zagrożenie infekcją wywołaną przez Pseudomonas aeruginosa
Wskazanie

Zagrożenie infekcją wywołaną przez Pseudomonas aeruginosa stanowi poważny problem kliniczny, szczególnie w środowisku szpitalnym. Pseudomonas aeruginosa to Gram-ujemna pałeczka, która charakteryzuje się wysoką odpornością na antybiotyki i zdolnością do tworzenia biofilmu, co znacznie utrudnia eradykację zakażenia. Infekcje te występują najczęściej u pacjentów z obniżoną odpornością, po rozległych zabiegach chirurgicznych, z oparzeniami, z mukowiscydozą oraz u osób hospitalizowanych na oddziałach intensywnej terapii.

W leczeniu zakażeń wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania, często w terapii skojarzonej. Wśród leków dostępnych w Polsce wykorzystuje się aminoglikozydy (Gentamycyna, Amikacin), karbapenemy (Meronem, Imipenem), cefalosporyny III i IV generacji (Ceftazydym, Cefepim), fluorochinolony (Ciprofloksacyna, Lewofloksacyna) oraz polimyksyny (Colistin). W przypadku ciężkich zakażeń szpitalnych często stosuje się terapię skojarzoną np. piperacylina z tazobaktamem (Tazocin) lub ceftazydym z awibaktamem (Zavicefta).

Największe trudności w leczeniu infekcji wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa wiążą się z narastającą antybiotykoopornością tego patogenu. Szczepy wielolekooporne (MDR, XDR) stanowią coraz większy problem terapeutyczny. Dodatkowym wyzwaniem jest zdolność bakterii do tworzenia biofilmu, który chroni patogen przed działaniem antybiotyków i odpowiedzią immunologiczną gospodarza. U pacjentów z mukowiscydozą Pseudomonas aeruginosa często powoduje przewlekłe zakażenia płuc, które są trudne do całkowitej eradykacji i znacząco pogarszają rokowanie.

Profilaktyka zakażeń Pseudomonas aeruginosa obejmuje rygorystyczne przestrzeganie zasad higieny szpitalnej, odpowiednią dezynfekcję sprzętu medycznego oraz racjonalną antybiotykoterapię. W przypadku pacjentów z grup wysokiego ryzyka, czasami stosuje się profilaktyczną antybiotykoterapię, jednak musi być ona prowadzona z rozwagą, aby nie przyczyniać się do dalszego rozwoju oporności bakterii na dostępne leki.