stłuczenie
Wskazanie

Stłuczenie to uraz tkanek miękkich powstający w wyniku tępego urazu, bez naruszenia ciągłości skóry. Charakteryzuje się obrzękiem, bólem, zasinieniem (krwiak podskórny) oraz ograniczeniem ruchomości dotkniętej okolicy. Stłuczenia mogą dotyczyć różnych części ciała, jednak najczęściej obejmują kończyny, tułów oraz głowę.

W leczeniu stłuczeń stosuje się przede wszystkim zasadę PRICE (Protection, Rest, Ice, Compression, Elevation – ochrona, odpoczynek, lód, ucisk, uniesienie). W farmakoterapii wykorzystuje się leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Wśród najczęściej stosowanych preparatów w Polsce znajdują się: Ibuprom, Nurofen, Ketonal, Voltaren czy Diclac. W przypadku silnego bólu można zastosować paracetamol (Apap, Panadol) lub leki złożone jak Ibuprom Plus czy Metafen.

W leczeniu miejscowym stłuczeń stosuje się preparaty zawierające heparynę lub escynę, które przyspieszają wchłanianie krwiaków i zmniejszają obrzęk. Popularne preparaty to: Lioton, Heparizen, Aescin, Venescin czy Reparil. W fazie podostrej pomocne są maści rozgrzewające, np. Dolgit, Diclac Lipogel czy Ketonal Active.

Największą trudnością w leczeniu stłuczeń jest prawidłowa diagnostyka różnicowa, szczególnie wykluczenie poważniejszych urazów, takich jak złamania, pęknięcia czy uszkodzenia narządów wewnętrznych, które mogą dawać podobne objawy. W przypadku stłuczeń głowy istnieje ryzyko nierozpoznania krwiaków śródczaszkowych, a przy stłuczeniach klatki piersiowej czy brzucha – uszkodzeń narządów wewnętrznych. Dodatkowym wyzwaniem jest odpowiednie leczenie przeciwbólowe, szczególnie u pacjentów z chorobami przewlekłymi, u których stosowanie NLPZ może być przeciwwskazane.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl