połączenie żebrowo-mostkowe

Połączenie żebrowo-mostkowe (articulatio sternocostalis) to stawy łączące przednie końce chrząstek żebrowych z bocznymi krawędziami mostka. Stanowią one ważny element ruchomej struktury klatki piersiowej, umożliwiający jej rozszerzanie się podczas wdechu i kurczenie podczas wydechu.

Anatomicznie wyróżniamy siedem par połączeń żebrowo-mostkowych, odpowiadających siedmiu pierwszym żebrom (tzw. żebra prawdziwe). Pierwsze połączenie ma charakter synchondrozy (połączenie chrząstkozrostu), natomiast połączenia od drugiego do siódmego są stawami synovialnymi. Każdy z tych stawów jest wzmocniony przez więzadła promieniowe (ligamenta sternocostalia radiata) oraz błonę stawową.

W praktyce klinicznej patologie połączeń żebrowo-mostkowych mogą manifestować się jako zespół Tietzego (bolesny obrzęk chrząstek żebrowych), kostochondritis (zapalenie chrząstek żebrowych bez widocznego obrzęku) czy też dysfunkcje biomechaniczne prowadzące do bólu w przedniej części klatki piersiowej. Diagnostyka różnicowa tych dolegliwości jest istotna, gdyż ból w tej okolicy może być mylnie interpretowany jako pochodzący z układu sercowo-naczyniowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl