depresja w przebiegu chorób somatycznych

Depresja w przebiegu chorób somatycznych to zaburzenie psychiczne występujące wtórnie do choroby fizycznej. Stanowi istotny problem kliniczny, gdyż dotyka nawet 20-30% pacjentów z chorobami przewlekłymi, znacząco obniżając jakość życia i wpływając negatywnie na przebieg choroby podstawowej.

Mechanizmy rozwoju depresji w chorobach somatycznych są złożone i obejmują zarówno czynniki biologiczne (zmiany neuroendokrynne, immunologiczne, metaboliczne), psychologiczne (reakcja na diagnozę, ograniczenia funkcjonalne), jak i jatrogenne (działania niepożądane leków). Szczególnie często depresja współwystępuje z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nowotworami, chorobami neurologicznymi, endokrynologicznymi oraz autoimmunologicznymi.

Diagnostyka depresji w kontekście chorób somatycznych jest wyzwaniem ze względu na nakładanie się objawów (np. zmęczenie, zaburzenia snu, spadek apetytu). Kluczowe jest zwrócenie uwagi na objawy psychiczne: anhedonię, poczucie beznadziejności, myśli samobójcze. W ocenie można wykorzystać narzędzia przesiewowe jak skala HADS czy PHQ-9, dostosowane do pacjentów somatycznych.

Leczenie wymaga podejścia interdyscyplinarnego, łączącego farmakoterapię (preferowane są leki z grupy SSRI o korzystnym profilu interakcji) z interwencjami psychoterapeutycznymi. Wczesne rozpoznanie i leczenie depresji u pacjentów z chorobami somatycznymi poprawia rokowanie, adherencję do leczenia choroby podstawowej oraz zmniejsza śmiertelność.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl