dysfunkcja prawej komory serca
Dysfunkcja prawej komory serca to stan patologiczny, w którym prawa komora nie jest w stanie prawidłowo wypełniać swojej funkcji jako pompy zapewniającej przepływ krwi przez krążenie płucne. Stan ten może być ostry lub przewlekły, a jego etiologia jest zróżnicowana.
Wśród głównych przyczyn dysfunkcji prawej komory wymienia się nadciśnienie płucne, zatorowość płucną, choroby płuc (POChP, włóknienie), wady zastawkowe prawego serca, kardiomiopatię prawokomorową, zawał prawej komory oraz stany po zabiegach kardiochirurgicznych. Dysfunkcja prawej komory może również wynikać z chorób lewej komory serca w mechanizmie interdependencji komorowej.
Objawy kliniczne obejmują duszność, łatwe męczenie się, obrzęki obwodowe, wodobrzusze, powiększenie wątroby i żył szyjnych. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych, zwłaszcza echokardiografii, rezonansie magnetycznym serca oraz cewnikowaniu prawego serca, które umożliwiają ocenę morfologii, funkcji skurczowej i rozkurczowej prawej komory.
Leczenie dysfunkcji prawej komory jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz optymalizację warunków obciążenia wstępnego i następczego. Obejmuje terapię farmakologiczną (leki inotropowe, diuretyki, leki rozszerzające naczynia płucne), a w wybranych przypadkach metody inwazyjne, takie jak rewaskularyzacja, leczenie wad zastawkowych czy mechaniczne wspomaganie krążenia.
Rokowanie w dysfunkcji prawej komory zależy od przyczyny, stopnia nasilenia oraz możliwości leczenia przyczynowego. Obecność istotnej dysfunkcji prawej komory jest niezależnym czynnikiem zwiększającym śmiertelność w wielu chorobach układu sercowo-naczyniowego i płucnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Urokinaza – Wskazania do stosowania
Urokinaza, enzym proteolityczny pochodzenia ludzkiego, jest aktywatorem plazminogenu przekształcającym go w plazminę, dostępnym w dawkach od 10 000 j.m. do 500 000 j.m. w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Wskazania do jej stosowania obejmują wewnątrznaczyniową lizę zakrzepów w stanach takich jak rozległa ostra proksymalna zakrzepica żył głębokich (DVT), ostra masywna zatorowość płucna (PE) z niestabilnością hemodynamiczną, ostra choroba zarostowa tętnic obwodowych z krytycznym niedokrwieniem kończyny, zatkane skrzepliną przetoki tętniczo-żylne do hemodializy oraz zatkane centralne cewniki żylne. Terapia urokinazą umożliwia szybkie rozpuszczenie skrzepliny, przywrócenie drożności naczyń i poprawę perfuzji, co jest kluczowe w zapobieganiu powikłaniom takim jak zatorowość płucna, przewlekła niewydolność żylna czy utrata kończyny.
aktywator plazminogenu, biomarkery uszkodzenia mięśnia sercowego, centralny cewnik żylny, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dostęp naczyniowy, dysfunkcja prawej komory serca, krytyczne niedokrwienie kończyny, leczenie trombolityczne, niestabilność hemodynamiczna, perfuzja płucna, plazmina, powikłania infekcyjne, przetoka tętniczo-żylna, przewlekła niewydolność żylna, terapia fibrynolityczna, urokinaza, wewnątrznaczyniowa liza zakrzepów, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół pozakrzepowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Xanconalon, zawierający 5 mg oksykodonu chlorowodorku oraz 2,5 mg naloksonu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku oraz w ciężkich schorzeniach układu oddechowego, takich jak ciężka niewydolność oddechowa z hipoksją i/lub hiperkapnią, ciężka POChP, zespół sercowo-płucny oraz ciężka astma oskrzelowa. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z porażenną niedrożnością jelit niespowodowaną opioidami oraz u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko nasilonej depresji ośrodka oddechowego i zmienioną farmakokinetykę substancji czynnych. Wskazane jest również unikanie stosowania Xanconalonu u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością oddechową, predyspozycją do bezdechu sennego, zaostrzeniami chorób układu oddechowego oraz zmniejszoną objętością oddechową, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań oddechowych.
astma oskrzelowa, bezdech senny, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, dysfunkcja prawej komory serca, farmakokinetyka, hipoksja, lek opioidowy, nalokson chlorowodorek, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niedrożność jelit, niewydolność oddechowa, oksykodon chlorowodorek, ośrodek oddechowy, ostry brzuch, POChP, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenie czynności wątroby, zaparcie indukowane opioidami, zespół odstawienny, zespół sercowo-płucny, zwieracz Oddiego