przewód Botalla
Przewód Botalla, znany również jako przewód tętniczy (łac. ductus arteriosus), to naczynie krwionośne łączące tętnicę płucną z aortą zstępującą w krążeniu płodowym. Struktura ta umożliwia przepływ krwi z serca do aorty z pominięciem nieaktywnych jeszcze płuc płodu.
Fizjologicznie przewód Botalla ulega zamknięciu w ciągu pierwszych dni życia noworodka. Proces ten rozpoczyna się wraz z pierwszym oddechem dziecka i wzrostem saturacji krwi tlenem. Zamknięcie przewodu następuje poprzez skurcz mięśniówki gładkiej pod wpływem tlenu oraz zmniejszonego stężenia prostaglandyn, prowadząc do powstania więzadła tętniczego (ligamentum arteriosum).
Przetrwały przewód tętniczy (PDA – Patent Ductus Arteriosus) to wada wrodzona polegająca na utrzymywaniu się drożności tego naczynia po okresie noworodkowym. Stan ten prowadzi do przecieku lewo-prawego, powodując zwiększony przepływ krwi przez płuca, co może skutkować niewydolnością serca. Leczenie obejmuje farmakoterapię (inhibitory COX, m.in. indometacyna), interwencje przezskórne lub chirurgiczne zamknięcie przewodu.
Diagnostyka PDA opiera się na badaniu echokardiograficznym, które pozwala uwidocznić przewód oraz ocenić jego hemodynamiczne znaczenie. W badaniu osłuchowym charakterystyczny jest ciągły szmer maszynowy, najgłośniejszy w drugim lewym międzyżebrzu przy mostku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nalgesin 275 mg
Dostępne dane przedkliniczne wskazują, że naproksen sodowy charakteryzuje się względnie niską toksycznością, choć jego tolerancja różni się między gatunkami zwierząt. Myszy, króliki, małpy i świnie dobrze tolerowały wielokrotne dawki, natomiast szczury i szczególnie psy wykazywały większą wrażliwość na działania toksyczne. Głównym narządem docelowym toksyczności był przewód pokarmowy, a także obserwowano wpływ na funkcję nerek, co jest typowe dla NLPZ. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, embriotoksyczności ani teratogenności, jednak podawanie naproksenu w późnym okresie ciąży skutkowało wydłużeniem czasu trwania ciąży oraz opóźnieniem porodu.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, embriotoksyczność, funkcja nerek, karcynogenność, łożysko, model zwierzęcy, mutagenność, nadciśnienie płucne, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przewód Botalla, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Naproksen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje względnie niską toksyczność w badaniach przedklinicznych, z wartością LD50 około 0,5 g/kg u szczurów oraz powyżej 1,0 g/kg u myszy, chomików i psów. Główne działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i nerek, co jest typowe dla NLPZ. Badania wielokrotnego podawania wykazały dobrą tolerancję u myszy, królików, małp i świń, natomiast u szczurów i psów obserwowano wyraźniejsze objawy toksyczne. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego naproksenu w testach na różnych modelach, w tym na szczurach (dawki 8, 16, 24 mg/kg/dobę przez 24 miesiące) oraz w testach genotoksyczności na Salmonella typhimurium i Saccharomyces cerevisiae. Ponadto, naproksen nie wpływał negatywnie na płodność u szczurów przy dawkach do 30 mg/kg/dobę u samców i 20 mg/kg/dobę u samic, choć hamowanie cyklooksygenazy może powodować przemijające zaburzenia owulacji u kobiet.
chłoniak, cyklooksygenaza, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opóźnienie porodu, organogeneza, podrażnienie żołądka, przewód Botalla, przewód pokarmowy, śmiertelność zarodków, strata przedimplantacyjna, synteza prostaglandyn, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wpływ na płodność, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketoprofen Dompé 50 mg
Ketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Lek może negatywnie wpływać na płodność poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn i cyklooksygenazy, co zaburza owulację i implantację zarodka. Stosowanie ketoprofenu w I i II trymestrze ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia, wad rozwojowych serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%), wytrzewienia jelit oraz zwiększoną śmiertelnością zarodków i płodów. Od 20. tygodnia ciąży istnieje ryzyko małowodzia i skurczu przewodu Botalla, które ustępują po przerwaniu leczenia. W III trymestrze stosowanie ketoprofenu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy płodu, przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, niewydolności nerek z małowodziem oraz powikłań u matki, takich jak wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy.
cyklooksygenaza, czas krwawienia, duszność, działanie przeciwzakrzepowe, hemodynamika krążenia płucnego, inhibitor syntezy prostaglandyn, ketoprofen, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przewód Botalla, synteza prostaglandyn, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa serca, zaburzenie płodności