zapalna choroba jelita

Zapalna choroba jelita (ang. Inflammatory Bowel Disease, IBD) to grupa przewlekłych schorzeń autoimmunologicznych charakteryzujących się nawracającym zapaleniem przewodu pokarmowego. Dwie główne postacie IBD to choroba Leśniowskiego-Crohna (ChLC) oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG).

Patogeneza IBD jest wieloczynnikowa i obejmuje predyspozycję genetyczną, zaburzenia mikrobioty jelitowej, dysfunkcję bariery jelitowej oraz nieprawidłową odpowiedź immunologiczną. Badania wykazały związek z mutacjami genów NOD2, ATG16L1, IL23R i innymi. Objawy kliniczne obejmują bóle brzucha, przewlekłą biegunkę, krwawienie z odbytu, utratę masy ciała, zmęczenie oraz manifestacje pozajelitowe.

Diagnostyka IBD wymaga połączenia badań laboratoryjnych (CRP, OB, kalprotektyna w kale), endoskopowych, histopatologicznych i obrazowych (kolonoskopia, gastroskopia, enterografia MR). Leczenie ma charakter wielokierunkowy i obejmuje farmakoterapię (aminosalicylany, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne, leki biologiczne), interwencje dietetyczne oraz w przypadkach opornych – leczenie chirurgiczne.

Przebieg IBD jest przewlekły, z okresami zaostrzeń i remisji. Długotrwały, niekontrolowany stan zapalny zwiększa ryzyko powikłań, takich jak zwężenia jelita, przetoki, ropnie oraz nowotwory jelita grubego. Regularne monitorowanie aktywności choroby oraz indywidualizacja terapii są kluczowe dla poprawy jakości życia pacjentów i zapobiegania powikłaniom.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl