oparzenie
Wskazanie

Oparzenie to uszkodzenie tkanek spowodowane działaniem wysokiej temperatury, substancji chemicznych, prądu elektrycznego lub promieniowania. Klasyfikacja oparzeń obejmuje podział na stopnie (I-IV) zależnie od głębokości uszkodzenia oraz rozległości (% powierzchni ciała). Oparzenia I stopnia dotyczą naskórka, II stopnia obejmują naskórek i część skóry właściwej, III stopnia – całą grubość skóry, a IV stopnia – głębsze tkanki, w tym mięśnie i kości.

W leczeniu oparzeń kluczowe jest natychmiastowe schłodzenie oparzonego miejsca zimną wodą (10-15 minut), co zmniejsza głębokość uszkodzenia tkanek. W farmakoterapii bólu stosuje się leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol (Panadol, Apap) i niesteroidowe leki przeciwzapalne (Ibuprom, Nurofen). Przy silnym bólu zalecane są opioidy (Tramal, Oxycontin). Miejscowo stosuje się preparaty antyseptyczne (Octenisept), hydrożele (Aqua-Gel) oraz opatrunki specjalistyczne (Medisorb A, Aquacel Ag).

Oparzenia wymagają także profilaktyki przeciw zakażeniom. W leczeniu miejscowym stosuje się maści z antybiotykami, jak Argosulfan (sulfatiazol srebrowy) czy Dermazin (sulfadiazyna srebrowa). W cięższych przypadkach niezbędna jest antybiotykoterapia ogólnoustrojowa, szczególnie preparatami o szerokim spektrum (Augmentin, Tazocin).

Największe trudności w leczeniu oparzeń wiążą się z kontrolą zakażeń, szczególnie w przypadku rozległych oparzeń II i III stopnia. Innym wyzwaniem jest odpowiednie nawodnienie pacjenta i utrzymanie równowagi elektrolitowej, zwłaszcza w pierwszych 48 godzinach po oparzeniu. Leczenie blizn pooparzeniowych stanowi długotrwały proces wymagający często interwencji chirurgicznej i fizjoterapii. U pacjentów z rozległymi oparzeniami istotnym problemem jest także leczenie zespołu stresu pourazowego (PTSD), gdzie stosuje się leki przeciwdepresyjne (Seroxat, Zoloft) i terapię psychologiczną.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl