odmrożenie skóry
Odmrożenie skóry to uraz wywołany ekspozycją tkanek na niskie temperatury, prowadzący do uszkodzenia komórek i naczyń krwionośnych. Proces ten powoduje początkowo obkurczenie naczyń (wazokonstrykcję), a następnie tworzenie się mikrozakrzepów i kryształów lodu w przestrzeni pozakomórkowej, co skutkuje uszkodzeniem błon komórkowych i martwicą tkanek.
Klinicznie odmrożenia klasyfikuje się w czterostopniowej skali. Pierwszy stopień charakteryzuje się obrzękiem, zaczerwienieniem i przejściowym bólem. Drugi stopień obejmuje tworzenie pęcherzy wypełnionych płynem surowiczym. Trzeci stopień cechuje się martwicą pełnej grubości skóry, a czwarty obejmuje głębokie uszkodzenia tkanek, w tym mięśni, ścięgien i kości.
Leczenie odmrożeń zależy od stopnia zaawansowania i obejmuje powolne ogrzewanie tkanek (najlepiej w wodzie o temperaturze 40-42°C), przeciwbólowe postępowanie, profilaktykę przeciwtężcową, zapobieganie infekcjom oraz ochronę przed ponownym wychłodzeniem. W cięższych przypadkach może być konieczna interwencja chirurgiczna, w tym amputacja martwych tkanek. Nowsze metody terapeutyczne obejmują stosowanie tkankowego aktywatora plazminogenu, prostacykliny i hiperbarycznej tlenoterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Aethylum chloratum Filofarm 70 g
Chlorek etylu, obecny w produkcie Aethylum Chloratum Filofarm 70 g aerozol, jest silną neurotoksyną, której toksyczność wynika z metabolizmu do metanolu i chlorowodoru. Wchłanianie odbywa się głównie drogą wziewną, a już dwa wdechy powietrza zawierającego 4% chloroetanu mogą wywołać podrażnienia oczu, zawroty głowy i bóle żołądka. Ostre zatrucie przebiega sekwencyjnie: początkowo pobudzenie psychoruchowe, następnie utrata świadomości, wygaśnięcie odruchów, zwiotczenie mięśni, bradykardia, hipotensja i hipotermia. W ciężkich przypadkach dochodzi do zatrzymania akcji serca i oddechu. Kontakt z oczami może powodować zaczerwienienie spojówek, a kontakt skóry – miejscowe odmrożenia. Długotrwała ekspozycja prowadzi do przewlekłego kontaktowego zapalenia skóry, uszkodzenia wątroby i nerek.
chlorek etylu, ciśnienie tętnicze, drogi oddechowe, drożność dróg oddechowych, dwutlenek węgla, dysfagia, działanie narkotyczne, ekspozycja wziewna, hepatocyty, odmrożenie, odmrożenie skóry, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychiczne, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, sztuczne oddychanie, układ nerwowy, uszkodzenie nerek, uszkodzenie tkanki mózgowej, uszkodzenie wątroby, utrata świadomości, właściwości lipofilne, zaczerwienienie spojówek, zapalenie skóry, zatrucie ostre, zatrzymanie akcji serca, zewnętrzny masaż serca, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Chlorek etylu – Działania niepożądane
Chlorek etylu, stosowany jako substancja czynna w produktach leczniczych w formie aerozolu (skroplony gaz o niskiej temperaturze), może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony układu skórnego. Do najczęściej obserwowanych należą miejscowe podrażnienie skóry, odmrożenia oraz długotrwałe kontaktowe zapalenie skóry, wszystkie o częstości występowania rzadkiej (≥ 1/10 000 do < 1/1 000). Miejscowe podrażnienie objawia się zaczerwienieniem, świądem i dyskomfortem, odmrożenia prowadzą do uszkodzenia tkanek z objawami zblednięcia, zaczerwienienia i obrzęku, a w cięższych przypadkach pęcherzy. Długotrwałe kontaktowe zapalenie skóry wynika z odtłuszczenia naskórka i manifestuje się przewlekłym zaczerwienieniem, łuszczeniem oraz pękaniem skóry.
Aethylum Chloratum, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek etylu, działania niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, Medical Dictionary for Regulatory Activities, odmrożenie skóry, odtłuszczenie skóry, podrażnienie skóry, produkt leczniczy, reakcja skórna, skroplony gaz, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, system MedDRA, uszkodzenie tkanek, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej