staw żebrowo-mostkowy

Staw żebrowo-mostkowy (articulatio sternocostalis) stanowi połączenie chrząstkowej części żebra z brzegiem bocznym mostka. Anatomicznie wyróżnia się siedem par stawów żebrowo-mostkowych, przy czym pierwsze połączenie ma charakter synchondrozy, zaś pozostałe są stawami synovialnymi.

Stawy żebrowo-mostkowe umożliwiają ruchy żeber podczas oddychania, co jest kluczowe dla mechaniki oddechowej. Funkcjonalnie należą do stawów płaskich i pozwalają na niewielkie ruchy ślizgowe. Ich torebki stawowe są wzmocnione więzadłami promienistymi (ligamenta sternocostalia radiata) oraz więzadłem żebrowo-mostkowym międzychrzęstnym (ligamentum sternocostale intraarticulare).

Patologie stawów żebrowo-mostkowych obejmują zapalenie (kostochondritis), zespół Tietzego (bolesny obrzęk połączeń chrzęstno-żebrowych) oraz dysfunkcje biomechaniczne. Dolegliwości bólowe w tej okolicy mogą imitować choroby sercowo-naczyniowe, co czyni je istotnym elementem diagnostyki różnicowej bólu w klatce piersiowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl