Leki w grupie
„leki stosowane miejscowo na skórę”

Leki stosowane miejscowo na skórę to preparaty o działaniu miejscowym, przeznaczone do aplikacji bezpośrednio na powłoki skórne. Ich główną zaletą jest możliwość dostarczenia substancji aktywnej dokładnie w miejsce zmienione chorobowo, przy jednoczesnym zminimalizowaniu działań ogólnoustrojowych i niepożądanych. Leki te występują w różnorodnych postaciach: maści, kremów, żeli, płynów, aerozoli, plastrów oraz innych form aplikacyjnych.

Główne grupy leków stosowanych miejscowo na skórę obejmują: kortykosteroidy (np. hydrokortyzonu, mometazonu, betametazonu), antybiotyki i chemioterapeutyki (np. klindamycyna, mupirocyna, gentamycyna), leki przeciwgrzybicze (np. klotrimazol, mikonazol, ketokonazol), leki przeciwzapalne niesteroidowe (np. diklofenak, ketoprofen), leki keratolityczne (np. kwas salicylowy, mocznik), leki nawilżające i ochronne (emolienty), leki przeciwświądowe oraz leki przeciwłuszczycowe.

Najważniejsze kortykosteroidy stosowane miejscowo to: hydrokortyzon (Hydrocortisonum, Laticort), mometazon (Elocom, Elisone), betametazon (Belosalic, Diprosone), klobetazol (Dermovate, Clobederm). Wśród antybiotyków miejscowych wyróżniamy: mupirocynę (Bactroban, Mupirox), kwas fusydowy (Fucidin), klindamycynę (Dalacin C, Clindacin). Popularne leki przeciwgrzybicze to klotrimazol (Clotrimazolum, Canesten), terbinafina (Lamisil, Undofen) i cyklopiroks (Batrafen, Pirolam).

Zaletami stosowania leków miejscowych są: minimalizacja ryzyka działań ogólnoustrojowych, możliwość uzyskania wysokiego stężenia substancji czynnej bezpośrednio w miejscu zmiany chorobowej, łatwość aplikacji oraz możliwość stosowania u pacjentów w różnym wieku. Leki miejscowe pozwalają także na zmniejszenie dawki substancji czynnej w porównaniu do terapii ogólnoustrojowej, co przekłada się na zwiększenie bezpieczeństwa leczenia.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków miejscowych obejmują: możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, podrażnień skóry czy kontaktowego zapalenia skóry. W przypadku długotrwałego stosowania kortykosteroidów istnieje ryzyko wystąpienia atrofii skóry, teleangiektazji, rozstępów czy zmian zanikowych. Przy niektórych lekach miejscowych (np. NLPZ, kortykosteroidy) może dojść do wchłaniania systemowego i wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla danej grupy leków. Dodatkowo, niewłaściwe stosowanie leków przeciwbakteryjnych może prowadzić do rozwoju oporności bakteryjnej.

Leki miejscowe dzielą się na podgrupy ze względu na mechanizm działania. Wyróżniamy: leki przeciwzapalne (kortykosteroidy, NLPZ), leki przeciwinfekcyjne (antybiotyki, chemioterapeutyki, leki przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe), leki keratolityczne i keratoplastyczne (np. kwas salicylowy, mocznik, dziegcie), leki przeciwświądowe (np. polidokanol, mentol), leki zmiękczające i nawilżające (emolienty, wazelina), leki przeciwłuszczycowe (np. pochodne witaminy D, dziegcie, retinoidy) oraz leki specjalistyczne (np. minoksydyl w leczeniu łysienia, takrolimus i pimekrolimus w leczeniu atopowego zapalenia skóry).

Lista leków w tej grupie

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl