Przeciwwskazania
Xanconalon 5 mg + 2,5 mg

Przeciwwskazania stosowania leku Xanconalon

Produkt leczniczy Xanconalon (5 mg oksykodonu chlorowodorku + 2,5 mg naloksonu chlorowodorku) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu nie powinien być stosowany w określonych sytuacjach klinicznych. Znajomość przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznej farmakoterapii i pozwala uniknąć potencjalnie groźnych powikłań. Poniżej przedstawiono szczegółowe przeciwwskazania do stosowania tego leku.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Stosowanie leku Xanconalon jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne – oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek, jak również na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się różnorodnymi objawami, od łagodnych zmian skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, dlatego wywiad alergiczny pacjenta powinien być dokładnie zebrany przed włączeniem leku.²

Zaburzenia układu oddechowego

Xanconalon jest przeciwwskazany w następujących schorzeniach układu oddechowego:

• Ciężka niewydolność oddechowa z towarzyszącą hipoksją i/lub hiperkapnią – u tych pacjentów oksykodon może nasilać depresję ośrodka oddechowego, prowadząc do pogłębienia hipoksji i dalszego wzrostu poziomu dwutlenku węgla we krwi.³
• Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) – ze względu na znaczne upośledzenie funkcji płuc i zwiększone ryzyko wystąpienia depresji oddechowej po zastosowaniu opioidów.⁴
• Zespół sercowo-płucny – charakteryzujący się dysfunkcją prawej komory serca wtórną do chorób płuc, co zwiększa ryzyko depresji oddechowej i pogorszenia niewydolności sercowo-oddechowej.⁵
• Ciężka astma oskrzelowa – opioidowe leki przeciwbólowe mogą nasilać skurcz oskrzeli i zwiększać opór w drogach oddechowych u pacjentów z astmą.⁶

Zaburzenia przewodu pokarmowego

Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu Xanconalon jest niespowodowana stosowaniem opioidów porażenna niedrożność jelit. W tym stanie działanie oksykodonu może nasilać zaburzenia perystaltyki przewodu pokarmowego, prowadząc do pogłębienia niedrożności i związanych z nią powikłań. Istotne jest rozróżnienie pomiędzy porażenną niedrożnością jelit wywołaną uprzednim stosowaniem opioidów (którą można leczyć naloksonem) a niedrożnością o innej etiologii.⁷

Zaburzenia czynności wątroby

Lek Xanconalon jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jest to spowodowane faktem, że metabolizm obu substancji czynnych (oksykodonu i naloksonu) odbywa się głównie w wątrobie. Upośledzenie funkcji tego narządu prowadzi do zmienionej farmakokinetyki obu związków, co może skutkować zwiększoną biodostępnością oksykodonu, nasileniem jego działań niepożądanych oraz zmniejszeniem efektu naloksonu w zakresie przeciwdziałania zaparciom indukowanym opioidami.⁸

Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami wymienionymi powyżej, istnieją sytuacje kliniczne, w których należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć indywidualnie stosunek korzyści do ryzyka zastosowania leku Xanconalon. W wielu z tych przypadków lekarz powinien odradzić stosowanie preparatu i rozważyć alternatywne metody leczenia bólu.⁹

Pacjenci ze stanami związanymi z układem oddechowym

Należy odradzić stosowanie leku Xanconalon u pacjentów z:

• Łagodną do umiarkowanej niewydolnością oddechową, gdy ryzyko depresji oddechowej przewyższa potencjalne korzyści z leczenia
• Zaostrzeniami chorób układu oddechowego
• Predyspozycją do bezdechu sennego
• Znacznie zmniejszoną objętością oddechową

W powyższych przypadkach, nawet jeśli nie stanowią bezwzględnych przeciwwskazań, oksykodon może zwiększać ryzyko powikłań oddechowych, dlatego farmakoterapia powinna być prowadzona z ostrożnością, a w wielu sytuacjach odradzana.¹⁰

Sytuacje związane z wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego

Należy rozważyć odradzenie stosowania leku pacjentom z:

• Urazami głowy i towarzyszącym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego
• Guzami mózgu
• Stanami po zabiegach neurochirurgicznych

W tych sytuacjach działanie oksykodonu może maskować objawy neurologiczne oraz nasilać wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego poprzez wpływ na ośrodek oddechowy i zwiększenie zawartości dwutlenku węgla we krwi.¹¹

Pacjenci z zaburzeniami psychicznymi

Należy odradzić stosowanie leku lub zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:

• Uzależnieniem od substancji psychoaktywnych w wywiadzie
• Zaburzeniami psychicznymi współistniejącymi z bólem
• Depresją z tendencjami samobójczymi

U tych pacjentów istnieje zwiększone ryzyko nadużywania leku oraz rozwoju uzależnienia, które może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.¹²

Pacjenci z zaburzeniami funkcji przewodu pokarmowego

Stosowanie leku Xanconalon należy odradzić w przypadku:

• Ostrego brzucha o niejasnej etiologii
• Stanów zapalnych jelit
• Zwężeń przewodu pokarmowego

W tych stanach oksykodon może maskować objawy, utrudniać diagnostykę oraz prowadzić do nasilenia istniejących zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego.¹³

Szczególne grupy pacjentów

Należy zachować ostrożność lub odradzić stosowanie leku Xanconalon w następujących grupach:

• Pacjenci w podeszłym wieku, osłabieni, z obniżoną rezerwą fizjologiczną – ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, szczególnie depresji oddechowej
• Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek – ze względu na możliwość kumulacji metabolitów obu substancji czynnych
• Kobiety w ciąży i karmiące piersią – z powodu ryzyka rozwoju zespołu odstawiennego u noworodka oraz przechodzenia substancji czynnych do mleka matki
• Pacjenci z niedoczynnością tarczycy – ze względu na nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy i układ oddechowy
• Pacjenci z niedoczynnością kory nadnerczy – z powodu zwiększonej wrażliwości na działanie opioidów
• Pacjenci z chorobami dróg żółciowych i przemijającymi kolkami żółciowymi – oksykodon może powodować skurcz zwieracza Oddiego

W każdym z tych przypadków decyzja o zastosowaniu leku Xanconalon powinna być poprzedzona wnikliwą oceną stanu klinicznego pacjenta oraz analizą potencjalnych korzyści i ryzyka związanego z leczeniem. W wielu sytuacjach bezpieczniejszym rozwiązaniem może być zastosowanie alternatywnych metod leczenia bólu.¹⁴