitowym rzadko wywołują działania toksyczne.
aminokwas endogenny, Aminomix, Aminoplasmal, Aminoven, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, beta-sitosterol, CLINIMIX, dializa otrzewnowa, emulsja tłuszczowa, Finomel, fitoestrogen, genotoksyczność, Intralipid, Kabiven, LD50, Lipoflex, małopłytkowość, Multimel, Nephrotect, niewydolność nerek, Numeta, Nutriflex, Nutrineal, Olimel, rakotwórczość, reakcja toksyczna, stężenie cholesterolu, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, zaburzenie płodności, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chlorek cynku – Działania niepożądane

Chlorek cynku (ZnCl₂) w preparacie Aminomix 1 Novum jest stosowany jako źródło jonów cynku (0,00545 g/1000 ml roztworu, co odpowiada stężeniu Zn²⁺ 0,04 mmol/l) w żywieniu pozajelitowym. Produkt dostarcza niezbędnych składników odżywczych, w tym pierwiastków śladowych, i charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa przy przestrzeganiu wskazań i dawkowania. Nie zaobserwowano działań niepożądanych bezpośrednio związanych z chlorkiem cynku, jednak podczas terapii żywieniowej mogą wystąpić reakcje organizmu na żywienie pozajelitowe, szczególnie w fazie adaptacji.
Aminomix, ból głowy, chlorek cynku, dostęp żylny, dreszcze, działanie niepożądane, gorączka, jony cynku, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, lek przeciwwymiotny, mieszanina żywieniowa, monitorowanie pacjenta, nudności, pierwiastek śladowy, powikłanie infekcyjne, terapia żywieniowa, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół żywieniowy, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Seryna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Seryna, jako aminokwas obecny w wielu preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Aminoplasmal 15% – 3,000 g/l, Aminomel NEPHRO – 2,59 g/l, Nutriflex special – do 7,88 g/l), jest istotnym składnikiem stosowanym u pacjentów z przeciwwskazaniami do żywienia doustnego lub jelitowego. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu seryny na płodność u kobiet i mężczyzn oraz bezpieczeństwa jej stosowania w ciąży i podczas laktacji. Charakterystyki produktów leczniczych podkreślają, że żywienie pozajelitowe zawierające serynę może być stosowane w ciąży wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, a w przypadku karmienia piersią generalnie nie jest zalecane, choć aminokwasy i ich metabolity przenikają do mleka matki bez przewidywanego negatywnego wpływu na niemowlę przy dawkach terapeutycznych.
Aminomel Nephro, Aminomix, Aminoplasmal, aminoplasmal hepa, charakterystyka produktu leczniczego, Finomel, Finomel Peri, Kabiven, karmienie piersią, Lipoflex, metabolity aminokwasów, Nutriflex, Olimel, Omegaflex, parametry biochemiczne, roztwór aminokwasów, seryna, stan odżywienia, stosunek korzyści do ryzyka, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aminomix 1 Novum –

Aminomix 1 Novum to roztwór do infuzji zawierający aminokwasy, glukozę oraz elektrolity, podawany w dwukomorowym worku w stosunku objętościowym 1:1. Preparat stosowany jest w warunkach szpitalnych lub pod ścisłą kontrolą medyczną, co wyklucza możliwość prowadzenia pojazdów mechanicznych przez pacjenta podczas terapii. Składniki leku, będące naturalnymi substancjami odżywczymi, nie wykazują negatywnego wpływu na funkcje poznawcze ani koordynację motoryczną, co potwierdza brak konieczności ostrzegania pacjentów o ograniczeniach w prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn zgodnie z punktem 4.7 charakterystyki produktu leczniczego.
aminokwasy, Aminomix, charakterystyka produktu leczniczego, elektrolity, funkcje poznawcze, hospitalizacja, infuzja dożylna, koordynacja motoryczna, opieka medyczna, roztwór do infuzji, węglowodany, właściwości farmakologiczne, worek dwukomorowy, wsparcie żywieniowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Kwas octowy – Interakcje

Analiza interakcji kwasu octowego w produktach leczniczych wykazuje, że preparaty do stosowania pozajelitowego, takie jak Aminomix 1 Novum (4,50 g kwasu octowego lodowatego na 1000 ml roztworu), nie wykazują istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami. Kwas octowy w tych roztworach pełni funkcję buforującą i nie wpływa na metabolizm innych substancji. Natomiast preparaty miejscowe, takie jak Artemisol (2-3,2% kwasu octowego) i Delacet (80% kwasu octowego, 4 g/100 g preparatu), wykazują wysokie ryzyko interakcji z produktami zawierającymi detergenty, np. szamponami, które mogą zwiększać przenikanie substancji owadobójczych przez skórę, prowadząc do potencjalnej toksyczności. Solcogyn (99% kwasu octowego, 20,4 mg/ml) stosowany na szyjkę macicy nie ma udokumentowanych interakcji, jednak ze względu na obecność dodatkowych składników (kwas azotowy, kwas szczawiowy dwuwodny, cynku azotan sześciowodny) zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów miejscowych.
alkohol etylowy, Aminomix, anion octanowy, Artemisol, azotan cynku, bariera skórna, Delacet, działanie antyseptyczne, działanie owadobójcze, kwas azotowy, kwas octowy, kwas octowy lodowaty, kwas szczawiowy, preparat pozajelitowy, preparat przeciwwszawiczy, roztwór do infuzji, roztwór elektrolitowy, Solcogyn, środek powierzchniowo czynny, warstwa rogowa naskórka, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Seryna – Właściwości farmakodynamiczne

Seryna jest kluczowym aminokwasem w preparatach do żywienia pozajelitowego, pełniącym funkcję substratu do syntezy białek funkcjonalnych i strukturalnych oraz prekursora wielu aktywnych cząsteczek, w tym fosfolipidów błon komórkowych i neuroprzekaźników. Jej metabolizm jest ściśle powiązany z metabolizmem innych aminokwasów oraz substratów energetycznych, takich jak glukoza i tłuszcze, co wymaga jednoczesnego podawania źródeł energii, aby zapobiec katabolizmowi seryny na cele energetyczne. Zawartość seryny w preparatach do żywienia pozajelitowego jest zróżnicowana i dostosowana do specyficznych potrzeb pacjentów: dla dorosłych wynosi od 2,25 g/1000 ml (Olimel N9E) do 3,40 g/1000 ml (Kabiven), dla noworodków i niemowląt nawet do 7,67 g/1000 ml (Aminoven Infant 10%), a dla pacjentów z niewydolnością nerek preparat Nephrotect zawiera 7,60 g/1000 ml seryny. W populacji pediatrycznej preparaty takie jak Numeta G13%E Preterm i Numeta G16%E zawierają odpowiednio 0,37 g/1000 ml i 0,51 g/1000 ml seryny, co odpowiada ich specyficznym potrzebom metabolicznym.
Aminomix, Aminoplasmal, Aminoven, anabolizm, białko funkcjonalne, fosfolipid błony komórkowej, homeostaza aminokwasów, interakcja metaboliczna, metabolizm aminokwasów, mieszanina aminokwasów, Nephrotect, neuroprzekaźnik, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, populacja pediatryczna, proces anaboliczny, proces metylacji, profil aminokwasowy, regeneracja tkanki, synteza białek, szlak metaboliczny, termogeneza aminokwasów, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe pediatryczne
Leksykon substancji czynnych
Arginina – Właściwości farmakodynamiczne

Arginina jest aminokwasem o kluczowym znaczeniu w syntezie białek strukturalnych i funkcjonalnych oraz w utrzymaniu homeostazy aminokwasowej. W warunkach fizjologicznych jest aminokwasem endogennym, jednak w stanach patologicznych, takich jak niewydolność nerek czy marskość wątroby, staje się aminokwasem egzogennym, co wymaga suplementacji w żywieniu pozajelitowym. Infuzja argininy wywołuje efekt termogeniczny, zwiększając wydatkowanie energii, dlatego konieczne jest jednoczesne podawanie źródeł energii niebiałkowej (węglowodany, tłuszcze) w celu optymalnego wykorzystania aminokwasów. Preparaty do żywienia pozajelitowego zawierają argininę w starannie dobranych proporcjach, np. w roztworach pediatrycznych stanowi ona około 47,5% aminokwasów niezbędnych, a w preparatach dla pacjentów z niewydolnością nerek, takich jak Nephrotect (8,20 g/l), profil aminokwasów jest dostosowany do specyficznych potrzeb metabolicznych.
aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas o rozgałęzionym łańcuchu, aminokwas warunkowo niezbędny, Aminomix, Aminoplasmal, bilans azotu, choroba wątroby, dysfagia, efekt termogeniczny, encefalopatia wątrobowa, homeostaza organizmu, marskość wątroby, Nephrotect, niewydolność nerek, roztwór aminokwasów, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, synteza białka, żywienie enteralne, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe noworodka, żywienie pozajelitowe pediatryczne
Leksykon substancji czynnych
Kwas octowy – Działania niepożądane

Kwas octowy, stosowany zarówno dożylnie (Aminomix 1 Novum), jak i miejscowo (Artemisol, Delacet, Solcogyn), wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od drogi podania. Przy podaniu dożylnym nie obserwuje się bezpośrednich działań niepożądanych związanych z kwasem octowym, jednak mogą wystąpić objawy typowe dla żywienia pozajelitowego, takie jak nudności i wymioty (często, ≥ 1/100 do < 1/10) oraz ból głowy, dreszcze i gorączka (niezbyt często, ≥ 1/1000 do < 1/100). Preparaty miejscowe mogą powodować miejscowe podrażnienia skóry i błon śluzowych, a w przypadku Solcogyn (zawierającego 20,4 mg kwasu octowego 99% w ml roztworu) obserwuje się pieczenie, ból i świąd w miejscu aplikacji o nieznanej częstości. Nieprawidłowe stosowanie może prowadzić do uszkodzenia tkanek podśluzówkowych i owrzodzeń.
Aminomix, Artemisol, błona śluzowa, Delacet, działanie niepożądane, fachowy personel medyczny, kwas octowy, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, objawy neurotoksyczne, owrzodzenie, podanie dożylne, podrażnienie skóry, przypadkowe połknięcie, Solcogyn, stosowanie miejscowe, szyjka macicy, uszkodzenie błony śluzowej, uszkodzenie tkanek, zaburzenia układu krwionośnego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenia żołądka i jelit, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aminomix 1 Novum –

Produkt leczniczy Aminomix 1 Novum to roztwór do infuzji zawierający 50 g aminokwasów na 1000 ml (azot 8 g), węglowodany (glukozę) oraz zbilansowane elektrolity (Na+, K+, Ca++, Mg++, Zn++, Cl-, octan, glicerofosforan). Dostarcza łącznie 1000 kcal energii, w tym 800 kcal energii pozabiałkowej. Składniki są naturalnie występującymi w organizmie aminokwasami egzogennymi i endogennymi, a także elektrolitami i glukozą, co zapewnia ich fizjologiczny metabolizm i wydalanie. Parametry fizykochemiczne roztworu, takie jak osmolalność 1826-2018 mOsm/kg wody, osmolarność 1779 mOsm/l, pH 5,5-6,0 oraz zdolność zobojętniania 18,0-33,0 mmol NaOH/l, są dostosowane do bezpiecznego podania dożylnego, głównie przez żyłę centralną.
aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, Aminomix, badanie niekliniczne, elektrolit, energia pozabiałkowa, genotoksyczność, glukoza, metabolizm, potencjał rakotwórczy, reprodukcja, równowaga osmotyczna, roztwór do infuzji, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zawartość azotu, zdolność zobojętniania, żyła centralna, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Fenyloalanina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Fenyloalanina, aminokwas egzogenny obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego (zawartość 2,5–7 g/l) oraz w niektórych szczepionkach (np. Boostrix Polio 0,0298 µg/dawka, Havrix Adult 166 µg/dawka), wymaga szczególnej uwagi w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Dane kliniczne dotyczące wpływu fenyloalaniny na płodność i rozwój płodu są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały istotnych zagrożeń. Żywienie pozajelitowe u kobiet ciężarnych powinno być stosowane wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, a szczepionki takie jak Boostrix Polio są uznawane za bezpieczne w II i III trymestrze ciąży. W przypadku szczepionki Havrix Adult zaleca się ostrożność i stosowanie jedynie w uzasadnionych przypadkach, najlepiej przesuwając szczepienie na późniejsze trymestry.
aminokwas egzogenny, Aminomel, Aminomix, Aminoplasmal, Aminoven, antygen inaktywowany, Boostrix Polio, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, fenyloalanina, Finomel, Havrix Adult, Kabiven, karmienie piersią, Lipoflex, metabolit, Multimel, Nutriflex, preparat do żywienia pozajelitowego, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, szczepionka inaktywowana, toksoid, trymestr ciąży, wskazania medyczne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Kwas solny – Działania niepożądane

Preparat Aminomix 1 Novum, zawierający kwas solny (HCl) jako składnik regulujący pH roztworu do infuzji w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje specyficznych działań niepożądanych bezpośrednio związanych z obecnością HCl przy prawidłowym stosowaniu. Kwas solny pełni funkcję stabilizatora pH, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i stabilności preparatu. W trakcie terapii mogą jednak wystąpić działania niepożądane typowe dla procedury żywienia pozajelitowego, w tym zaburzenia żołądkowo-jelitowe klasyfikowane jako częste (≥ 1/100 do < 1/10), takie jak nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Ponadto, rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000) obserwuje się objawy ogólne, takie jak ból głowy, dreszcze i gorączka, które mogą być związane z reakcją immunologiczną lub powikłaniami dostępu naczyniowego.
Aminomix, ból głowy, dostęp naczyniowy, dreszcze, działanie niepożądane, gorączka, kwas solny, nudności, odwodnienie, personel medyczny, reakcja układu immunologicznego, regulator pH, stosunek korzyści do ryzyka, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Tryptofan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Tryptofan, jako niezbędny aminokwas dostarczany w żywieniu pozajelitowym, jest stosowany również u kobiet w ciąży i karmiących piersią, jednak dane dotyczące jego bezpieczeństwa w tych grupach są ograniczone. Brak jest odpowiednich badań przedklinicznych i klinicznych oceniających wpływ tryptofanu na reprodukcję, płód oraz niemowlę karmione piersią. Preparaty do żywienia pozajelitowego zawierają tryptofan w stężeniach od 0,46 g/l (Lipoflex peri) do 4,00 g/l (Aminoplasmal Paed 10%), co stanowi od 1,40% do 4,00% całkowitej zawartości aminokwasów. Podawanie tryptofanu w ciąży powinno być rozważane wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a w przypadku karmienia piersią zaleca się indywidualną ocenę ryzyka i korzyści oraz rozważenie czasowego zaprzestania karmienia podczas żywienia pozajelitowego.
aminokwas niezbędny, aminokwasy, Aminomix, Aminoplasmal, ciąża, dysfagia, karmienie piersią, Lipoflex, metabolit, mleko kobiece, monitorowanie płodu, płodność, preparaty do żywienia pozajelitowego, składniki odżywcze, stosunek korzyści do ryzyka, tryptofan, zdolności rozrodcze, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chlorek sodu – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Chlorek sodu (NaCl) w stężeniu 0,9% (9 mg/ml) oraz w połączeniu z chlorkiem potasu (np. 0,15% KCl + 0,9% NaCl lub 0,3% KCl + 0,9% NaCl) stosowany w preparatach parenteralnych, takich jak Natrium chloratum 0,9% Kabi czy Potassium Chloride + Sodium Chloride B. Braun, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podobnie preparaty do hemodializy i hemofiltracji (np. Accusol 35 z różnymi stężeniami potasu) oraz roztwory wieloskładnikowe (Aminomix 1 Novum) nie wpływają na tę zdolność. Warto podkreślić, że większość tych produktów jest stosowana w warunkach szpitalnych lub pod nadzorem medycznym, co ogranicza możliwość prowadzenia pojazdów przez pacjentów. Wyjątkiem są preparaty zawierające dodatkowe substancje czynne, takie jak flukonazol (Diflucan) czy daptomycyna (Daptomycin Reddy), gdzie należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane (np. zawroty głowy, drgawki) mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.
aminokwasy, Aminomix, aprotynina, chlorek potasu, chlorek sodu, daptomycyna, drgawki, działanie niepożądane, elektrolity, flukonazol, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hipernatremia, hiponatremia, lek parenteralny, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawy neurologiczne, roztwór fizjologiczny, roztwór wieloelektrolitowy, terapia parenteralna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia widzenia, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Prolina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Prolina, jako aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego, wymaga ostrożnego stosowania u kobiet w ciąży i podczas laktacji ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących jej bezpieczeństwa w tych okresach. Nie przeprowadzono kompleksowych badań na zwierzętach oceniających wpływ proliny na reprodukcję, a większość charakterystyk produktów podkreśla brak danych dotyczących wpływu na płodność. Podawanie preparatów zawierających prolinę w ciąży jest możliwe jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i wyłącznie w sytuacjach klinicznie uzasadnionych. Niektóre produkty, takie jak Finomel czy Nutrineal PD4 (1,1% roztwór aminokwasów), mają szczególne ograniczenia lub przeciwwskazania do stosowania w ciąży i laktacji. W przypadku laktacji aminokwasy, w tym prolina, przenikają do mleka kobiecego, jednak w dawkach leczniczych nie przewiduje się negatywnego wpływu na noworodka, choć karmienie piersią podczas żywienia pozajelitowego nie jest zalecane.
aminokwas, Aminomix, Aminoplasmal, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, emulsja, Finomel, karmienie piersią, laktacja, lęk, mleko ludzkie, noworodek, Nutrineal, Olimel, płodność, prolina, reprodukcja, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, toksyczność, tolerancja leku, żywienie pozajelitowe