zapalenie żył
Wskazanie

Zapalenie żył (phlebitis) to stan zapalny ściany naczynia żylnego, który może występować jako samodzielna jednostka chorobowa lub w połączeniu z zakrzepicą (zakrzepowe zapalenie żył). Najczęściej dotyczy żył powierzchownych kończyn dolnych, choć może również występować w żyłach głębokich. Czynniki ryzyka obejmują długotrwałe unieruchomienie, urazy, zabiegi operacyjne, ciążę, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, otyłość oraz predyspozycje genetyczne.

Objawy zapalenia żył powierzchownych to ból, zaczerwienienie, obrzęk i wyczuwalny w badaniu palpacyjnym stwardniały, bolesny przebieg żyły. W przypadku zapalenia żył głębokich objawy mogą być mniej specyficzne, ale potencjalnie bardziej niebezpieczne ze względu na ryzyko zatorowości płucnej.

W leczeniu zapalenia żył powierzchownych stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak Ibuprom, Nurofen, Diclofenak czy Ketonal. W cięższych przypadkach oraz w zapaleniu żył głębokich konieczne jest leczenie przeciwkrzepliwe. Stosuje się heparyny drobnocząsteczkowe (Clexane, Fraxiparine, Fragmin) lub doustne antykoagulanty (Pradaxa, Xarelto, Eliquis, Warfin). W leczeniu miejscowym wykorzystuje się maści i żele zawierające heparynę (Lioton, Heparizen) oraz preparaty poprawiające mikrokrążenie (Venożel, Rutinoscorbin).

Największe trudności w leczeniu zapalenia żył dotyczą przede wszystkim pacjentów z zakrzepicą żył głębokich, gdzie istnieje ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym zatorowości płucnej zagrażającej życiu. Wyzwaniem jest również odpowiednie zbilansowanie leczenia przeciwkrzepliwego, które niesie ze sobą ryzyko powikłań krwotocznych. U pacjentów z nawracającym zapaleniem żył problematyczne może być ustalenie przyczyny i skuteczna profilaktyka nawrotów. Istotną trudnością jest także zapobieganie powikłaniom odległym, takim jak zespół pozakrzepowy i niewydolność żylna, które mogą znacząco obniżać jakość życia pacjentów.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl