uszkodzenie łożyska

Uszkodzenie łożyska to patologia ciąży polegająca na nieprawidłowościach w strukturze i funkcjonowaniu łożyska, które mogą prowadzić do zaburzeń w rozwoju płodu. Łożysko, jako narząd odpowiedzialny za wymianę gazów, substancji odżywczych oraz produktów przemiany materii między organizmem matki a płodu, przy uszkodzeniu nie spełnia prawidłowo swoich funkcji.

Najczęstsze uszkodzenia łożyska obejmują zawały, zwapnienia przedwczesne, krwotoki wewnątrzłożyskowe, zaburzenia implantacji oraz nieprawidłowości w krążeniu matczyno-płodowym. Mogą one wynikać z czynników matczynych (nadciśnienie, cukrzyca, choroby autoimmunologiczne, infekcje), płodowych (zespoły genetyczne) lub środowiskowych (używki, leki, ekspozycja na toksyny).

Diagnostyka uszkodzeń łożyska opiera się głównie na badaniach ultrasonograficznych z oceną przepływów metodą Dopplera, badaniach biochemicznych markerów funkcji łożyska oraz monitorowaniu dobrostanu płodu. W ciężkich przypadkach uszkodzenia łożyska może dojść do wewnątrzmacicznego zahamowania wzrastania płodu (IUGR), niedotlenienia, a nawet obumarcia płodu.

Postępowanie w przypadku uszkodzenia łożyska zależy od jego nasilenia, wieku ciążowego oraz stanu matki i płodu. Obejmuje ono ścisłe monitorowanie ciąży, farmakoterapię schorzeń towarzyszących oraz w razie konieczności decyzję o przedwczesnym zakończeniu ciąży. Profilaktyka uszkodzeń łożyska polega na odpowiedniej kontroli chorób przewlekłych matki, wczesnym wykrywaniu powikłań ciąży oraz eliminacji czynników ryzyka.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Celestone 4 mg/ml

Stosowanie betametazonu (Celestone) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących wymaga szczegółowej oceny korzyści terapeutycznych względem potencjalnego ryzyka dla matki i płodu. Badania na zwierzętach wskazują na ryzyko wad rozwojowych przy wysokich dawkach kortykosteroidów, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ludzi. Po 32. tygodniu ciąży profilaktyczne stosowanie kortykosteroidów nie jest dobrze udokumentowane pod kątem bezpieczeństwa, co wymaga ostrożnej analizy. Betametazon jest przeciwwskazany w stanach takich jak stan przedrzucawkowy, rzucawka oraz objawy uszkodzenia łożyska. Noworodki matek leczonych wysokimi dawkami betametazonu powinny być monitorowane pod kątem niedoczynności nadnerczy, hipoglikemii oraz zaćmy wrodzonej, mimo że ryzyko okulistyczne jest niewielkie.
bariera łożyskowa, betametazon, gospodarka elektrolitowa, hipoglikemia, kortykosteroid, leczenie profilaktyczne, mleko kobiece, niedoczynność nadnerczy, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, poród przedwczesny, rzucawka, stan przedrzucawkowy, uszkodzenie łożyska, zaćma wrodzona, zespół błon szklistych
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diprophos (6,43 mg + 2,63 mg)/ml

Diprophos, zawierający betametazon dipropionian (6,43 mg/ml) oraz betametazon sodu fosforan (2,63 mg/ml), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. Brak jest kontrolowanych badań dotyczących wpływu betametazonu na płodność u ludzi, dlatego decyzja o leczeniu powinna opierać się na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W ciąży stosowanie Diprophos wymaga szczegółowej analizy, zwłaszcza po 32. tygodniu, gdy brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo profilaktycznego stosowania kortykosteroidów. Lek przenika przez barierę łożyskową, a u noworodków matek leczonych kortykosteroidami obserwuje się ryzyko niedoczynności nadnerczy, zaćmy wrodzonej, zaburzeń hormonalnych oraz hipoglikemii. Kobiety w ciąży z ryzykiem porodu przedwczesnego oraz z powikłaniami takimi jak stan przedrzucawkowy nie powinny otrzymywać tego leku w celach profilaktycznych.
bariera łożyskowa, betametazonu dipropionian, betametazonu sodu fosforan, hipoglikemia, hormon wzrostu, hormony przysadkowe, karmienie piersią, kortykosteroid, niedoczynność nadnerczy, niewydolność nadnerczy, poród przedwczesny, stan przedrzucawkowy, uszkodzenie łożyska, zaburzenie hormonalne, zaćma wrodzona, zespół błon szklistych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diprophos

Produkt leczniczy Diprophos zawiera dwa estry betametazonu, w tym szybko wchłaniający się betametazon sodu fosforan, co zwiększa ryzyko działań ogólnoustrojowych. Preparatu nie należy podawać dożylnie ani podskórnie, a szczególnie przeciwwskazane jest podawanie zewnątrzoponowe ze względu na ryzyko ciężkich powikłań neurologicznych, takich jak zawał rdzenia kręgowego, paraplegia, tetraplegia, ślepota korowa czy udar mózgu. Wstrzyknięcia dostawowe wymagają wykluczenia zakażenia stawu poprzez badanie płynu stawowego, a podanie w przypadku septycznego zapalenia stawu jest przeciwwskazane. Należy unikać podawania do niestabilnych stawów, miejsc zakażonych oraz przestrzeni międzykręgowych, a także bezwzględnie unikać wstrzyknięć do ścięgien ze względu na ryzyko ich zerwania.
antybiotykoterapia, betametazonu sodu fosforan, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroidy, paraplegia, reakcja anafilaktoidalna, rzucawka, septyczne zapalenie stawu, ślepota korowa, stan przedrzucawkowy, tetraplegia, udar mózgu, uszkodzenie łożyska, zapalenie kości i stawów, zawał rdzenia kręgowego, zerwanie ścięgna, zespół błon szklistych

uszkodzenie łożyska

Powiązane wpisy

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Celestone 4 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diprophos (6,43 mg + 2,63 mg)/ml

Specjalne ostrzeżenia – Diprophos