zespół opadającej stopy
Zespół opadającej stopy (foot drop) to zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się osłabieniem lub paraliżem mięśni odpowiedzialnych za zginanie grzbietowe stopy. Pacjenci z tym zespołem mają trudności z unoszeniem przodostopia i palców podczas chodu, co prowadzi do charakterystycznego „stąpania brodzącego” – stopa uderza o podłoże całą powierzchnią lub najpierw palcami.
Etiologia zespołu opadającej stopy jest zróżnicowana i obejmuje uszkodzenie nerwu strzałkowego wspólnego (najczęstsza przyczyna), uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego (udar mózgu, stwardnienie rozsiane, mózgowe porażenie dziecięce), choroby nerwowo-mięśniowe (SLA, polineuropatie), urazy rdzenia kręgowego oraz choroby mięśni. Diagnostyka obejmuje badanie neurologiczne, elektromiografię, badania przewodnictwa nerwowego oraz obrazowanie (MRI).
Leczenie zespołu opadającej stopy zależy od przyczyny i może obejmować fizjoterapię, stosowanie ortez stabilizujących staw skokowy (AFO), elektrostymulację funkcjonalną, a w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla poprawy funkcji chodu, zapobiegania upadkom i poprawy jakości życia pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vincristine Teva 1 mg/ml
Vincristine Teva (siarczan winkrystyny) w stężeniu 1 mg/ml wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie neurotoksycznych, które są w większości odwracalne i zależne od dawki. Najczęstsze objawy to neuropatia obwodowa (postać mieszana ruchowo-czuciowa) występująca u prawie wszystkich pacjentów oraz łysienie, które jest odwracalne po odstawieniu leku. Neurotoksyczność obejmuje zaburzenia czuciowe, parestezje, nerwobóle, zaburzenia motoryczne, zniesienie odruchów głębokich, zespół opadającej stopy, ataksję i porażenia, a także uszkodzenia nerwów czaszkowych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby działania niepożądane mogą być nasilone z powodu zmniejszonego metabolizmu i opóźnionego wydalania leku. Ponadto obserwuje się często przemijającą trombocytozę, a niezbyt często ciężkie zahamowanie czynności szpiku, anemię, leukopenię i trombocytopenię. W zakresie układu oddechowego często występują ciężkie skurcze oskrzeli i duszność, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu mitomycyny.
anafilaksja, anemia, anoreksja, ataksja, azoospermia, choroba wieńcowa, choroba zarostowa żył wątrobowych, drgawka, dyzuria, działanie nerwowo-mięśniowe, głuchota, hiperurykemia, hiponatremia, leukoencefalopatia, leukopenia, łysienie, martwica jelit, nadciśnienie tętnicze, nefropatia moczanowa, nerwoból, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, niedrożność porażenna jelit, parestezja, perforacja jelit, porażenie, siarczan winkrystyny, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, trombocytoza, wynaczynienie, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół opadającej stopy, zespół SIADH