blokada nerwów
Blokada nerwów (znieczulenie regionalne) to technika anestezjologiczna polegająca na wprowadzeniu środka znieczulającego miejscowo w okolicę przebiegu nerwu lub splotu nerwowego, co powoduje czasowe zahamowanie przewodnictwa nerwowego i zniesienie czucia bólu w obszarze unerwianym przez dany nerw.
Zabieg ten może być wykonywany w celach diagnostycznych, terapeutycznych lub jako element znieczulenia okołooperacyjnego. Najczęściej stosowane techniki obejmują blokady nerwów obwodowych (np. nerwu kulszowego, udowego), blokady splotów nerwowych (np. splotu ramiennego) oraz blokady przykręgowe i zewnątrzoponowe.
Wykonanie blokady nerwów często wspomagane jest technikami obrazowania (ultrasonografia, neurostymulacja), co zwiększa precyzję podania leku i zmniejsza ryzyko powikłań. Czas działania blokady zależy od zastosowanego środka znieczulającego – od kilku godzin (lidokaina, mepiwakaina) do kilkunastu godzin (bupiwakaina, ropiwakaina).
Blokady nerwów są szczególnie przydatne w chirurgii kończyn, torakochirurgii, a także w leczeniu ostrego i przewlekłego bólu, w tym bólu nowotworowego. Pozwalają na skuteczne zniesienie bólu przy mniejszym obciążeniu ogólnoustrojowym w porównaniu ze znieczuleniem ogólnym lub silnymi opioidami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lignocain 2% 20 mg/ml
Lignocain 2% zawiera lidokainę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml i jest stosowany zarówno w znieczuleniu miejscowym, jak i leczeniu ostrych zaburzeń rytmu serca. Maksymalne dawki dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia wynoszą 300 mg (15 ml) bez leku obkurczającego naczynia oraz 500 mg (25 ml) w połączeniu z lekiem zwężającym naczynia, np. epinefryną (1:100 000 do 1:200 000). Dawkowanie wymaga indywidualizacji u dzieci, pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, serca, kobiet w ciąży oraz osób w złym stanie ogólnym. W znieczuleniu miejscowym stosuje się różne techniki podania, a w leczeniu tachyarytmii komorowych dawka początkowa dożylna wynosi 70-100 mg (1-1,5 mg/kg m.c.), z maksymalną dawką do 300 mg na godzinę i wlewem podtrzymującym 20-50 μg/kg m.c./min, przy stałym monitorowaniu EKG i parametrów życiowych.
amidowy środek znieczulający, arytmia serca, blokada nerwów, blokada nerwów obwodowych, bradykardia, chlorowodorek lidokainy, choroba wątroby, czas QT, częstoskurcz komorowy, epinefryna, kwasica, lek obkurczający naczynia, lek przeciwarytmiczny, lek zwężający naczynia, monitorowanie EKG, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pompa infuzyjna, stężenie lidokainy, tachyarytmia, tachyarytmia komorowa, wlew dożylny, wstrzyknięcie podskórne, wstrzyknięcie śródskórne, zaburzenia przewodzenia impulsów, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie infiltracyjne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie okołoporodowe, znieczulenie powierzchniowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Lidocaine 2% Fresenius Kabi to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg/ml (2%) lidokainy chlorowodorku, co odpowiada 16,22 mg lidokainy w 1 ml roztworu. Preparat jest klarowny, bezbarwny i pozbawiony cząstek. Wskazania obejmują różne formy znieczulenia miejscowego: nasiękowe, regionalne (blokady nerwów obwodowych i pni nerwowych), nadtwardówkowe, krzyżowe oraz stomatologiczne. Produkt może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z adrenaliną, która przedłuża efekt anestetyczny i zmniejsza ryzyko toksyczności poprzez zwężenie naczyń i spowolnienie wchłaniania lidokainy. Dostępne objętości ampułek to 5 ml (100 mg lidokainy chlorowodorku, 81,1 mg lidokainy), 10 ml (200 mg, 162,2 mg) oraz 20 ml (400 mg, 324,4 mg).
adrenalina, blokada nerwów, blokada pni nerwowych, ból przewlekły, chlorowodorek lidokainy, epinefryna, lidokaina, środek anestetyczny, toksyczność lidokainy, zabieg dermatologiczny, zabieg położniczy, zabieg stomatologiczny, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie stomatologiczne, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bupivacaini Noridem 2,5 mg/ml
Bupivacaini Noridem, zawierający chlorowodorek bupiwakainy, jest długo działającym środkiem znieczulenia miejscowego o profilu działań niepożądanych zbliżonym do innych leków z tej grupy. Kluczowym wyzwaniem klinicznym jest rozróżnienie działań niepożądanych bezpośrednio wywołanych przez lek od efektów fizjologicznych blokady nerwów (np. spadek ciśnienia tętniczego, bradykardia) oraz powikłań związanych z nakłuciem (np. uszkodzenie nerwu, krwiak podtwardówkowy). Rzadkie, ale poważne powikłania neurologiczne, takie jak neuropatia, zapalenie pajęczynówki, niedowład czy paraplegia, mogą mieć trwały charakter. Szczególnie niebezpieczne jest niezamierzone podanie bupiwakainy do przestrzeni podpajęczynówkowej, prowadzące do głębokiego znieczulenia rdzeniowego z ryzykiem bezdechu i niedociśnienia. Długotrwałe lub wielokrotne podawanie może powodować odwracalne zaburzenia czynności wątroby, manifestujące się wzrostem aktywności enzymów AST, ALT, fosfatazy alkalicznej oraz bilirubiny, co wymaga przerwania terapii w przypadku ich wystąpienia.
bezdech, blokada nerwów, bradykardia, chlorowodorek bupiwakainy, drętwienie języka, drgawki, drżenie mięśni, dyzartria, krwiak podtwardówkowy, nadciśnienie, neuropatia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedowład, nudności, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, paraplegia, parestezja, podwójne widzenie, podwyższenie bilirubiny, przeczulica słuchowa, przestrzeń podpajęczynówkowa, reakcja alergiczna, szumy uszne, toksyczność bupiwakainy, toksyczność OUN, toksyczność znieczulenia miejscowego, uszkodzenie nerwu, uszkodzenie neurologiczne, uszkodzenie rdzenia kręgowego, utrata czucia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie pajęczynówki, zapaść oddechowa, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół tętnicy rdzeniowej przedniej, znieczulenie miejscowe, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine 1% Fresenius Kabi 10 mg/ml
Lidocaine Fresenius Kabi to roztwór chlorowodorku lidokainy dostępny w stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 2% (20 mg/ml), stosowany do znieczulenia miejscowego w różnych technikach, takich jak znieczulenie nasiękowe, regionalne, nadtwardówkowe, krzyżowe oraz stomatologiczne. Preparat może być podawany samodzielnie lub w połączeniu z adrenaliną, która poprzez obkurczenie naczyń krwionośnych wydłuża czas działania lidokainy i zmniejsza ryzyko krwawienia. Dostępne objętości roztworu wahają się od 1 ml do 20 ml, co pozwala na dostosowanie dawki do rodzaju zabiegu, wielkości obszaru znieczulenia oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Zawartość lidokainy w poszczególnych objętościach wynosi od 8,11 mg do 324,4 mg substancji czynnej.
adrenalina, blokada korzeni nerwowych, blokada nerwów, chlorowodorek lidokainy, dieta niskosodowa, epinefryna, obkurczenie naczyń krwionośnych, osmolarność, przestrzeń nadtwardówkowa, przestrzeń zewnątrzoponowa, rozwór krzyżowy, zahamowanie przewodnictwa nerwowego, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie stomatologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xylodont 2% z adrenaliną 1:100.000 (20 mg + 0,01 mg)/ml
Xylodont 2% z adrenaliną to preparat stosowany w stomatologii do znieczulenia miejscowego, zawierający lidokainę chlorowodorek w stężeniu 2% (20 mg/ml) oraz adrenalinę w trzech stężeniach: 1:100 000 (0,01 mg/ml, 0,018 mg/wkład), 1:80 000 (0,0125 mg/ml, 0,0225 mg/wkład) i 1:50 000 (0,02 mg/ml, 0,036 mg/wkład). Wybór odpowiedniego stężenia adrenaliny zależy od charakteru zabiegu – 1:100 000 jest preferowane do przedłużenia czasu działania znieczulenia w rutynowych procedurach, natomiast 1:80 000 i 1:50 000 stosuje się w celu uzyskania miejscowej anemizacji i intensywnej kontroli krwawienia, szczególnie podczas zabiegów chirurgicznych w obrębie jamy ustnej. Lek podawany jest w formie iniekcji nasiękowej lub blokady nerwów obwodowych, co umożliwia skuteczne znieczulenie podczas leczenia zachowawczego i chirurgicznego.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ropimol
Ropiwakaina chlorowodorek stosowana w znieczuleniu przewodowym wymaga ścisłego przestrzegania środków ostrożności i odpowiedniego przygotowania personelu oraz placówki medycznej. Znieczulenie powinno być wykonywane wyłącznie przez przeszkolony personel w ośrodkach wyposażonych w sprzęt do monitorowania pacjenta i resuscytacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na unikanie donaczyniowego podania leku, które może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak drgawki, zatrzymanie akcji serca czy wysoki blok rdzeniowy z bezdechem i hipotonią. Pacjenci leczeni lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron) oraz osoby w podeszłym wieku ze współistniejącą chorobą serca wymagają intensywnego monitorowania EKG i funkcji układu krążenia. Ropiwakaina metabolizowana jest w wątrobie, dlatego u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby konieczna jest redukcja dawek, a u osób z przewlekłą niewydolnością nerek należy monitorować objawy toksyczności, zwłaszcza w kontekście kwasicy i obniżonego stężenia białek osocza.
amiodaron, bezdech, blok przewodzenia serca, blok rdzeniowy, blokada nerwów, blokada nerwu obwodowego, blokada splotu ramiennego, chondroliza, choroba wątroby, działanie niepożądane, enoksacyna, fluwoksamina, hipowolemia, infuzja zewnątrzoponowa, inhibitor CYP1A2, kwasica, lek przeciwarytmiczny klasy III, monitorowanie EEG, monitorowanie EKG, nadwrażliwość krzyżowa, neurotoksyczność lokalna, obniżenie ciśnienia tętniczego, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, porfiria, ropiwakaina chlorowodorek, toksyczność narządowa, toksyczność ogólnoustrojowa, zaburzenie czynności nerek, zatrzymanie akcji serca, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine Accord 20 mg/ml
Lidocaine Accord jest dostępny w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań i powinien być stosowany wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w znieczuleniu miejscowym oraz resuscytacji. Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 400 mg. Dawkowanie należy dostosować do masy ciała, wieku i stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem szczególnej ostrożności u dzieci, zwłaszcza poniżej 4 lat, oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby i osób w podeszłym wieku. U dzieci dawka nie powinna przekraczać 5 mg/kg masy ciała, a pojedyncza dawka zwykle mieści się w zakresie 20-30 mg. Nie zaleca się stosowania lidokainy u noworodków ze względu na brak ustalonych bezpiecznych stężeń w osoczu.
blokada nerwów, dożylne znieczulenie miejscowe, lidokaina chlorowodorek, maksymalna dawka, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy toksyczności, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, podanie podskórne, populacja pediatryczna, resuscytacja, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe, znieczulenie piersiowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xylodont 2% 20 mg/ml
Xylodont 2% (lidokainy chlorowodorek 20 mg/ml) jest wskazany do znieczulenia miejscowego w stomatologii, zarówno w technikach nasiękowych, jak i blokad nerwów. Preparat znajduje zastosowanie w szerokim spektrum procedur stomatologicznych, obejmujących leczenie zachowawcze (np. leczenie próchnicy, endodoncja) oraz zabiegi chirurgiczne (ekstrakcje, chirurgia periodontologiczna). Roztwór do wstrzykiwań dostępny jest w wkładach o objętości 1,8 ml, zawierających 36 mg lidokainy chlorowodorku, co umożliwia precyzyjne dawkowanie i efektywne znieczulenie.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lignocain 2% 20 mg/ml
Stosowanie lidokainy w okresie ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Preparat Lignocain 2% zawiera lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml, dostępny w ampułkach i pojemnikach o objętości 5, 10 oraz 20 ml, co jest istotne przy kalkulacji dawki. Wskazania do stosowania, zwłaszcza w leczeniu przeciwarytmicznym, muszą być ściśle określone, a dawki minimalne, aby ograniczyć ekspozycję płodu. Blokady nerwów z lidokainą w ciąży, choć relatywnie bezpieczne, powinny być stosowane po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, z preferencją dla alternatywnych metod. Przeciwwskazania do znieczulenia nadtwardówkowego obejmują sytuacje wysokiego ryzyka krwawienia, głębokie zagnieżdżenie łożyska oraz inne stany zwiększające ryzyko powikłań położniczych.
blokada nerwów, blokada przedsionkowo-komorowa, bradykardia, działania niepożądane, krwotok, leczenie przeciwarytmiczne, lidokainy chlorowodorek, mleko kobiece, niedokrwistość, oddzielenie łożyska, okres okołoporodowy, tachykardia komorowa, toksyczność, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levobupivacaine Molteni 2,5 mg/ml
Levobupivacaine Molteni, dostępny w stężeniach 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest miejscowym środkiem znieczulającym stosowanym do czasowego zniesienia czucia i/lub blokady motorycznej. U pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia lek znajduje zastosowanie w znieczuleniu regionalnym, obejmującym blokadę dużych pni nerwowych (zewnątrzoponową, dooponową, nerwów obwodowych) oraz blokadę mniejszych nerwów (miejscowe znieczulenie nasiękowe, blok okołogałkowy). W terapii bólu, zwłaszcza pooperacyjnego i porodowego, Levobupivacaine Molteni może być podawany jako ciągła infuzja lub pojedyncze/multidosowe wstrzyknięcia bolusowe do przestrzeni zewnątrzoponowej, co zapewnia skuteczną analgezję.
analgezja, blok okołogałkowy, blokada motoryczna, blokada nerwów, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwu biodrowo-pachwinowego, blokada nerwu biodrowo-podbrzusznego, blokada pni nerwowych, ból pooperacyjny, ból porodowy, cięcie cesarskie, lewobupiwakaina, roztwór do wstrzykiwań, środek znieczulający miejscowy, znieczulenie dooponowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe, zniesienie czucia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ropimol 2 mg/ml
Ropimol to roztwór do wstrzykiwań zawierający ropiwakainę chlorowodorek w stężeniu 2 mg/ml, dostępny w ampułkach 10 ml (20 mg substancji czynnej) oraz 20 ml (40 mg). Lek przeznaczony jest do stosowania wyłącznie przez specjalistów z doświadczeniem w znieczuleniach przewodowych, z zachowaniem zasady podawania najmniejszej skutecznej dawki. Dawkowanie ustala się indywidualnie, uwzględniając stan pacjenta i rodzaj zabiegu. W znieczuleniach zewnątrzoponowych w odcinku lędźwiowym stosuje się stężenia 7,5 mg/ml lub 10 mg/ml, z dawkami od 113 do 200 mg, co odpowiada objętości 15-25 ml, a czas działania wynosi 3-6 godzin. W cięciu cesarskim zalecana dawka to 113-150 mg (15-20 ml roztworu 7,5 mg/ml). Blokady dużych nerwów, np. splotu ramiennego, wymagają dawek 225-300 mg (30-40 ml), zapewniając znieczulenie trwające 6-10 godzin, natomiast blokady miejscowe obejmują szeroki zakres dawek od 7,5 do 225 mg, z czasem działania 2-6 godzin.
aseptyka, blokada małych nerwów, blokada miejscowa, blokada nerwów, blokada nerwów obwodowych, blokada splotu ramiennego, ból pooperacyjny, cięcie cesarskie, działanie znieczulające, infiltracja, monitoring funkcji życiowych, ropiwakaina chlorowodorek, roztwór do wstrzykiwań, środek znieczulający, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe, znieczulenie zewnątrzoponowe piersiowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine Accord 10 mg/ml
Lidocaine Accord, dostępny w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań, jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w znieczuleniu miejscowym i resuscytacji. Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 400 mg, a dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do masy ciała, wieku oraz stanu klinicznego pacjenta. Dla dorosłych o masie około 70 kg dawki wahają się w zależności od rodzaju znieczulenia i procedury, np. znieczulenie nasiękowe małych procedur wymaga 20-100 mg (2-10 ml 10 mg/ml), a znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe 250-400 mg (25-40 ml 10 mg/ml lub 12,5-20 ml 20 mg/ml). U dzieci dawka zwykle wynosi 20-30 mg, z możliwością obliczenia według wzoru: masa ciała (kg) × 1,33, nie przekraczając 5 mg/kg. Nie zaleca się stosowania u noworodków ze względu na brak określonych bezpiecznych stężeń w osoczu.
blokada nerwów, dożylne znieczulenie miejscowe, drgawka, działanie znieczulające, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy toksyczności, opaska uciskowa, przestrzeń nadtwardówkowa, resuscytacja, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine Accord 10 mg/ml
Lidocaine Accord to roztwór do wstrzykiwań zawierający chlorowodorek lidokainy w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml, stosowany w różnych technikach znieczulenia miejscowego, takich jak znieczulenie nasiękowe, dożylne, blokada nerwów oraz znieczulenie nadtwardówkowe. Preparat dostępny jest w fiołkach o objętościach od 2 ml do 20 ml, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do rodzaju zabiegu i potrzeb pacjenta. Roztwór charakteryzuje się pH 4,0-5,5 oraz osmolalnością 270-320 mOsmol/kg H₂O, a także zawiera niewielkie ilości sodu: około 0,118 mmola/ml w stężeniu 10 mg/ml oraz 0,082 mmola/ml w stężeniu 20 mg/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi.
blokada nerwów, chlorowodorek lidokainy, dożylne znieczulenie miejscowe, dysfagia, działanie niepożądane, Lidocaine Accord, medycyna ratunkowa, osmolalność roztworu, pH roztworu, populacja pediatryczna, przestrzeń nadtwardówkowa, przewodnictwo nerwowe, roztwór do wstrzykiwań, splot nerwowy, zabieg stomatologiczny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine Accord 20 mg/ml
Lidocaine Accord to roztwór do wstrzykiwań zawierający chlorowodorek lidokainy w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml, stosowany do znieczulenia miejscowego w różnych technikach, takich jak znieczulenie nasiękowe, dożylne, blokada nerwów oraz znieczulenie nadtwardówkowe. Preparat 10 mg/ml jest dopuszczony do stosowania u dorosłych i dzieci powyżej 1. roku życia, dostępny w fiolkach o pojemnościach 2 ml (20 mg), 5 ml (50 mg), 10 ml (100 mg) i 20 ml (200 mg). Natomiast stężenie 20 mg/ml przeznaczone jest wyłącznie dla dorosłych, w fiolkach 2 ml (40 mg), 5 ml (100 mg), 10 ml (200 mg) i 20 ml (400 mg). Roztwory cechują się pH 4,0-5,5 oraz osmolalnością 270-320 mOsmol/kg H₂O, a zawartość sodu wynosi około 0,118 mmola/ml dla 10 mg/ml i 0,082 mmola/ml dla 20 mg/ml.
blokada nerwów, blokada przewodnictwa nerwowego, chlorowodorek lidokainy, dawkowanie, dożylne znieczulenie miejscowe, głębokość znieczulenia, lidokaina, osmolalność roztworu, pacjent pediatryczny, pH roztworu, przestrzeń nadtwardówkowa, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe