szlak wewnątrzpochodny
Szlak wewnątrzpochodny (inaczej szlak wewnętrzny) to jedna z dwóch głównych dróg inicjacji kaskady krzepnięcia krwi. Rozpoczyna się od aktywacji czynnika XII (czynnika Hagemana) w wyniku kontaktu z ujemnie naładowanymi powierzchniami, takimi jak kolagen eksponowany w uszkodzonych naczyniach krwionośnych.
Proces obejmuje sekwencyjną aktywację czynników krzepnięcia XII, XI, IX i X, prowadząc ostatecznie do wytworzenia trombiny, która przekształca fibrynogen w fibrynę. W szlaku wewnątrzpochodnym kluczową rolę odgrywa również czynnik VIII, którego niedobór powoduje hemofilię A – jedną z najczęstszych wrodzonych skaz krwotocznych.
Chociaż tradycyjnie uważano, że szlak wewnątrzpochodny i zewnątrzpochodny działają niezależnie, współczesne modele krzepnięcia wskazują na ich ścisłe powiązanie i wzajemne wzmacnianie. Diagnostyka zaburzeń szlaku wewnątrzpochodnego opiera się głównie na pomiarze czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), który jest wydłużony przy niedoborach czynników tego szlaku.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica żył głębokich – Patofizjologia i mechanizm
Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) jest wynikiem zaburzenia równowagi hemostatycznej, w której kluczową rolę odgrywa triada Virchowa: zastój żylny, uszkodzenie śródbłonka oraz nadkrzepliwość. Zastój krwi, szczególnie w kieszeniach przylegających do zastawek żylnych, prowadzi do hipoksji, co indukuje ekspresję czynników prokoagulacyjnych, takich jak P-selektyna, Egr-1 i HIF-1α. Skrzepy składają się z białych skrzepów bogatych w płytki (linie Zahna) oraz zewnętrznego skrzepu fibrynowego z czerwonymi krwinkami. Uszkodzenie śródbłonka inicjuje proces zapalny i aktywację leukocytów, zwłaszcza neutrofili, które poprzez uwalnianie neutrofilowych pułapek zewnątrzkomórkowych (NETs) wspomagają tromboplastyczne mechanizmy. Proces krzepnięcia obejmuje aktywację szlaków zewnątrz- i wewnątrzpochodnego, z kluczową rolą czynnika Xa i trombiny w przekształcaniu fibrynogenu w fibrynę. Naturalne mechanizmy przeciwzakrzepowe, takie jak szlak heparyna-antytrombina III (ATIII), białka C i S oraz inhibitor czynnika tkankowego, mogą być upośledzone, zwłaszcza po urazach czy operacjach.
antytrombina III, białko C, czynnik tkankowy, czynnik V Leiden, czynnik von Willebranda, hiperkoagulacja, hipoksja, nadciśnienie żylne, neutrofilowa pułapka zewnątrzkomórkowa, P-selektyna, phlegmasia cerulea dolens, przewlekła niewydolność żylna, przewlekłe zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne, szlak wewnątrzpochodny, szlak zewnątrzpochodny, tkankowy aktywator plazminogenu, triada Virchowa, tromboliza, trombozapalenie, uszkodzenie śródbłonka, zakrzepica żył głębokich, zastój żylny, zatorowość płucna, zespół pozakrzepowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia IX – Właściwości farmakodynamiczne
Czynnik krzepnięcia IX (FIX) jest glikoproteiną o masie cząsteczkowej 57-68 kDa, zależną od witaminy K i syntetyzowaną w wątrobie. Aktywowany przez czynnik XIa w szlaku wewnątrzpochodnym lub przez kompleks czynnika VII i tkankowego w szlaku zewnątrzpochodnym, FIXa współdziała z FVIIIa w aktywacji czynnika X, co prowadzi do generacji trombiny i formowania fibryny, kluczowych dla hemostazy pierwotnej i wtórnej. Niedobór czynnika IX powoduje hemofilię B, charakteryzującą się skłonnością do krwawień do stawów, mięśni i narządów wewnętrznych, zarówno spontanicznych, jak i pourazowych. Podobne objawy mogą wystąpić przy niedoborach innych czynników zespołu protrombiny (II, VII, X), zwłaszcza ciężki niedobór czynnika VII, który zaburza powstawanie trombiny i fibryny.
antagonista witaminy K, białko C, czynnik IX, czynnik krzepnięcia, czynnik tkankowy, czynnik VII, czynnik VIII, czynnik X, fibrynogen, glikoproteina, hemofilia B, hemostaza, hemostaza pierwotna, kaskada krzepnięcia krwi, niewydolność wątroby, odzysk przyrostowy, płytki krwi, protrombina, skrzep, szlak wewnątrzpochodny, szlak zewnątrzpochodny, terapia substytucyjna, test krzepnięcia, zaburzenia krzepliwości krwi, zespół protrombiny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Betafact 1000 IU 1000 j.m./fiolkę
BETAFACT to lek z grupy środków przeciwkrwotocznych, zawierający ludzki czynnik krzepnięcia IX (kod ATC: B02BD04), dostępny w dawkach 250 j.m./5 ml, 500 j.m./10 ml oraz 1000 j.m./20 ml, co po rekonstytucji odpowiada stężeniu 50 j.m./ml. Aktywność swoista preparatu wynosi około 110 j.m./mg białka. Czynnik IX, będący glikoproteiną o masie cząsteczkowej 57-68 kDa, jest syntetyzowany w wątrobie i aktywowany w szlaku wewnątrzpochodnym przez czynnik XIa lub w szlaku zewnątrzpochodnym przez kompleks czynnika VII i tkankowego. Aktywowany czynnik IX współdziała z czynnikiem VIII, aktywując czynnik X, co prowadzi do przekształcenia protrombiny w trombinę i w konsekwencji fibrynogenu w fibrynę, umożliwiając formowanie skrzepu.
aktywowany czynnik IX, czynnik krzepnięcia IX, czynnik tkankowy, czynnik VII, czynnik VIII, czynnik X, fibrynogen, hemofilia B, krwawienie, leczenie zastępcze, osocze, pacjent wcześniej nieleczony, protrombina, skrzep krwi, środek przeciwkrwotoczny, szlak wewnątrzpochodny, szlak zewnątrzpochodny, zaburzenie krzepliwości krwi - Leksykon chorób i schorzeń
Hemofilia – Patofizjologia i mechanizm
Hemofilia to dziedziczne zaburzenie krzepnięcia krwi, wynikające z niedoboru lub dysfunkcji czynnika VIII (hemofilia A) lub IX (hemofilia B), co prowadzi do upośledzenia wewnątrzpochodnego szlaku kaskady krzepnięcia. Choroba dziedziczona jest recesywnie sprzężenie z chromosomem X, a mutacje w genach F8 i F9 obejmują m.in. inwersje, delecje oraz mutacje punktowe. Szczególnie istotna jest inwersja w intronie 22 genu F8, występująca u około 40% pacjentów z ciężką hemofilią A. Klasyfikacja kliniczna opiera się na poziomie aktywności czynnika krzepnięcia: łagodna (0,05-0,40 IU/mL), umiarkowana (0,01-0,05 IU/mL) oraz ciężka (<0,01 IU/mL). Hemofilia nabyta A (AHA) to autoimmunologiczne schorzenie, w którym powstają przeciwciała neutralizujące czynnik VIII, prowadząc do jego inaktywacji. Rozwój inhibitorów przeciwko czynnikom VIII i IX stanowi poważne powikłanie terapii, szczególnie w hemofilii A (25-30% pacjentów), co wymaga stosowania indukcji tolerancji immunologicznej (ITI) z udziałem regulatorowych limfocytów T (Treg) i mechanizmu PD-1/PD-L1.
aktywowane białko C, antytrombina, czynnik IX, czynnik tkankowy, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, degradacja proteolityczna, dziedziczenie sprzężone z chromosomem X, fibryna, gen F8, gen F9, hemofilia A, hemofilia B, hemostaza, hemostaza pierwotna, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor TFPI, inwersja intronu 22, kaskada krzepnięcia, kompleks tenazy, krzepnięcie krwi, nabyta hemofilia, osteoporoza, pęcherzyki zewnątrzkomórkowe, proteaza serynowa, przeciwciała neutralizujące, regulacyjne limfocyty T, szlak wewnątrzpochodny, szlak zewnątrzpochodny, terapia genowa, terapia zastępcza, tolerancja immunologiczna, trombina